ฟิล์มหมดอายุ

ผมมีฟิล์มหมดอายุอยู่ม้วนนึงอยู่ในตู้เย็น (ผมแช่ทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็จำไม่ได้) มันคือฟิล์ม Kodak ColorPlus 200 ที่หมดอายุไปตั้งแต่ 08/2013 ผมจำได้ว่าตอนซื้อฟิล์มครั้งนั้นผมซื้อมาสองม้วน พอถ่ายม้วนนึงหมดไปก็ไปหาฟิล์ม Kodak Gold 200 มาเล่นแทน แล้วก็ลืมฟิล์มม้วนนี้ไปเลย

จนเมื่อไม่นานมานี้ก็นึกขึ้นได้ว่ามีฟิล์มม้วนนี้อยู่ เลยหยิบมันมาใส่กล้องแล้วเดินถ่ายเล่นดู

ColorPlus ม้วนแรกนั้นผมจำได้ว่ามันหมดอายุคากล้องไปเลย (ม้วนเดียวถ่ายข้ามปี) ภาพที่ล้างออกมาจัดได้ว่าค่อนข้างเละ บางเฟรมถ่ายไม่ติดเลยก็มี ทำให้ผมไม่คาดหวังอะไรมันเท่าไหร่นักกับฟิล์มม้วนนี้ แต่พอล้างออกมาแล้วพบว่าผิดคาด ภาพที่ได้ยังจัดได้ว่าดูดี แม้มันจะดูแดงๆไปหน่อยก็ตาม เมื่อเทียบกับม้วนที่ไม่หมดอายุ

แน่นอนล่ะว่าม้วนนี้ก็ยังถ่ายด้วยกล้อง Canon EOS 7 กับเลนส์ Canon EF 50mm f/1.8 II เช่นเดิม

จริงๆแล้วคือฟิล์มที่หมดอายุนั้นไม่ได้หมายความว่ามันจะใช้ถ่ายไม่ได้ เพียงแต่ภาพที่ออกมานั้นอาจจะไม่ได้คุณภาพตามมาตรฐานที่ผู้ผลิตเคลมไว้ก็เท่านั้นเอง ซึ่งบางคนที่ชอบเล่นฟิล์มหมดอายุ (หรือที่เรียกกันว่าฟิล์มบูด) ส่วนหนึ่งก็มาจากที่มันคาดเดาภาพที่ออกมาไม่ได้นี่แหละ ว่ามันจะยังสวยงามตามมาตรฐาน หรือมีสีตรงไหนเพี้ยนไปดูเป็นเอ็ฟเฟ็กท์สวยๆแปลกตา หรือแม้กระทั่งมันจะถ่ายติดหรือไม่

คือจริงๆมันก็อยู่กับวิธีเก็บรักษาด้วยน่ะนะ ฟิล์มดีๆถ้าเก็บไม่ดี มันก็พังได้ก่อนจะหมดอายุ ส่วนฟิล์มหมดอายุถ้าเก็บดีๆมันก็ยังให้ภาพที่ใกล้เคียงกับมาตรฐานของฟิล์มนั้นๆอยู่ได้เกือบ 100%

เอาจริงๆผมก็ไม่มั่นใจนักว่าวิธีเก็บรักษาฟิล์มที่ดีนั้นควรทำอย่างไร แต่โดยปกติของพวกนี้ก็มีวิธีเก็บคล้ายๆกันนั่นแหละ คืออย่าหมกไว้ในที่ร้อนๆ อากาศถ่ายเทไม่สะดวก อย่างเช่นในตู้เสื้อผ้า หรือตู้ชั้นต่างเตียงอะไรก็ตามที่มันตากแดดบ่อยๆ

ผมก็เอาใส่ตู้เย็นมันเสียเลย ซึ่งจริงๆตู้เย็นมันก็น่าจะชื้นพอสมควรนะ แถมเอาออกมาถ้ามันเป็นไอ ผมก็ไม่รู้มันจะส่งผลอะไรกับฟิล์มบ้างหรือเปล่า แต่รวมๆแล้วผมว่ามันก็น่าจะดีกว่าไว้ในห้องนอนผมล่ะนะ (ซึ่งร้อนที่สุดในบ้าน)

เออว่าไปนะ ถ่ายด้วยฟิล์มนี่รูปเบลอรูปไม่ชัดจับโฟกัสพลาด เราก็ดันมองว่ามันสวยได้นะ ถ้าเป็นดิจิตอลนี่พอดูหลังกล้องเห็นว่าไม่ชัด หลายทีก็พาลจะกดลบทิ้งมันเดี๋ยวนั้นเอง

มันน่าจะเป็นเหตุผลทางจิตใจอะไรสักอย่างแน่ๆ เช่นตอนถ่ายเราหวังว่าจะได้ภาพคมๆ (ถ่ายฟิล์มก็หวังว่าจะคมเป๊ะโฟกัสเข้าเป้านะเอาจริงๆ) แต่ดิจิตอลเราถ่ายแล้วดูได้เลย ความรู้สึกจากความคาดหวังมันก็ครอบงำจิตใจทำให้เรากดลบทิ้ง แต่ฟิล์มนี่พอถ่ายแล้วก็ต้องรอล้าง รออย่างน้อยๆก็ชั่วโมงนึงล่ะ ถึงตอนได้รูปแล้วความรู้สึกคาดหวังจากตอนถ่ายอาจจะจางลง และได้มองภาพที่ถ่ายไปในอีกมุมนึงก็เป็นได้นะ

ฟิล์มนี่มันเป็นเรื่องของความรู้สึกจริงๆ

อัลบั้มบน Flickr: https://www.flickr.com/photos/nakrup/albums/72157665637849282

อัลบั้มบน Facebook (อันนี้ลงครบทั้งม้วน): https://www.facebook.com/media/set/?set=a.1205244072827091.1073741834.1154498934568272&type=3

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.