ข้อคิดเกี่ยวกับการไปสู่ความไพบูลย์ของพระคริสต์

1. การบรรลุถึงความไพบูลย์ของพระคริสต์ เป็นเป้าหมายที่สำคัญที่สุดในการทำพันธกิจเสมอ การทำตามพระมหาบัญชาจึงต้องลงรากฐานให้ลึกในการสร้างความคาดหวังเรื่องนี้ในชีวิตผู้เชื่อ
2. สภาพของความไพบูลย์ของพระคริสต์ไม่ใช่ภาพของการไม่มีบาป (sinless) แต่เป็นการปราศจากตำหนิ (blamless) ความมั่นคง (stedfastness) การเกิดผลบริบูรณ์ (fruitfulness) และการขอบพระคุณ (thanksfulness) การเติบโตฝ่ายวิญญาณไม่ได้หมายถึงการอยู่ในสภาพไร้บาป เพราะเราเป็นผู้ชอบธรรมแล้วในสายพระเนตรพระเจ้าโดยพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ ส่วนที่เหลือเป็นประสบการณ์การเปลี่ยนแปลงในฝ่ายวิญญาณจนถึงสง่าราศีในพระองค์ (Transformation and glorification)
3. วิธีที่จะบรรลุถึงความไพบูลย์ของพระคริสต์ เปาโลได้ใช้โมเดลเดียวกันทุกคริสตจักรคือการประกาศ การตักเตือนสติ และการสั่งสอน (proclaiming-warning-teaching model)
4. การไปถึงความไพบูลย์ในพระคริสต์เป็นภาพของทั้งพระวรกายไม่ใช่คนๆ เดียว มุมมองของเราจึงต้องเสริมสร้างกันและกันในพระวรกายคือคริสตจักรมากกว่าการคิดว่าเราคนเดียวสามารถเติบโตไปได้ด้วยตัวเราคนเดียว
อ้างอิง: Peter Bolt and Mark Thompson. The Gospel to the Nations, 2000.
