eet, kook, huil, bewonder

Eten is moeilijk. Nou, an sich niet. Maar het proces erachter wel. Voor mezelf kwam ik daar achter toen ik ooit bij Lindenhoff begon, en leerde dat niet al het vlees en al de groenten die je kan kopen goed zijn. Sterker nog, het meeste niet. Toen ik een maand lang veganistisch leefde kwam ik er achter dat het dan nóg lastiger was. Je eet dan wel “gezonder” (want daar zijn de meningen ook over verdeeld), maar minder regionaal. Noten uit het midden-oosten, zaden uit Bolivia, edelgist, whatnot. Waar komt het vandaan, en wat doet het met je lichaam?

Elke persoon die zich in eten verdiept werkt zich steeds verder in de nesten. Geen vlees eten is de oplossing niet. Dan maar minder vlees. Maar wat voor vlees dan? Met kleurzout? Met E621? Toch maar soja. O, soja is kankerverwekkend. Dan maar spelt. Shit, spelt is ingekruist met tarwe en is lang niet zo goed als iedereen zegt. Weet je wat, ik geef een vermogen per week uit aan superfoods. “Onderzoek heeft bewezen dat ze niet zo super zijn”. En ook niet regionaal trouwens.

Zo zat ik afgelopen woensdag met een moedeloos gevoel naar Michèle Mesmain te luisteren. Vis en duurzaamheid: het lijkt wel een contradictio in terminis. We maken alles kapot en vergallen op die manier ons eigen feestje.

En vandaag organiseerde ik een workshop koken voor Dominant, een dispuut van Navigators. Om ze te leren duurzamer, lekkerder en beter te koken voor grote groepen. Maar terwijl ik voor de groep sta haal ik mezelf meerdere malen onderuit. Wat is duurzaam? Waar moet je op letten? Is een app als Questionmark de oplossing? Is meetbaarheid alles? Duurzame chocolade van The Chocolatemakers: een aansprekend voorbeeld, maar ook haalbaar? Mij vragen stellen over eten is de partypooper boven halen.

Toen moest ik weer denken aan het verhaal van Michèle. Dé kern van haar verhaal — voor mij — was om te beginnen bij plankton. Het begin van alle leven in de oceaan. Is de plankton gezond, dan gedijt de rest van het ecosysteem er wel bij.

Voor mensen die door de bomen het bos niet meer zien is dat ook mijn advies. Begin bij het begin. Verdiep je in voedselschandalen en luister naar mensen met kennis over voedsel en duurzaamheid (http://www.henrideruiter.com http://www.foodlog.nl http://keuringsdienstvanwaarde.kro.nl). Nuttige geluiden in een wereld die zegt anders te zijn. Maar vaak negatief (ja ja, terecht, maar toch).

MAAR laat dat niet alles zijn. Verdiep je vooral zélf in eten. Maak eten van onbewerkte producten. Kook met aardappels, bloemkool, eieren en vlees van een boer uit de buurt. Vraag de slager waar zijn vlees vandaan komt. Heb plezier in eten. Kook zelf. Eet samen. Kijk naar je eten. Proef je eten.

Dan komt het goed. Denk ik.


Originally published at eengarde.nl.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.