Eigenlijk weet ik niet hoe ik dit het beste kan verwoorden, laat staan waar te beginnen…
Vorige week waren we (Mark, ik en Kay) een weekje op vakantie.
Woensdagmiddag Skypten wij met mijn ouders. Zij wonen in Knysna, Zuid-Afrika. Ze vertelden ons over branden in Knysna, en dat het stormde. Het had al een half jaar niet geregend waardoor alles erg droog was en ze ongerust waren dat het weleens dichterbij kon komen.
Mijn moeder was de nacht ervoor uit bed gegaan waar de sterke brandlucht vandaan kwam. Onder het Skype gesprek sprong mijn vader op van de bank omdat hij buiten iets hoorde vallen. Dit was de wegwaaiende deurmat.

Eind die middag kreeg ik een berichtje van vrienden uit Jeffreys Bay (een stadje 2 uur verderop). Dat mijn ouders waren geëvacueerd.
Slik… Ik belde meteen mijn broer. Hij wist evenveel als ik. Google erbij, Twitter en de speciale sites die al snel op Facebook verschenen gericht aan Knysna en de branden.
Gelukkig kreeg ik al snel een berichtje van mijn pa. Lang leve airtime (beltegoed/internet tegoed). Het ging goed met ze. Ondanks de omstandigheden natuurlijk.

Later op de middag toen mijn moeder bovenin het huis was toen ze mijn vader riep kwam het vuur in een rap tempo dichterbij! Snel de belangrijkste spullen pakken en weg wezen. Toen zij door de poort van hun compound reden kwamen daar de vlammen aanzetten. Verderop moesten zij onder een gevallen boom door rijden. Op weg naar een B&B van vrienden.
Ze kwamen daar de vrouw van hun voorganger tegen. Ze brachten haar en de soep naar hun kerk in “town”.
In town was geen brand.
Vervolgens zijn ze naar Leisure Island gereden waar zij bij vrienden konden verblijven. Erg fijn!
Na hun koffer te hebben uitgepakt was het tijd voor een bakje koffie met een lekkere rusk. Was het maar zo! Met het vluchten konden zij alleen wat belangrijke papieren en de laptop meenemen.

De nacht van woensdag op donderdag was onrustig.
Nog even appen voordat je gaat slapen is niet zo handig). Kay was ook nog eens aan het spoken en ik checkte om de haverklap mijn mobiel.
Net iets na 09:00uur op donderdagochtend, kreeg ik een app van mijn vader: ‘’Helaas is gebeurd wat we al dachten. Ons huis is compleet afgebrand.’’
Ik barstte in tranen uit, ik had zo gehoopt dat er een wonder zou gebeuren en hun huis gespaard zou blijven.
Die donderdag gingen we naar de dierentuin.
Ik had nergens zin in, sluit mij maar op. Daar liepen we in de dierentuin, ik met gemengde gevoelens. De afleiding was in ieder geval beter dan alleen thuis zitten.

Het huis van twee Friese echtparen die wij kennen stonden nog, wonder boven wonder. Vlak om hun huizen heen waren wel andere huizen en natuur verbrand. Wat een contrast, uiteraard blij voor hen!

Lastig te beschrijven hoe de dagen erna verliepen, een soort van grijze wolk waarop ik leefde en mee leefde. Mijn ouders moesten kleding kopen, gek te beseffen dat je werkelijk waar niets meer hebt, van een paar sokken tot aan je huis met alles erop en eraan. Vijf jaar geleden vertrokken zij naar Zuid-Afrika met een brand die hun Bijbelkiosk uitbrandde. Ook nog eens.
Men vraagt mij dan nu weleens: komen ze nu terug? Is dit een teken.
Of moet je het juist zien als de aanhouder wint. Vragen, vragen, vragen… God knows! En het allerbelangrijkste is dat ze leven!
Er zijn genoeg trieste verhalen, van een gezin die in de auto verbrandde als gezinnen die elkaar kwijt zijn.

Op Facebook en Twitter hield ik het nauwlettend allemaal in de gaten, brand hier, brand daar, hulp nodig, branden kunnen niet geblust worden door de heftige storm én de branden worden groter door de storm. Brandweermannen geven letterlijk hun levens.
Veel angst lees ik, mensen in Knysna en van buitenaf, ook bijv. de UK, Canada etc. zijn op zoek naar hun familie leden. Is er al brand daar en daar, staat het huis nog van… De vragen bleven stromen. Bereik was en is er niet meer door telefoon leidingen die afgebrand zijn, er is een water tekort door de niet meer werkende pompen, dieren moeten geëvacueerd worden maar er is niet genoeg transport voor. En ga zo nog maar even door.
Na een aantal dagen toen de brand meer en meer onder controle kwam, de storm ging liggen, kwam de hulp meer en meer opgang. Mensen die kleding, eten, drinken, voedsel voor dieren willen doneren, onderdak hebben etc. Zuid-Afrika staat bekend om de apartheid, nu hoor je de berichten vanuit Knysna dat zij met elkaar gaan bouwen, als eén volk, eén natie.
Mooi Knysna… wat nu op veel plekken een oorlogsplek lijkt door alle verbrandde huizen en de as wat nog na smeult. En door de smeulende as en wat wind vuren opnieuw ontstaan/aangewakkerd worden.

Mijn ouders zijn elke dag druk bezig met verzekeringswerk. Komt heel veel bij kijken. Momenteel hebben zij een huurappartement tot begin juli. Hopelijk vinden ze er eén waar ze langere tijd kunnen verblijven zodat ze meer tot rust kunnen komen. De school waar zij werken staat gelukkig nog, hoe het met alle kinderen (en hun familie/huizen) is is nog niet helemaal duidelijk.

De brand is er nog, hetzij in mindere mate, maar laten we Knysna in ons hart houden en bidden voor hen. Voor hen die familie leden kwijt zijn, voor de heropbouw, voor hen die alles verloren hebben en toch het leven nog hebben.

Image for post
Image for post
Image for post
Image for post

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store