Het riskante van Risk

“Ben je zondagmiddag ook open”, vraagt één van de bezoekers aan de eigenaresse van ‘De Jongedame’, een klein eetcafé’tje in het centrum van Ede. “Ja”, zegt ze vol trots. “Ik ben van plan om een spelletjesmiddag te houden”, vertelt ze aan de jongen, die samen met zijn vriendin een potje rummikub aan het spelen is op een van de donkerbruine Chesterfield banken. “Ik ga op elke tafel een spel neerzetten, zodat al mijn gasten kunnen spelen.”

“Toch geen Risk he”, vraagt de jongen, terwijl hij een blauwe zeven achter twee andere gekleurde zevens neerlegt. “Ook Risk”, antwoordt ze. “Ohjee, de laatste keer dat ik Risk speelde was in de tweede klas, en dat ging niet helemaal volgens plan”, vertelt hij. “Het spel begon leuk, maar na een uur escaleerde het. Het eindigde met het bord en alle legers op de grond. De helft van ons had kaartjes in zijn sokken en de andere helft in zijn mouwen.” “Nou, dat is bij mij niet de bedoeling hoor, het gaat alleen maar om de gezelligheid”, zegt de eigenaresse. “Ach, Risk heet niet voor niets Risk hé, lacht hij.

Like what you read? Give Jolande Bras a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.