Ups & downs — Katrien Vriens

Midlifecrisis? Ga terug naar school.

Hoe kom ik als 40-plusser in hemelsnaam in een postgraduaat digital content terecht? Wel, ik panikeerde bij die 40. Geen huis, geen kind, geen topjob. Is dit nu later? Midlifecrisis.

Najaar 2015: living the dream

4 maanden reizen mijn lief en ik door Azië. Hij werkt in coworkingspaces. Ik ga in m’n eentje op pad.

Mediteren in Chiang Mai — foto Google

Chiang Mai, Thailand. Overal boeddhistische tempels. Laat me maar eens een meditatieweek proberen. Een week stil zijn. Om 4 uur opstaan, en na de middag geen eten meer. Het is moeilijk.

Maar ik onthoud: “Everything is impermanent, rise and fall.”

Ups en downs horen bij het leven. Adem in, adem uit. Het is een geruststellende gedachte.

2016: triest terug thuis

Terug naar Brussel, terug naar de dagelijkse sleur. De up van het najaar verandert al snel in een down. Het werk is alweer routine. En die baby wil ook maar niet lukken.

22.03.2016, de Beurs in Brussel — foto VUBtoday

22 maart 2016. Aanslagen op de luchthaven en in de metro. Brussel is in shock. Ik ben in shock. Ik voel veel verbondenheid bij de Brusselaars op straat. Maar thuis, niets. Ik voel me alleen op de wereld.

In de zomer gaat het weer even wat beter. Mijn lief en ik lachen, dansen en reizen samen. Even geloof ik weer dat het goed komt met ons.

Maar het komt niet goed.

Ik verhuis. Ik huil. En ik ben kwaad. Op cursisten, op mijn baas, op vrienden, op mijn zus, op alles en iedereen … en vooral op mezelf.

‘Overspannen’ zegt de dokter. Of depressief? Alleszins iets diep, duister en eenzaam.

Maar ik onthoud: alles is tijdelijk, adem in, adem uit…

Giphy — Meditation

In een groepscoaching leer ik positief naar mezelf te kijken. Ik ontspan met shiatsu. Een osteopaat maakt de knopen in mijn lijf los. Ik geniet van de winterzon in Valencia. Ik krijg weer hoop.

2017: nieuwe kansen

Ik solliciteer bij een andere organisatie. Yes, een nieuwe job! Nieuwe collega’s worden snel goede vrienden. Mijn nieuwe baas is positief en empatisch. Ik krijg eindelijk erkenning, ik doe mijn werk goed. De sfeer in het team is nog nooit zo goed geweest.

The only way is up.

Daar is de gevreesde 40 …

Ik lach ermee. Heb ik me daar zo druk over gemaakt? Ik geniet met volle teugen van de zomer en van mijn verjaardagsfeest. Ik besef dat ik toch veel fijne vrienden heb. Rise …

and fall. Die euforie kan niet blijven duren. Een najaarsdipje. Maar ook dit is tijdelijk. Dat weet ik. Het is gewoon het seizoen.

Vakantie in Cabo Verde — Katrien Vriens

2018: goed begonnen

Een nieuw lief. Een toffe vakantie met een goede vriendin. Verlenging van mijn contract met een half jaar.

We’re back on track.

Of toch niet?

Mijn contract stopt eind juni definitief. Het lief is al lang weer weg. Ik heb geen gezelschap om op reis te gaan.

Wat nu? Terug naar mijn oude job, terug naar af? Nieuw werk zoeken?

Sofie vertelt dat ze een postgraduaat digital content and journalism gaat volgen. Goed plan. Weet je wat? Ik doe mee. Ik wil iets met communicatie doen. Visueel. Creatief. Nieuwe dingen bijleren. En een nieuwe omgeving geeft me vast energie.

Ik ga leren hoe dit werkt:

Giphy — Linda Van Bruggen

Hier zit ik dan.

Oktober 2018. Terug op de schoolbanken. Als de oudste van de klas, tussen twintigers. Het is nieuw. Het inspireert. Heerlijk.

Het beangstigt me ook wel een beetje. Ga ik al die hippe, nieuwe digitale trucjes wel onder de knie krijgen als niet-millennial? Ik ben nu 41. Maar ik ben er gerust in, want ik weet:

“Alles is tijdelijk. Rise and fall.”

En ‘t is weer tijd voor de rise. :-)