Kör Işık

Metalik dakikaların tadı damağımda,
Gözümü çevirmiyorum duvarlara
Her bir ışık tutuluyor gözümün içine
Ben muhtacım hala birine
Öylesine bir döngüdeyiz ki
Kırılması imkansız gibi
Çökmek üzere üzerimize gök kubbe.
Barış çığırtkanları sonunda kelle istedi.
İblisin nefesi ensemde her an,
Duyuyorum sesini.
Bakanlar çoktan kör oldu bile
Sağır edecek bir de duyanları.
Kaybettiğimiz bir savaştaki son asker kurşunum,
Saman kağıtları üzerinde bir ordu kurup
Kurtarmak için adımlar atıldı ileriye
Geri püskürtüldüm her bir defa nefretle
Kısır imgeler içinde yeni bir evren her bir kağıt
Siyah ateşlerde yanası duygularım,
Ele geçiriyor aklımı, titreyen ellerimi.
Adımlarım boşa gidiyor hissediyorum
Her biri evreni büküyor
Zaman algım çoktan kırılmış.
Aldığım bir bardak su nehir miydi?
Ya da ben miydim gerçek olan?
Sorular hızla geçiyor gözümün önünden
Yüzümdeki maskenin yetersizliği belli ses tonumdan.
