Hotel Römantiek: Humor en blozende bejaarden

Het Is nooit te laat voor de liefde van je leven. Daarom trekken Otto-Jan Ham, Sven De Leyer en Frances Lefebure met een bende senioren naar de Zwitserse bergen. Ze willen de oudjes koppelen en aantonen dat liefde geen leeftijd kent. Je denkt dan snel aan een Temptation Island voor bejaarden, maar dat is het absoluut niet. De kandidaten worden niet belachelijk gemaakt, maar het format op zich zorgt voor een ontspannend avondje televisie waar je gelukkig van wordt.

Otto Jan-Ham, Sven De Leijer en Frances Lefebure die een bende senioren gaan koppelen in de Zwitserse bergen. De omschrijving van het programma doet je meteen medelijden krijgen met de oudjes die zich ervoor inschreven. De geschiedenis leert ons namelijk dat de twee mannen heer en meester zijn in het belachelijk maken van God en klein pierke. Het enige wat ons nog wat hoop geeft, of liever de enige is Frances Lefebure. De brave kleindochter speelde tot nu toe alleen maar serieuze rollen. Zij zou de heren toch wel in toom houden, niet?

Tortelduifjes in een zwaan

Wonder boven wonder bleek dit niet nodig te zijn. Van bij het begin van de aflevering worden alle mogelijke vooroordelen met de grond gelijk gemaakt. Lachen met senioren is te gemakkelijk, moeten de makers gedacht hebben. Lachen om senioren daarentegen, dat is een uitdaging. De makers slagen hierin dankzij hun spitsvondige format. Ja, de presentatoren proberen de senioren te koppelen, maar dat nemen ze allesbehalve serieus. Mannen die op een step een berg af racen, twee tortelduifjes die met een zwaan over een Zwitsers meer varen (gevolgd door Sven De Leijer in een roeiboot die alles nauwlettend in het oog houdt),... Humor is nooit ver te zoeken. Zet daarbij een stel goed gecaste senioren en je krijgt de ideale mix voor een Tv-programma waar je een uurtje lang niet hoeft bij na te denken.

Humor en respect

Is het programma dan simpel? Absoluut niet. Neem nu de locatie. De Zwitserse bergen stralen liefde uit. De romantische meren, de idyllische uitzichten, … elke mogelijkheid tot romantiek wordt benut. Of het nu een doodgewoon ritje op de kabelbaan is, of een simpel spelletje op een bergweide, saai wordt het nooit. De presentatoren geven er een kwinkslag aan waardoor humor en romantiek de bovenhand nemen. Toch is er naast de portie humor ook plaats voor verhalen recht uit het leven gegrepen. Een groot deel van de senioren heeft in zijn of haar leven te maken gekregen met tegenslagen. Hier vertellen ze open over en op die manier krijg je een inzicht in het leven van de personages. De verhalen worden niet opgeklopt en er wordt niet gezocht naar sensatie. De oudjes worden met alle respect behandeld.

Tel alles samen en je krijgt een feel good programma met een uniek format. Het concept zit goed, de beelden zijn mooi en je krijgt een exclusieve inkijk in het liefdesleven van de senioren. Het beste programma ooit is het zeker niet, maar het is fijn om naar te kijken en het bezorgt je een goed gevoel. 
 
 JO

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.