Portret van Valère Paulissen, een Herkse held

Wereldkampioen voor drie minuten

Valère Paulissen wist in zijn korte carrière heel wat overwinningen op zijn naam te schrijven

Met enkele duizenden kilometers per jaar blijkt Valère Paulissen na al die jaren zijn fiets nog steeds trouw. De Herkenaar haalde in zijn korte maar krachtige carrière als wielrenner heel wat zeges binnen en was tijdens zijn gloriedagen dan ook de hoop van Schakkebroek en omstreken. Ook nu is hij nog steeds de levende legende van Herk-de-Stad.

De wielrennerscarrière van Valère Paulissen ging van start in 1953. De jonge en enthousiaste Valère maakte al snel heel wat vooruitgang en wist in 1954 reeds de eerste plaats op het Belgisch Kampioenschap voor nieuwelingen te veroveren. Hoewel hij aanvankelijk niet tot de geselecteerden behoorde, wist hij met enige hulp van de Bond toch zijn plaats aan de startstreep te verkrijgen, om zijn tegenstanders vervolgens te verpletteren in de sprint.

Succes

In zijn volgende jaren werd Paulissen almaar meer succesvol. Zo eindigde hij tweede op het Wereldkampioenschap voor Liefhebbers in 1958, al was die tweede plaats nogal zuur: ‘Iedereen dacht dat ik de spurt had gewonnen. Zelfs de andere spurters kwamen me feliciteren’, vertelde Paulissen. ‘Ik was al onderweg naar het podium toen ik hoorde dat ik alsnog tweede was geëindigd. Voor welgeteld drie minuten was ik wereldkampioen.’

Zijn debuut als prof maakte hij bij Mercier, waar hij kennis maakte met enkele kleppers als Raymond Poulidor, later de aartsrivaal van Eddy Merckx. ‘Hij was een uiterst aangenaam persoon en bovendien een van de besten uit het peloton.’ Toen Paulissen in 1961 voor Solo begon te rijden, werd ook de bekende Rik Van Looy zijn ploegmaat. ‘Vanaf 1961 reed ik met kopman Rik Van Steenbergen voor Solo, net als Van Looy. Dat duurde echter niet lang, want het bleek niet goed te boteren tussen de twee Rikken.’

Drugs

Toch was de succesvolle carrière van de Limburger slechts van korte duur. De wielerwereld werd langzamerhand aangetast door intens dopinggebruik. De drang om te presteren werd bij alle renners zo groot dat een vergrijp naar stimulerende middelen stilaan onontkoombaar werd. Op 26-jarige leeftijd besliste hij dan ook een punt achter zijn sportcarrière te zetten en zijn fiets, weliswaar tijdelijk, aan de haak te hangen.

Ook vandaag nog, op 81-jarige leeftijd, schrikt Valère Paulissen niet terug voor een fietstocht. Met een gemiddelde fietsafstand van 25000, soms zelfs 40000 kilometer per jaar is het alvast duidelijk dat het Limburgse fietswonder het fietsen nog niet is verleerd.

Jeroen Poelmans

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.