My 1st advanture in Vancouver,B.C. , Canada

Hey EVERYONE! ฮัลโหลลลลลล อันนี้จะเป็นสตอรี่แรกที่แปลกแหวกแนวไปจากการรีวิวหนังเกาหลีโน๊ะ ขอเน้นไปทางเรื่องราวมากกว่ารูปภาพนะ ไม่ว่ากันโนร๊ะ :)

สวัสดีค่าาา เรื่องอาจจะดูน่าเบื่อไปหน่อยนะ เพราะจะเล่ายาวมาก พยายามจะเรียบเรียงเรื่องตลอดที่ไปมา ถ้ากลัวเบื่อเอาเพลงไปฟังก่อนละกัน https://www.youtube.com/watch?v=PT2_F-1esPk

ก่อนอื่นเลยขอบอกว่าอันนี้ที่ไปคือได้ทุนของเอกในม.มา ตอนแรกเค้าก็บอกว่าจะได้ไป Portland,USA แล้วสักพักเค้าก็มาแจ้งว่า เปลี่ยนเป็น Vancouver,Canada ก็ได้ไปเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มที่นู่น ระยะเวลา3อาทิตย์ จะเล่าแยกๆละกันเนอะ เช่น บ้านโฮส,โรงเรียน,เพื่อน,สิ่งแวดล้อม,และอื่นๆ

##### คือขอบอกก่อนว่าจุดประสงค์ที่เล่าเพราะเผื่อมีคนสนใจอยากจะไปเรียนตปท/เลือกประเทศอยู่ว่าจะไปไหนดี อาจจะไม่มีประโยชน์มาก แต่ก็เต็มใจอยากจะมาเล่าให้ฟังนะ #######


เฮ่นโหลววววว ขอทักทายอย่างเป็นการอีกรอบนะเค๊อะ นี่เป็นนักศึกษาปี1กำลังจะขึ้นปี2 ส่วนตัวก็ไม่ได้ดีเลิสภาษาอังกฤษมาก แล้วคือไม่เคยอยากจะไปแลกเปลี่ยนฝั่งยุโรปไรงี้เลย อยากไปแต่ฝั่งบ้านเรา555555555 แต่ก็คิดได้ว่าไหนๆโอกาสก็มาแล้ว ลองๆดูหน่อยละกัน ถ้าไม่ได้ก็แค่เสียใจ แล้วก็รอครั้งหน้า… ตามนั้น (อ้าวๆๆๆดราม่าเฉ๊ย) แต่ผลก็ประกาศว่าติดคร๊าาาาาา ได้ไปๆๆๆๆๆๆๆๆ จิได้โกอินเตอร์แล้ววววว แค่3อาทิตย์ก็เอาวะ (แม้ภายในใจคิดว่า น้อยสึส) แต่ก็โอเคค่ะ แล้วก็จัดการปัญหาและสัมภาระนู่นนี่ของตัวเองสำเร็จ(เหนื่อยมากตอนนั้น แทบอยากแคนเซิลแบบคนมันรวยงี้ 5555) แล้วก็มาถึงวันที่ต้องไป… วันนั้นเครื่องออกน่าจะเย็นๆ ไม่แน่ใจ ตอนนั้นไม่อยากไปเลย “เพราะ” คิดถึงบ้าน คิดถึงเตียงนอน คิดถึงความเคยชินที่ไทย เพราะคิดว่าไปอยู่นู่นน่าจะไม่เป็นตัวเองหลายๆอย่าง (เป็นคนคิดเยอะมาก) แต่ก็ต้องไปค่ะ จ่ายเงินไปแล้ว5555555555555555555 ลองดู! ฮึบ! ก่อนอื่นที่จะเล่าตอนที่อยู่แคนาดา อยากจะขอบคุณพ่อแม่มาก ขอพื้นที่ตรงนี้ขอบคุณผู้อุปการะนิดนึง คือโดยปกติแล้วที่บ้านจะหวงมากๆๆๆๆ แบบไม่ให้ไปไหนนานๆไกลๆ ไปทำกิจกรรมของมอ(อันนี้บังคับ)แม่ยังบอกๆว่าไม่อยากให้ไป แต่อยู่ๆเค้าก็อนุมัติให้ไปแคนาดา อึ้ง+ตกใจ+ดีใจ+มีความสุข+เลิฟ เยอะมากอะบอกไม่ถูกจริงๆ แต่พอใกล้ๆจะไป เค้าก็บอกว่า “ถ้าไม่เห็นแก่อนาคต ก็ไม่ให้ไปหรอก” ประโยคนี้เลย ยังจำได้อยู่55555555555 ฮึดเลย ต้อง!ไป!เรียน… ไปค่ะๆๆๆๆไปฟังเรื่องราวในแคนาดาดีกว่า น้ำๆชักจะเยอะไปแล้ว555555555555

Unimpressed…….Nope! This place is FABULOUS!

แล้วก็นั่งเครื่องยาวนานมากจาก Thailand-Hongkong-Vancouver รวมๆก็13ชมกว่าๆ ว้าววววววววว นานมากกกกกกกกกกกก ไม่เคยรู้สึกว่าการมีทีวีมีโทรศัพท์อยู่บนเครื่องก็น่าเบื่ออยู่ดี หลับแล้วหลับอีก Don’t need sleep ANYMORE! ตอนถึงแคนาดาก็ดึกมากแล้วกว่าจะได้ออกจากสนามบิน ถ้าจำไม่ผิดน่าจะตี2สองได้ (ประมาณนะคะ เพราะเครื่องถึงแคนาดาเที่ยงคืน) แล้วถึงบ้านโฮสอีกอะไรอีกก็รวมๆแล้วดึกมากกก แต่โฮสก็ยังออกมารับหน้าบ้าน น่ารักทั้งโฮสมัมและโฮสแด๊ดเลย จบค่ะ วันแรก เหนื่อยมาก เหนื่อยอะไรไม่รู้ แต่ก็พักๆหน่อยละกัน อีกวันนึงต้องออกไปกับโฮส

— — — — — ขอเล่าก่อนว่าบ้านที่อยู่มีเพื่อนที่มอด้วย2คน อยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่คนละห้อง นี่อยู่ชั้นบนกับเพื่อนที่เป็นแม็กซิโก้(คนละห้อง) ส่วนอีก2คนอยู่ข้างล่าง เดี๋ยวต่อไปจะเล่าบ้านโฮสให้ฟัง — — — — —

(ขอโทษที่รูปไม่เยอะมากนะคะ จินตนาการไปก่อนโนร้ะ)

คือบ้านโฮสจะไม่ใหญ่มากสำหรับเรา แต่บ้านน่ารักมาก อบอุ่นอะ คือแบบนี้ก็ดี แต่ขอบอกเลยว่าไปแรกๆไม่กล้าแตะอะไรเลย ทุกอย่างดีมาก ห้องน้ำงี้ จะใช้อย่างระมัดระวังมาก ตรงไหนขยับจะเอามาวางที่เดิมตลอด ห้องนอนที่ได้ก็ดี คือเหมาะเหม็งๆ อยู่คนเดียวนอนแล้วไม่เดียวดายค่ะ555555555 แรกๆไปงงอยู่ แอร์อยู่ไหน ปล่อยไก่ลืมนึกว่าอยู่ไทย อิเด๋อ โฮสบอกยูเปิดหน้าต่างเอาก็ได้ เดี๋ยวลมจะเข้ามาเอง คือนาทีนั้นกูร้อนมาก เปิดหน้าต่างจะช่วยไร พออยู่ไปหลายๆวัน มันจะมีบางช่วงที่อากาศหนาวมาก นอนขดตัวเลยจ้าาาา555555555555 แล้วหมุนหน้าต่างขึ้นได้แต่เอาลงไม่เป็น อุแหม่!!! ทนหนาวไป ไม่เป็นไรมีผ้าห่ม55555555555 ชอบมากๆจริงๆนะ คือเหมือนแบบนี่โลกเราอะ ห้องเรา แต่บ้านโฮสคือสิ่งที่แย่ที่สุดคือบ้านแกพนังบางมากมายค่ะ ทุกอย่างพื้นเอย เดินทีคือได้ยินทั้งบ้าน แล้วเพื่อนเล่าให้ฟังว่า โทรศัพท์สั่นแรงมาก ดังไปถึงข้างล่าง ดะดะเดี๋ยวนะ คือวางไว้บนโต๊ะ สั่นไรเบอร์นั้นวะ5555555555555555 ทุกอย่างดี ทีวีก็หย๊ายหย่ายยยย เอ้ยลืมบอกว่า โฮสที่ได้เป็นชาวฟิลิปปินส์ ทั้งญทั้งชเลย ในใจก็คิดว่ามีปัญหาละ เคยเรียนกับทีชเชอร์ที่เป็นชาวฟลป. ฟังไม่ออก แต่มาอยู่บ้านโฮสไม่มีปัญหานะ ได้อยู่ สื่อสารกันได้ และสร้างวีรกรรมไว้ให้แกเยอะมาก (เดี๋ยวจะมาเล่าปัญหามากมายที่พบเจอในแคนาดา 3อาทิตย์ใครว่าไปแล้วไม่ได้ไร ได้ค่ะ แต่ได้ไม่เยอะเท่า6m/1 yr หรอก แต่ก็ได้ละวะแกร)

หน้าบ้านโฮส สวยน่ารักมาก
ระแวกบ้าน สงบมากๆ ตอนกลางคืนนี่หลอน
โฮสมัม & โฮสแด๊ด
แผนที่ชวนวุ่นวาย ที่ไม่ช่วยเหร้ไรเลย

ไว้จะมาเล่าต่อนะะ มันเยอะมากกกกก ครั้งหน้าจะมาเล่าประสบการณ์หลงทาง/เจอHomelessอย่างหลอนสมองให้ฟัง *ถ้าใครอ่านอยู่ ก็ทักมาทางทวิตหน่อยก็ได้นะ เราไม่กัดๆ แค่อยากรู้ว่าเล่าสนุกมั้ย ทำมาหลายอันแต่กลัวๆว่าจะไม่สนุกกัน แบบ อ่านแล้ว รูปน้อยจัง/ อ่านแล้วน้า เล่าอันนี้ให้ฟังหน่อย ไรงี้ เดี๋ยวเราจะได้เพิ่มเข้าไปให้ในรอบหน้า ส่วนใครที่อ่านแล้วเราก็อยากขอบคุณนะ ตัวหนังสือมันเยอะมากจริงๆ คราวหน้าจะถ่ายๆรูปแล้วเอามาลงให้เยอะๆนะ รักค่ะ จู๊บบบบบ😘

Show your support

Clapping shows how much you appreciated superjayr’s story.