Larraín toont verschillende façades van Jackie Kennedy

Jackie, de nieuwste film van Pablo Larraín, werd met veel media-aandacht geïntroduceerd. Met films als Tony Manero, No en El Club op zijn CV kon deze dramatische biopic een nieuw paradepaardje worden voor de Chileense regisseur. Dat is hem ook gelukt, mede dankzij Natalie Portman. Zij speelt in Jackie de rol van haar leven.

Natalie Portman zet een ijzersterke Jackie Kennedy neer in Jackie.

In de biografische film Jackie volg je de First Lady vier dagen na de moord op haar man John F. Kennedy. Jackie probeert zich na de aanslag op haar echtgenoot sterk te houden voor de geschokte natie. Ze doet er alles aan om het beeld van de 35ste president voor de eeuwigheid historisch te bepalen. Meer dan dat had regisseur Larraín niet nodig om zijn negende film uit de geschiedenis te realiseren.

Jackie gaat over de moeilijkste, maar meest bepalende dagen uit het leven van Jacqueline Kennedy. Vanaf de eerste scène is het duidelijk, dit is Jackie’s verhaal. Wat het meest opvalt zijn de verschillende gezichten die Jackie Kennedy had. De film begint in een landhuis in het slaapstadje Hyannis Port op Cape Cod waar de familie Kennedy een stuk grond bezat. Daar spreekt Jackie af met journalist Theodore H. White van The Times. Vanaf de eerste woordenwisseling is het duidelijk dat Jackie tijdens het interview de touwtjes in handen zal hebben. Dit wordt haar eigen versie van wat er gebeurd is en ze wil het artikel eerst lezen voor publicatie. Larraín toont bij aanvang een overtuigde Jackie Kennedy die haar echtgenoot beschrijft als een bijna perfecte president; “Presidenten komen en gaan, maar iedereen zal zich richten tot Jack voor richtlijnen”.

De structuur van Jackie is net zo chaotisch als de emoties van de first lady. Was dit een symbolische keuze van Larraín of lag dit aan de nonchalance van de regisseur? De film begint in Dallas, waar president Kennedy wordt doodgeschoten en sprint vervolgens naar de nagemaakte zwart-wit documentaire ‘A Tour of the White House’ uit 1961.Voor de kijker is niet alles onmiddelijk duidelijk. Het lijkt soms wel op een doolhof. Wie de geschiedenis van de Kennedy’s niet volledig kent zal zich op het einde enkele vragen stellen. Jackie Kennedy begraaft haar twee kinderen Patrick Bouvier en Aarabella naast het lichaam van de overleden president. Wie niet weet dat Jackie voor de dood van John F. Kennedy al twee kinderen heeft verloren zal deze scène niet begrijpen. De film mist een zekere voorgeschiedenis van één van de bekendste families van Amerika.

Een aspect waar Larraín wel in slaagt, is de kijker mee te trekken in de jaren ’60-sfeer van de film. De regisseur heeft de kleur van de beelden zo aangepast dat je het gevoel krijgt dat je naar een historisch verhaal aan het kijken bent. Het grauwe effect symboliseert dan weer de pijn die Jackie voelt door het verlies van haar echtgenoot. De stylisten transformeerden Natalie Portman door de typerende kleding van Jackie tot een Jackie 2.O. Het verschil tussen de first lady en de actrice is bijna niet zichtbaar. Dit maakt de biopic geloofwaardig.

Het is sinds Black Swan geleden dat Natalie Portman zoveel aandacht kreeg voor haar acteerprestaties. De verschillende nominaties en prijzen (best actress) zijn meer dan terecht. Portman speelt in Jackie de rol van haar leven. Ze imiteert de first lady bijna foutloos. Je kan misschien denken dat ze overdrijft in haar spraak, maar als je een interview opzoekt van de echte Jackie Kennedy, word je omver geblazen door de prestatie die Portman neerzet. De actrice springt van een gebroken echtgenote feilloos naar een trotse first lady. Portman zet met de rol van Jackie een klasseprestatie neer en bewijst nog maar eens dat ze een topactrice is.

Jackie is een veelbelovende film van Larraín. Hiermee heeft de regisseur zijn naam in de filmwereld zeker gemaakt. Toch mist de film een duidelijke structuur, maar de glansrol die Natalie Portman als Jackie O uitvoert, maakt dat allemaal goed. Portman zet een menselijke, kwetsbare versie neer van Jackie Kennedy. Je leert haar doorheen de film kennen en op het einde leer je haar ook begrijpen. Alle middelen zijn aanwezig voor een knappe en dramatische biografie van de first lady.

Jasmien Kuipers