เพราะหยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้ เลยเขียนออกมา

เคยมีช่วงหลังจากกลับจากอเมริกาใหม่ๆ เราบริโภคข่าวเกี่ยวกับเทคโนโลยีเยอะมากๆ ติดตามข่าว Startup บ้าง Application ใหม่ๆที่ดูน่าสนใจ ที่ดาวน์โหลดมาแล้วจะทำให้ชีวิตตัวเองสะดวกสบายมากขึ้น หรือแม้กระทั่ง application ข่าวต่างๆ ที่เพียงแค่กดเข้าแอปก็อ่านข่าวสารที่เกิดขึ้นบนโลก และนั่งคิดกับตัวเองหลายๆทีว่า “เออ เดี๋ยวนี้โลกมันไปไกลเนอะ นี่ถ้าตามไม่ทัน จะคุยกับคนอื่นรู้เรื่องไหม จะเป็นคนล้าหลังรึเปล่า” แต่ก็ไม่ได้เป็นประเภทที่ไอโฟน7จะออกแล้วต้องซื้อ เพราะด้วยสถานภาพทางการเงินของตัวเองแล้ว ถ้าซื้อคงได้กินมาม่าแทนข้าวแน่นอน

หลังจากที่เทคโนโลยีใหม่ๆออกมา ได้ฟังข่าวที่ใช้เครื่องจักรมาทำงานแทนคน หรือเกี่ยวกับการปลดพนักงานของบริษัทยักษ์ใหญ่เนื่องจากบริษัทอยากลดต้นทุนการผลิตบ้าง ฯลฯ พนักงานที่อายุเยอะแล้วแต่กลับมาโดนให้ออกจากงาน คนที่เป็นเสาหลักของบ้าน เค้าจะทำยังไง.. หรือแม้กระทั่งมานั่งถามตัวเองว่า.. ถ้าวันนึงเราโดนปลดเพราะเทคโนโลยีมาทำงานแทนเราหรือบริษัทที่เราทำงานอยู่อยากจะประหยัดต้นทุน เราจะทำยังไง?

เคยกังวลมากๆจนระบายกับพี่ที่รู้จักฟังว่า “เวลาอ่านข่าวหรือได้ยินข่าวเกี่ยวกับการปลดพนักงานทีไร ใจเสียทุกที” พี่เค้าตอบกลับมาว่า “ไม่ต้องกังวล แต่ติดตามข่าวแบบนี้จะดีมาก จะได้ไม่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง”

สิ่งที่ได้จากเรื่องนี้คือ เราต้องไม่ประมาทกับการใช้ชีวิต ทำอะไรได้ต้องทำ ประหยัดได้ต้องประหยัด เงินไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต แต่ถ้าเราไม่มีเงินเราอยู่ไม่ได้แน่ๆ

ภาพจินตนาการว่าตัวเองจิบไวน์บนดาดฟ้าโรงแรม หั่นขนมปังโทส ดินเนอร์ดีๆ การไปท่องเที่ยวกับเพื่อนสนิทตามภูเขาหรือทะเล ถือกระเป๋าแบรนด์เนมดีๆ ฯลฯ ภาพการใช้ชีวิตแบบ Slow life นี่หายไปทันที

ทุกครั้งที่มีความคิดเหล่านี้ว๊าบขึ้นมาในหัว จะคิดทันทีว่า.. กินถูกๆเอาก็ได้ อะไรประหยัดได้ก็ต้องประหยัด เพราะเราไม่รู้เลยว่าอนาคตข้างหน้าอะไรจะเกิดขึ้นกับชีวิตเราบ้าง

อย่าใช้ชีวิตประมาทละกันเนอะ :)

หากใครสนใจอยากอ่านข่าว อ่านเพิ่มเพิ่มเติมได้ที่ลิ้งค์ข้างล่างนี้เลยค่ะ

http://www.citizenthaipbs.net/node/9633

จริงๆกลัวการเขียนเรื่องของวันนี้มากๆ 
สาเหตที่กลัวคือ กลัวตัวเองจะเขียนออกมาไม่ดี
แต่ก็นั่นแหละ .. เราหยุดคิดถึงเรื่องนี้ไม่ได้
ยิ่งหยุดคิดถึงไม่ได้ ก็เลยต้องลองเขียน

:D