‘De’ Moslim

Zeg, die ene ‘Moslimgemeenschap’, wie is dat juist?

Is dat de progressieve of de conservatieve?
Is die voor Barça of Real? 
Heeft die zwart haar of ros haar?
Is dat dat meisje met of zonder hoofddoek?
Doctoreert ze aan de UGent of werkt ze in een crèche? 
Is dat die man met of zonder baard? 
Komen haar ouders uit Marokko of Senegal?
Is dat die jongen die wil blijven studeren of graag bakker is? 
Is dat de crimineel of de advocaat?
Is ze geboren in België of de Verenigde staten?
Is dat die man die chirurg is of bij Volvo werkt? 
Is dat die ene die net zijn eigen huis heeft gekocht of wacht op een sociale woning? 
Is dat die ene met drie kinderen of de eeuwige vrijgezel? 
Is dat die ene die vrouwen liever geen hand geeft of diegene die vriendinnen een kus op de wang geeft?

En euh, schrijft die voor de Knack of De Standaard?

Hij en zij zijn het allemaal. Er is geen homogene groep, er is enkel superdiversiteit. Dat is de realiteit van vandaag. Veel verschillen, veel gelijkenissen. De samenleving zoals we die kennen en een waarheid die telt voor alles en iedereen. Een wet van de natuur. Simplismes zijn dodelijk voor eenders welk debat, net zoals wegkijken van problemen of het minimaliseren van uitdagingen. En dat doe je vrank en vrij. EN e kijkt de uitdagingen los in de ogen en je pakt ze aan EN je geeft je potentieel gelijke kansen en alle kansen.

Misschien maakt het niet uit, misschien is het gewoon makkelijker voor ons om alles en iedereen te herleiden tot makkelijke groepen. De Vlamingen tegen de Walen. De Grieken tegen de rest van Europa. Den Antwerp tegen de Beerschot? De Moslims tegen de rest?

Maar u en ik weten beter : Onze verschillen zijn onze rijkdom,
Wat we met elkaar delen onze kracht.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Imade Annouri’s story.