Buralar hep yazı

Buralar hep yazı. Herkesin anlatacak bir şeyleri var. Benim de vardı. Sonra sabahladım. Duman çektikçe içime boğuldular. Seneyi tam hatırlamıyorum o zamanlar zaten ben de böyle cümleler kurmayı bıraktım. Dumanlar, boğulan kelimeler, ağlayan saman kağıtları falan. Ha, sigarayı bırakamadım.Biraz da alkolü bıraktım.

Kim bilir bu sabah neye uyanmadım yine. Hayır, erken uyanmam gerekiyordu yapamadığımdan ben de uyumayayım bari dedim. Hep böyle yaparım. Kafası güzel oluyor. Bir kahve daha koyarım birazdan kulağımda kocaman kulak acıtan bir kulaklık için de kedi gibi mırıldayarak şarkı söyleyen bir kadın. Buralara nasıl geldik bilemiyorum. Neyse ben kahve koymaya gidiyorum.