Μια αριστερή αποτυχία

Πως η «αλληλέγγυα» κυβέρνηση, πρόδωσε τους πρόσφυγες

Το προσφυγικό ζήτημα αναδεικνύεται σιγά-σιγά ως η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ευρώπη και αν στη περίπτωση του GREXIT, το διακύβευμα ήταν πρωτίστως οικονομικό, εδώ μιλάμε για ανθρώπινες ζωές! Για εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές και μία πραγματική αυτή τη φορά (και όχι στα μυαλά αλλοπαρμένων Συριζαίων), ανθρωπιστική κρίση! Η μοίρα δε, το θέλησε να είναι η Ελλάδα πρωταγωνίστρια -και- σε αυτό το ζήτημα. Για να αποδίδουμε τα του καίσαρος τω καίσαρι όμως, η οικτρή αποτυχία της κυβέρνησης στη διαχείριση του προσφυγικού, είναι ένα μέρος μόνο της συνολικής εικόνας.

Είναι γεγονός ότι το πρόβλημα έχει διογκωθεί τον τελευταίο χρόνο και οι πρόσφυγες που συνωστίζονται στα τουρκικά παράλια είναι πολύ περισσότεροι.

Είναι επίσης γεγονός ότι η Τουρκία κάνει λιγότερα από όσα μπορεί και όχι χωρίς λόγο. Τα 2 εκατομμύρια Σύριων που βρίσκονται στο έδαφός της, έχουν δημιουργήσει σοβαρή κοινωνική αναταραχή, ειδικά στις νοτιοανατολικές επαρχίες. Περιοχές όπου τελευταία επικρατεί εμπόλεμη κατάσταση με το PKK.
Ακόμα είναι χώρα διέλευσης, όπως και η Ελλάδα και δεν έχει λόγο να συγκρατήσει τους μετανάστες. Τουλάχιστον όχι χωρίς σοβαρή πίεση -και σημαντική οικονομική βοήθεια- από την Ευρώπη...

Μια Ευρώπη που αντιδρά με τα συνήθη απελπιστικά αργά αντανακλαστικά της -και πάλι όχι εν σώματι- σε ένα πρόβλημα, η εξέλιξη του οποίου, θα μπορούσε να προβλεφθεί, τουλάχιστον 2 χρόνια πριν!

Και μετά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ…

Επειδή όμως αυτά δεν ήταν αρκετά από μόνα τους, χρειάστηκε να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία για να προκαλέσει την τέλεια καταιγίδα!

Η αποτυχία στην διαχείριση ήταν ολοκληρωτική και ξεκίνησε από την πρώτη-πρώτη μέρα!

Τα κέντρα κράτησης έκλεισαν(κέντρα που με τις απαραίτητες βελτιώσεις καθώς οι συνθήκες ήταν άθλιες, θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν χιλιάδες μετανάστες) ενώ διάφορες δηλώσεις υπουργών πέρασαν το μήνυμα ότι η Ελλάδα είναι χώρα ανοιχτή στους μετανάστες.
Ιδρύθηκε -ξεκάθαρα για λόγους εντυπώσεων- αυτόνομο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και ανέλαβε υπουργός η απίθανη Τασία Χριστοδουλοπούλου! Πολλές από τις αρμόδιες υπηρεσίες για μήνες είχαν προϊστάμενη αρχή στα χαρτιά το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και στην πράξη το υπουργείο Προστασία του Πολίτη! Η Χριστοδουλοπούλου έβγαζε εγκυκλίους και ο Πανούσης τις ακύρωνε. Οι -πολλές- ΜΚΟ που ασχολούνται με το ζήτημα δεν μπορούσαν για καιρό να συνεννοηθούν με κανένα και δήμοι, λιμενικοί και φορείς στα νησιά, αφέθηκαν να αυτοσχεδιάζουν!

Οι πρόσφυγες έρχονταν στην Αθήνα και περιφέρονταν στις πλατείες πριν πάρουν -ξανά χωρίς κανένα σχεδιασμό, το δρόμο για τα ελληνοσκοπιανά σύνορα! Εμείς το μόνο που κάναμε -και κάνουμε- είναι να παρακαλάμε μην κλείσουν τα σύνορα οι Σκοπιανοί!

Ευτυχώς όμως η κυβέρνηση άδειασε το Πεδίο του Άρεως και έτσι λύσαμε το πρόβλημα για 100–150 πρόσφυγες! Βγάλαμε και φωτογραφίες με τους περιχαρείς υπουργούς ανάμεσα στα προσφυγόπουλα και όλα καλά! Μένουν άλλοι 200.000!
Η επιλογή της υπουργού ήταν ολέθρια. Την πιο κρίσιμη στιγμή, το προσφυγικό κλήθηκε να το αντιμετωπίσει μια γυναίκα χωρίς καμία απολύτως διοικητική εμπειρία που αποδείχθηκε παντελώς ανίκανη όχι για να δράσει, αλλά έστω για να αντιληφθεί τις παραμέτρους του ζητήματος. Οι πρόσφυγες πότε «λιάζονταν», πότε «εξαφανίζονταν», πότε «έκαναν καλό στο τουρισμό μας» αποτελώντας αξιοθέατο για τους τουρίστες, και πότε «ενίσχυαν την οικονομία των νησιών»! Απίστευτη αναλγησία και ανοησία!

Όλους αυτούς του μήνες τα ταμεία του κράτους άδειαζαν για να χρηματοδοτηθεί ο «τζόγος» του Βαρουφάκη και χρήματα που θα χρησιμοποιούνταν για την ανακούφιση των προσφύγων δόθηκαν αλλού. Ομοίως και τα αποθεματικά περιφερειών και δήμων! Τα εκατοντάδες εκατομμύρια που υπήρχαν διαθέσιμα στην Ε.Ε. δεν εκταμιεύθηκαν ποτέ και η ανίκανη κυβέρνηση άφησε τα νησιά που έτσι και αλλιώς στερούνται υποδομών, να γίνουν αποθήκες ταλαιπωρημένων ψυχών. Η κοινωνική αναταραχή είναι μεγάλη (βούτυρο στο ψωμί των νεοναζί) και οι ακραίες αντιδράσεις (μολότοφ σε πρόσφυγες, αυγά σε Καμμένο) ήδη ξεκίνησαν.

Ευτυχώς για τους πρόσφυγες κάπου εκεί έπεσε η «αλληλέγγυα κυβέρνηση της αριστεράς» και κάτι άρχισε να λειτουργεί. Η υπηρεσιακή κυβέρνηση κατάφερε να μελετήσει και να ξεμπλοκάρει το ζήτημα της χρηματοδότησης σε 6 μόνο μέρες(!), εξασφαλίζοντας 700 εκ ευρώ, ενώ κάποια στοιχειώδης οργάνωση άρχισε να αναπτύσσεται.

Τι μπορεί να γίνει

  1. Το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό. Η Ελλάδα της κρίσης δεν έχει ούτε τους πόρους ούτε το ανθρώπινο δυναμικό για να το αντιμετωπίσει. Χρειάζεται μεγαλύτερη χρηματοδότηση, ενώ στις πύλες εισόδου (Ελλάδα και Ιταλία) πρέπει να υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Τα ευρωπαϊκά σύνορα είναι κοινά και ως κοινά πρέπει να αντιμετωπίζονται.
  2. Οι πρόσφυγες πρέπει να τύχουν φροντίδας και αφού βρεθούν σε ευρωπαϊκό έδαφος πρέπει να υπάρχει μέριμνα για ασφαλή μετακίνηση στη χώρα που επιθυμούν να πάνε ή σε αυτή που μπορεί να τους δεχτεί. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και η εκπαίδευση για παιδιά και ενήλικους, είναι αυτονόητη.
  3. Η μετανάστευση εν γένει, είναι ξεχωριστή περίπτωση. Υπολογίζεται ότι 70.000.000 άνθρωποι από διάφορες περιοχές του πλανήτη επιθυμούν να μεταναστεύσουν στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια. Είναι προφανές ότι αυτό δεν γίνεται. Αυτό που μπορεί να κάνει η όμως η Ευρώπη είναι να ασχοληθεί με την αιτία του προβλήματος. Μπορεί ας πούμε, όταν κάνει πολέμους επειδή δεν μπορεί να τους αποφύγει (Λιβύη), να είναι έτοιμη να διαχειριστεί μακροχρόνια την κατάσταση που θα προκύψει.
    Μπορεί επίσης να συμβάλει στη σταθερότητα, την ειρήνη και την ευημερεία στις χώρες αφετηρίας ώστε οι κάτοικοι τους να έχουν λιγότερους λόγους να μεταναστεύσουν και να μην βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους για να φτάσουν σε αυτήν.

Δείτε εδώ τι λέει και Το Ποτάμι σχετικά