Het keuzemenu is oplichting

Good social institutions are those that best know how to denature man, to take his absolute existence from him in order to give him a relative one and transport the I into the common unity, with the result that each individual believes himself no longer one but a part of the unity and no longer feels except within the whole.

Jean-Jaques Rousseau heeft het in deze quote over het oude Romeinse rijk. Een rijk waar iedere inwoner een deel was van het grote geheel. Een burger die enkel gevormd is om zijn staat te dienen zorgt volgens Rousseau voor een geweldig sociaal instituut. Ik krijg een beetje een communistisch gevoel bij dit idee. In plaats van dat je mensen zich individueel laat ontwikkelen zodat ze kunnen ontpoppen in wat ze zouden willen zijn, span je mensen voor je kar door ze in het hokje te stoppen van wat ze moeten zijn.

Rousseau stelt dat mensen niet meer zijn zoals de Romeinen vroeger. Mensen zijn niet meer op de eerste plaats een burger en een trouwe dienaar van de staat. Mensen zijn een mix van wie ze willen zijn en wat de staat wil dat ze zijn. Nu vraag ik mij af of Rousseau daar wel gelijk in heeft. Neem het Nederlandse volk dat enkel bestaat uit zogenaamde vrije en unieke mensen. Hoe veel van die mensen zijn opgehouden met nadenken en simpelweg gaan volgen en geloven wat ze op een gouden dienblad aangeboden werd? Ik vrees schrikbarend veel.

Waarschijnlijk is dat precies de reden dat de Nederlandse staat zo goed functioneert. We krijgen een keuze menu aangeboden waar eigenlijk niks lekkers opstaat, dus daarom nemen we maar genoegen met de beste optie. Het allermooiste van deze oplichterij is dat de staat alles zodanig manipuleert dat het volk denkt dat ze alles zelf bedacht hebben. Gelukkig zijn er ook mensen die door de oplichterij heen kunnen zien en zich hier van af zetten.

Nederland is een goed voorbeeld van een staat waar ieder individu slechts een deel is van het grote geheel. Helaas voor de staat zijn er mensen die daar geen genoegen mee nemen. Dit zorgt voor verdeeldheid tussen mensen die op de eerste plaats burger zijn en mensen die op de eerste plaats mens zijn. De staat heeft bijvoorbeeld geasfalteerde wegen aangelegd zodat iedereen daar gebruik van maakt. Nu is het een voor de hand liggende keuze om het geasfalteerde pad te kiezen, maar je kan ook je eigen pad nemen. Daar staan geen verkeersborden en wacht een wereld op je met ruimte voor eigen ideeën. Kortom, het leven is meer dan slechts een keuzemenu, kook lekker zelf.

Like what you read? Give Julia Van de Winckel a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.