#g19fest ความประทับใจในราคาหนึ่งพันบาท

10/02/2018

ตั้งแต่วันแรกที่รู้ข่าวเกี่ยวกับคอนเสิร์ตนี้ ผมตั้งตารอกดบัตรหน้าจอเลย แม้วันขายบัตรวันแรกดันเผลอหลับเลยไปครึ่งชม. แต่ก็ยังรีเฟรชหน้าเว็บ TTM เรื่อย ๆ จนกดบัตรได้ทันเวลาก่อนบัตรจะหมดภายในไม่กี่ชั่วโมง

งานนี้มีเมาคนแน่นอน

เมื่อถึงวันงาน ตั้งใจว่าจะไปสักสิบเอ็ดโมง เพราะหออยู่ใกล้สนามราชมังคลาฯ แต่เห็นคนในแฮชแท็ก #g19fest หลายคนไปรอหน้างานแล้ว ก็เลยอ้ะ ไปสักสิบโมงแล้วกัน พอไปถึงจริง ๆ การจราจรก็ไม่ได้ติดอะไรนะ นั่งรถสองแถวชิล ๆ ถึงที่หมายภายในไม่กี่นาที

ระหว่างรอในงานก็ซื้อเสื้อกับพวงกุญแจ งานเสียเงินต้องมา ของมันต้องมี T___T

เจอน้องเฟิร์นพอดีก็เลยไปดูด้วยกันนี่แหละ น้องเขาตื่นตั้งแต่ตีสาม ยอมใจในความตื่นเช้า ลุงคงไม่ไหว ลุงแก่แล้ว

ขอตินิดหน่อยตอนตั้งแถวรอหน้าประตู ผมรอหน้าประตู 4 ทุกคนก็ต่อแถวรวมกันชายหญิง แต่เมื่อประตูใกล้เปิด พี่เจ้าหน้าที่แกบอกให้แยกแถวชาย-หญิงเพื่อให้สะดวกแก่การค้นตัว อ้าวพี่ทำไมเพิ่งบอกตอนนี้ ได้ยินคนบ่นเยอะเหมือนกันเรื่องนี้ แต่เพื่อความรวดเร็วและปลอดภัยก็โอเค แต่พี่น่าจะบอกก่อนจริง ๆ จะได้ไม่ต้องเสียความรู้สึก

(เขียนมาสามย่อหน้ายังไม่เข้าประตูเลย หนทางคงยาวไกลเหมือนเก้าชม.ในคอนเสิร์ต)


เมื่อประตูเปิด ค้นตัวอะไรเสร็จก็ได้เวลาเข้าสนามจริง ๆ ผมไปอยู่หน้าเวทีฝั่งขวา ตามตารางงาน วง The Dai Dai กับ Paper Planes จะเป็นวงเปิดเวลาบ่ายโมงครึ่ง แต่แสดงจริงบ่ายสองโมง เลทไปครึ่งชม.

Big Ass เป็นวงแรก ใส่ยับมาก ๆ ชอบที่เอาคณะเชิดสิงโตจริง ๆ มาแสดงด้วย หลังจากนั้นก็มี Instinct, พลพล, Labanoon บลา ๆ จำลำดับได้ไม่หมด แถมพลาด The Mousses, กวาง AbNormal, Sweet Mullet เพราะตอนนั้นออกไปพักหายใจ เข้าห้องน้ำ หาอะไรกินก็เลยพลาดไป

เลยนึกไปถึงตอนแรกที่เข้างาน (งานแฟลชแบ็คก็มา) จะมีจุดให้ลงทะเบียนเพื่อรับข่าวการจอง Box Set DVD บันทึกการแสดง อ๋ออย่างงี้นี่เอง ที่พี่ ๆ มีบันทึกการแสดงย้อนหลังขายก็เพื่อพวกเรา ๆ นี่แหละที่พลาดบางส่วน เมื่อถึงตอนแผ่นขายจริง คงได้เสียตังค์กันอีกรอบ แถมอาจจะซื้อเป็น Box Set ชุดใหญ่ไฟกะพริบเลย ของมันต้องมี T___T

ที่ชอบมากที่สุดคงเป็นวง Retrospect ว้ากบ่อยมาก สะใจแถมคอแหบคอแห้งกันไป แล้วยังมีวาทะเด็ดจบโชว์อีก (ขอบคุณโอตะแน็ปที่พูดแทนเรา ๆ) โชว์พิเศษที่ชอบคือพี่ตูนกับปาล์มมี่ร้องเพลงช้า ๆ ด้วยกัน เป็นโชว์พักความเดือดที่ดี กับอีกโชว์คือพี่ตูน พี่แน็ป พี่เต๋า ร้องเพลงยาพิษด้วยกัน อันนี้ก็เดือด เพราะเพลงนี้ของบอดี้แสลมก็จัดว่าเดือดมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว

ตอนนี้เพลงคุกกี้เสี่ยงทายของ BNK48 วงไอดอลที่ผมชอบตอนนี้กำลังดังอยู่ แต่ก็กลัว ๆ ว่าจะมีในงานนี้หรือเปล่า ปรากฏว่าไม่มีแฮะ ซึ่งก็ดีแล้ว เพราะใครที่ไม่ใช่โอตะแล้วมาเจอความมุ้งมิ้งในงานเพลงร็อคคงมีเหวอ เผลอ ๆ คงมีเบือนหน้าหนีบ้าง แต่ก็ยังไม่วายมีเฉียด ๆ ถึงสองครั้ง ถ้า DVD ออกเมื่อไหร่ ผมก็อยากเห็นพี่แน็ป Retrospect แนะนำตัวเองว่าเป็นโอตะแน็ป กับพี่ปั๊บ Potato ทำท่าโอนิกิริอีกรอบนะ

อีกเซอร์ไพรส์คือวง No More Tear มาแสดงในงานนี้ด้วย หลังจากหายหน้าหายตา ไม่ออกเพลงตั้งนาน ก็ออกมาให้หายคิดถึงกันไป

Potato เป็นวงสุดท้ายของงาน ตอนนั้นร่างกายล้าไปเยอะแล้ว ผลพวงจากการไม่ได้ออกกำลังกายบ่อยก็ยังงี้แหละ ต้องนั่งพื้นพักข้อเข่าพักพื้นเท้า รู้สึกเอนจอนาจสังขารตัวเองชะมัด เห็นวัยรุ่นโดดเย้ว ๆ เราก็ได้แต่โยกแบบเท้าไม่ค่อยลอยจากพื้น

โชว์สุดท้ายนักร้องทุกวงออกมาร้องเพลงร่วมกันตามสูตร ทิ้งไว้เพียงความประทับใจและขวดน้ำนอนเรียงรายไปตามพื้น สงสารคนเก็บขยะแฮะ


พูดถึงข้อติอีกข้อคือแถวซื้อขวดน้ำยาวมาก ยาวจนท้อ แล้วในสนามก็มีแค่น้ำขาย อย่างอื่นไม่ขาย ของกินตามบู้ทนอกสนามก็เอาเข้าสนามไม่ได้(แต่เห็นว่ามีแอบเอาเข้ามาด้วย) ถ้ามีคอนเสิร์ตที่ยาวร่วม ๆ เก้าชั่วโมงแบบนี้อีก อยากให้นมถั่วเหลืองซักยี่ห้อเป็นสปอนเซอร์เลย อย่างน้อยก็มีโปรตีนเอาไปเผาผลาญพลังงานในคอนเสิร์ตได้

อีกอย่างที่อยากชมคือโมชั่นบนเวทีสวยมากและเท่มาก แต่ละวงจะมีธีมกราฟิกที่แตกต่างกันไป อย่าง Cocktail จะเป็นธีมน้ำทะเล สงบ ๆ เท่ ๆ Paradox เป็นแบบมั่ว ๆ มัน ๆ Instinct เป็นประตูอาคารที่ดูแกรนด์ ๆ Bodyslam จะเป็นดวงจันทร์สุดขอบจักรวาล นึกแล้วอยากดูอีกรอบ เป็น Reference เอาไปลอกได้ดีเลย

สรุป g19 เป็นคอนเสิร์ตที่คุ้มค่าตั๋วหนึ่งพันบาทมาก ๆ เรียกได้ว่าเป็นบุฟเฟ่ต์รวมวงดังเลยก็ว่าได้ นาน ๆ ทีจะมีแบบนี้ก็ไม่รู้อีกเมื่อไหร่ นับว่าเป็นความทรงจำที่ดีเลย

เจอกันใหม่ครั้งหน้า