disclaimer: waarom jat ik van de voedselbank?

Floris stelde me de volgende vraag op Facebook: Wilbert, smerige uitvreter! Honderden mensen lijden honger in Groningen en jij pakt hun laatste bammetje af om de foodhipster uit te kunnen hangen! Hieronder mijn antwoord:

Sowieso gaat dit niet ten koste van de klant van de voedselbank, want op dit moment is de voorraad meer dan voldoende. Het vlees en de vis die ik kreeg waren nog lang niet aan de datum, er lagen per persoon meer dan twee broden, dus zoals je op de foto kunt zien heb ik me enigszins ingehouden, zeker bij de dingen waarvan ik wist er geen twee nodig te hebben.

Voorafgaand aan dit project was ik van plan zelf de spullen in te kopen die door de voedselbank uitgereikt worden, maar de directeur van de voedselbank mailde me dat ik genoeg voor de voedselbank gedaan had om een tasje eten op te mogen halen, zeker ook gezien het feit dat er voldoende voorraad is. Ik vond dat niet 100% moreel verantwoord, maar ik moet na vanochtend zeggen dat ik blij ben dat ik het gedaan heb. Ik denk dat het gevoel dat ik kreeg tijdens het wachten op mijn beurt — tussen de klanten van de voedselbank — en de ronde doen langs de spullen, misschien nog wel belangrijker blijkt te zijn dan een week lang dit eten tot me nemen.

Doel van een weekje “normcore foodhipster” zijn is meer te begrijpen van deze wereld, want een beetje in het magazijn aanhipsteren en leuke evenementjes organiseren die de voedselbank helpen en uiteindelijk onnodig zullen maken kan niet zonder inspiratie en begrijpen wat de mensen voor wie je het doet doormaken.

Als je na een week nog niet overtuigd bent van het nut hiervan koop ik deze spullen opnieuw, dan mag jij ze bij de voedselbank langsbrengen.


Originally published at eengarde.nl.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.