โสดปีที่ 25 แล้วค่ะ

วันแห่งความรักอย่างวันวาเลนไทน์เป็นวันที่น่ารักมากๆอีกวันหนึ่งของปีสำหรับเรา เป็นวันที่เห็น messenger มารอส่งดอกไม้ให้กับผู้โชคดีหลายๆคนที่มารับด้วยยิ้มอันเบิกบาน (เรานี่ยังไม่เคยได้เลยค่ะ ฮ่าๆ) คนโสดหลายคนอยากให้ผ่านวันนี้ไปเร็วๆ

เราใช้ชีวิตปกติทั่วไป เลิกงานและจบลงด้วยการอ่านหนังสือดีๆ ณ ร้านกาแฟ ในห้างพารากอน และก็อยากเขียนอะไรดีๆเพื่อไม่ให้ตัวเองเหงาหงอยที่ไม่มี “คนรู้ใจ” ฮ่าๆ

- ช่วงเวลานี้เหมือนเป็นช่วงที่เรารู้สึกขอบคุณและเห็นคุณค่าของคนที่อยู่ในชีวิตและแต่ละคนที่เราได้รู้จัก เช่น ครอบครัว เพื่อนสนิท พี่ๆที่รู้จัก เพื่อนร่วมงาน เพื่อนที่เจอที่ชมรมpublic speaking ฯลฯ รู้สึกขอบคุณเค้าที่ทำให้เรามีวันนี้ ขอบคุณที่ทำให้ความรู้สึกเหงาที่เกิดขึ้นกับเราบางทีมันหายไป

ไม่ว่าความรักที่เข้ามาหรือจากไปในรูปแบบไหนก็ตาม.. สำหรับเรา ความรักคือสิ่งสวยงามเสมอ :)
  • ตอนนี้รู้สึกสนุกกับการหาอะไรใหม่ๆทำ ตั้งใจว่าอยากเรียนปริญญาโทในสาขาที่ตัวเองอยากเรียนพร้อมกับการทำงานประจำไปด้วย (รู้ว่าต้องเหนื่อยแน่ๆแต่ก็อยากลองดู) ถ้าทำได้ก็อยากลองเขียนประสบการณ์ว่าทำอย่างไรถึงจะสอบเข้าได้ นี่เป็นแรงบันดาลใจอีกอย่างที่อยากทำ เหมือนเป็น commitment ที่คอยเตือนตัวให้ตั้งใจทำ จริงๆก็ได้แรงบันดาลใจจาก Michelle Obama ด้วย ที่เค้าเคยพูดว่าแต่ก่อนเค้าไม่มีบุคคลต้นแบบที่เค้าสามารถติดตามหรือให้คำแนะนำ แต่ตอนนี้เทคโนโลยีอะไรมันง่ายหมด สามารถเลือกบทความจากคนเก่งๆเพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้
  • เวลาคุยกับใครหรืออยู่กับใครแล้วสบายใจก็อยากจะมีเค้าคนนั้นอยู่ในชีวิตไปนานๆ..
  • เป็นช่วงเวลาที่ได้อยู่กับตัวเอง ได้ตั้งคำถาม ได้ค้นหาและได้ตั้งหลักกับการใช้ชีวิต

ตอนนี้ยังไม่มีแต่ไม่ได้ความว่าจะไม่มีไปตลอดนะ วันข้างหน้าอาจจะเจอคนที่ใช่ คนที่คุยด้วยแล้วเรารู้สึกสบายใจ คนที่ทำให้เราอยากเป็นคนที่ดีกว่าเดิมก็ได้นะ