Hjólatúr

Indland er ýktur heimur á alla kanta. Allt hérna er stórt eða mikið eða ótrúlega lítið. Eða bara ýkt. Ég hélt ég hefði vanist þessu upp að vissu marki í vikunni þangað til ég gekk niðurá fyrstu hæð í vinnunni og mætti apa í stiganum á leiðinni upp. Apinn leit ekki á mig heldur fór bara framhjá mér eins og ekkert væri eðlilegra. Hann átti örugglega bókað viðtal við einhvern og vissi að það þýddi ekkert að tala við mig, enda ég nýbyrjaður. (Hús hér á Suður-Indlandi eru yfirleitt þannig að farið er út á svalir til að komast á milli hæða, stigagangurinn er utanáliggjandi).

Umferðin, eins og ég hef oft komið að áður er kaótísk með afbrigðum. Fyrstu dagana var ég skíthræddur við umferðina því auk þess að vera rugluð og ótrúlega mikil er vinstri umferð hérna. Svo, einn daginn þegar ég var enn í Delhí ákvað ég að þetta væri ekkert í boði. Ég yrði að geta gengið um göturnar án þess að vera eins og ugla til höfuðsins gónandi í allar áttir skimandi eftir hættu á ferð. Þannig að ég fór að líta einungis í eina til tvær áttir og taka svo sénsinn. Ég get ekkert verið sá eini hérna sem passar mig, það gengur ekki. Og þessi aðferð virkaði! En sem komið er allavega. Ef ég er á veginum, nú þá keyra bílar ekki yfir mig. Svo áræddi ég m.a.s. að fara á reiðhjóli um göturnar í vikunni. Og þar sem ég er í landi Indverja og vill læra á kerfið hérna lá ég á bjöllunni eins og vitleysingur. Og það virkaði líka! Fólk vék úr vegi fyrir mér. Ja hérna hvað það var skemmtilegt. Mér sýnist að ég hafi lært að ef ég hjóla og ligg á bjöllunni víkja fólk og farartæki til vinstri þannig að ég geti skotist framúr til hægri. Ég notaði þessa uppgötvun og vék til vinstri ef einhver flautaði fyrir aftan mig og það virkaði svona meira og minna. Og af því að ég var á reiðhjóli sem er ekki eiginlegt farartæki þá fór ég stundum á móti umferð í staðinn fyrir að fara yfir götuna og hjóla þar. Og það virkaði líka og enginn kippti sér upp við það. Mér sýnist bara allt virka hérna í umferðinni. Að vísu eru þetta ýkjur með að enginn kippi sér upp við hann mig, ég vek alltaf feikna athygli hvert sem ég fer vegna þess að ég er;

a)hvítur.

b) í laginu eins og norræn tröllskessa úr goðafræðinni sem villtist illilega.

c) yfirleitt klæddur gulu eða hvítu og því mjög áberandi

d) reiðhjólið mitt er of lítið kvenreiðhjól með körfu framan á.

Vegna alls þessa eru ótal manneskjur tilbúnar að stoppa, veifa mér, hlæja og spyrja mig hvaðan ég sé. Það er bara skemmtilegt og ég sé núna dáldið eftir því að hafa ekki talið myndirnar sem ég ef setið fyrir á.

�4��4�\� W