Op mijn werk. Veelal gaat het goed. Maar soms zijn er van die dagen. Van die dagen dat je eigenlijk best weet dat de angst onterecht is, maar het toch bij je blijft knagen.

Potverdorie amygdala denk ik dan. Hou eens op met mij te pesten, me gespannen te laten voelen. Alleen omdat jij niet kunt omgaan met de prikkels van deze tijd.

Dat je geprikkeld raakt door onbewuste gevaarsassociaties. Gevaar wat er niet was, is of zal komen. Het is maar nu. Alleen maar nu.