Yine De İyi Gidiyor Yaşam Edmond

Bastırıyor soğuk iyiden iyiye,
Hayat kokuyor ortalık
Yalan rüzgarlar penceremde
ve biraz ısmarlama gülümsemeler
Yine de iyi gidiyor yaşam.
Ücra köşelerde unutmuşum kalbimi
“Yangın, yangın, yangın”
Diye bağırıyor mahallenin delisi
Uzun zaman önce yanmış olmalı içi
Ve sanki sürüklüyor çuvallarla geçmişi
Kendimi buluyorum yer yer onda
Utanıyorum, yüzümü kapatıyorum soğuğa karşı
Paslı ses tellerim var yirmilerimde
Sigara kullanmam, sevmem de zaten
Bir tütsü aşkım da olmadı hiç,
Yine de iyi gidiyor yaşam.
Yaz aşklarını gömdük kumsallara
Müziğin sesine vurulduk her akşam
Üzgün yüzümden düşen binbir parça kırık
Hangisinde elimin kanı kaldı
Kendimle hasbihal ettim,
“nasılsın iyi misin?”
Dışarıdan gören sanıyor deli.
İnsan kendiyle sohbet edemiyorsa aklını kaçırmış olmalıydı bana göre.
Bunlar uzun süredir düşündüğüm birkaç fikir.
Bazen kitaplarla sürer gider muhabbetim
Monte Kristo adasında bir akşam keyfi istedi de bulamadı ruhum.
Yine de iyi gidiyor yaşam Edmond,
Değil mi sen söyle?
Ağaçlar yaprakları döküyor artık
Ve lanet bir yapışıyor ki yakama
Neye ses etsem yarım yamalak
Neye ses etsem yarına kalır
Bak sıcak hala yastığım, nevresim
Karşı tarafta gördüğüm manzara bozuk ancak,
Gözlerine konuk olan şiir asla kusurlu olmayacak.
