Trumps gedraai over immigratie bevat een belangrijke les voor linkse politici

Kiezers hebben nauwelijks onwrikbare standpunten — juist niet over thema’s waar ze heftige gevoelens over hebben

Opmerkelijk nieuws: van Donald Trump hoeven opeens toch niet alle Amerikaanse inwoners zonder legale verblijfsstatus zonder pardon massaal gedeporteerd te worden. Er is geen goede reden om mensen uit te zetten die bijvoorbeeld al pakweg 20 jaar in de VS verblijven, de kost verdienen en zich aan de wet houden, vindt hij opeens.

Dat is niet bepaald consistent, en het is de vraag of hij daar nou meer kiezers mee wint als verliest (maar daar gaat het me ook even niet om). Medestanders als Ann Coulter, die nota bene op de dag van ‘s mans ‘pivot’ een pro-Trump-boek lanceert, zijn dan ook not amused:

Reuze interessant om te volgen, maar écht fascinerend is de wijze waarop Trump zijn bijgestelde standpunt introduceert. Te gast bij televisiepresentator (en Trump-adviseur) Sean Hannity besluit hij het publiek te vragen wie er voorstander is van massaal uitzetten respectievelijk een mild beleid. Interessant om de verschillende screenshots te lezen uit de volgende tweet, maar ik zal vervolgens de belangrijkste passages afzonderlijk vermelden.

Eerst vraagt Trump: wie vindt dat iedereen weg moet?

Vervolgens houdt hij een pleidooi. Hij heeft het over de hardwerkende mensen die zich aan de wet houden. Maar daarna zegt hij éérst nog een paar keer: er zitten natuurlijk boeven en gang members bij — díe moeten weg, natuurlijk, natuurlijk (maar het zaadjes is geplant):

Iedereen er klaar voor?

Applaus voor optie twee: we work with them.

Wat belangrijk is: er zaten geen twee verschillende groepen mensen met onwrikbare meningen in dat publiek. De mensen die eerst applaudisseerden voor massale deportaties, toonden zich na een kort pleidooi plots bijzonder geënthousiasmeerd over een beduidend zachtaardiger beleid. Goed, geen citizenship enzo, maar toch: Trump bevindt zich opeens in het land van de immigration reform talking points.

Ligt het aan het publiek? Ik betwijfel het. Kiezers denken niet zo eendimensionaal, simpelweg omdat het menselijk brein niet zo eendimensionaal is. In The Political Mind legt Drew Westen uit:

One-dimensional thinking is especially problematic when the average person is of two minds about an issue — that is, when the same issue activates at least two networks that lead to different feelings (e.g. concern about guns in the hands of criminals and support for the rights of law-abiding citizen to protect their families). Democratic pollsters, unlike their Republican counterparts, frequently advise candidates to downplay, avoid, or “stay away from” these kinds of issues because the numbers are ambiguous or mixed. Unfortunately, these happen to be the issues that arouse the most passion and, hence, have the biggest impact on both voting and get-out-the-vote-efforts.

Immigratie is zo’n thema bij uitstek. Rechtse politici beheersen het publieke debat met steeds extremere standpunten. Linkse politici denken dat het electoraat rechtser wordt. Dat is niet zomaar gezegd: links laat kansen liggen om over deze thema’s gepassioneerde, overtuigende verhalen te vertellen die de andere kant op gaan.

Trump verliest verliest het nu op inconsistentie (en zijn nieuwe standpunt is nog steeds hardvochtig), maar hij laat zien: het kán wel. Nu linkse en progressieve politici nog.