معمار نادر خلیلی در سوم بهمن ماه سال ۱۳۱۴ در شهر تهران متولد شد. ایشان در خانواده ای فقیر متولد شدند و بجز پدر و مادر، ۹ خواهر دارند. نادر خلیلی در مناطق فقیر نشین شرق تهران بزرگ شد. بنا بر گفته خودشان “ هرچند که زندگی در این مناطق بیشتر شبیه به جنگیدن برای زنده ماندن بود ولی به خاطر خانه های کوچک و نزدیک به هم، قلب انسان ها به هم نزدیکتر بود و ایشان در محیطی پر از محبت به همراه رسومات بومی و مذهبی بزرگ شدند.

معمار نادر خلیلی در سن ۳۳ سالگی ایران را به مقصد آمریکا ترک نمود و در آنجا معمار برجسته ای شد که به طراحی وساخت آسمان خراش ها شهرت یافت.نادر خلیل در سال ۱۹۸۴ میلادی جایزه “تبحر در فناوری” را به خاطر ابداع خانه های سرامیکی از سوی انجمن معماران آمریکا دریاف نمودند.

وی با وجود پروژه های بزرگی که در کشور آمریکا به انجام رساند و جایگاه والایی که در معماری این کشور یافته بود، در سال ۱۳۷۰ برای همیشه آمریکا را به سمت ایران ترک نمود. دلیل این کوچ خلاء یی بود که ایشان در زندگی خود احساس می نمودند. این کمبود معنوی که در وجود ایشان ایجاد شد باعث شد تا علاوه بر معماری در زمینه معنوی و عرفان نیز رشد کنند.

معمار نادر خلیلی بعد از بازگشت به ایران علاقه زیادی به معماری کویری ایران پیدا کردند و رو به زندگی در خانه های گلی و خشتی آوردند. ایشان علاقه شدیدی به مولانا پیدا کردند و ایشان را بزرگترین عارف شاعر می دانستند.

معمار نادر خلیلی بلاخره تصمیم به چاپ کتاب خود گرفتند و آنرا با نام “تنها دویدن” منتشر نمودند.

قسمتی از کتاب معمار نادر خلیلی:

“ در میانۀ زندگی، دست از مسابقۀ با دیگران برداشتم، به رویاهای خود پرداختم و به آرامی در مسیر زندگی گام برداشتم. رویای من عبارت از ساخت خانه ای ساده بود که با دست خالی و مصالح سادۀ موجود در این جهان: از عناصر برگرفته از زمین، آب، هوا و آتش ساخته شده باشد. “

https://khanenama.com/%d9%85%d8%b9%d9%85%d8%a7%d8%b1-%d9%86%d8%a7%d8%af%d8%b1-%d8%ae%d9%84%db%8c%d9%84%db%8c/