[OS] Unconsciousness (DoubleB-iKON)

“พี่ดีกับผมจัง”
เขายิ้มกว้างให้คนตรงหน้า ที่ก็กำลังยิ้มตอบกลับเขามาเช่นกัน รอยยิ้มของพี่จีวอน สว่างสดใสเสมอ ในบางครั้งที่เขาท้อแท้หรือเครียด เขานึกภาพพี่จีวอนยิ้ม และมันได้ผลเสมอ เหมือนว่าชีวิตเขาหล่อเลี้ยงด้วยรอยยิ้มของรุ่นพี่คนนี้

ซึ่งถ้าถามเขา เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

เหมือนที่พึ่งพิง พี่ชายคนสำคัญที่เขาคุยได้ด้วยทุกเรื่อง

เขารัก…

“ฮันบิน…”

เขายิ้มรับคำเรียก ว่าไงครับพี่
รอยยิ้มถูกส่งกลับมาอีกครั้ง ทว่า มันไม่เหมือนรอยยิ้มก่อนหน้า…
ตาเรียวนั่นขยับเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ไม่ทันที่จะรู้ตัว ลมหายใจร้อนก็รดลงบนแก้มเขา

ใกล้…

แต่ยังไม่สัมผัส

ความอุ่นไล่ไปทั่วแก้ม

ร่างกายของเขาตอบรับด้วยการเกร็งนิ่ง ความรู้สึกพิลึกพิลั่นเริ่มทำงาน สมองสั่งให้เขาถามความตั้งใจของอีกฝ่าย

ทว่า เพียงเขาเปิดปาก

ราวกับเป็นคนเชิญชวนเสียเอง..

ริมฝีปากหยุ่นก็เข้าครอบครอง กลืนกินทุกความสงสัยลงไป

ความอบอุ่นถูกเชื่อมต่อกันนาน…

และลึก…

อีกฝั่งราวกับจะควานหา

ตักตวง

ฉกชิม

นี่จะกินเขาไปเลยมั้ย?

เสียงหายใจหอบดังก้องไปทั่ว ส่วนอื่นๆ ของร่างกายค่อยๆ ถูกรุกรานไปทีละอย่าง ใบหู ลำคอ ปราการปกป้องถูกเปลื้องทิ้งอย่างไม่ใยดี

สมองคงหยุดทำงานไปแล้วกระมัง

เพราะในหัวเขามีเพียงสีขาว… ที่วูบวาบ

และสัมผัสอุ่นร้อนทั่วร่าง… ที่เด่นชัด

“อึก…”

จนถึงส่วนนั้น มือที่เปลี่ยนไปให้ความรู้สึกแตกต่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นมือพี่จีวอน ความรู้สึกตามส่วนอ่อนไหวลุกลามไปทั่วร่าง คนคุกคามยิ้มหยั่น ความละอายเรื่อไปทั่วใบหน้าฮันบิน

บีบเฟ้น

เคล้นคลึง

รัดรึง

ถูไถ

สิ่งสุดท้ายคือความรู้สึกที่แล่นไปทั่วร่าง และปลดปล่อย

พี่วีวอนจูบเขาอีกครั้งราวกับเป็นการให้รางวัล
เก่งมาก เด็กดี

แต่ริมฝีปากนั่นถอนออกไปก่อนที่เขาจะพอใจ

มันหันไปประกบปากใครอีกคนต่อ…

พี่จินฮวาน…

ร่างเล็กผิวขาวเนียนปราศจากอาภรณ์ใดๆ รุ่นพี่ทั้งสองโรมรันกันอย่างดุเดือด
ดุเดือดเสียจนบทเพลงของเขากับพี่จีวอนเมื่อครู่เป็นเพียงเด็กน้อยไร้เดียงสา
และโง่เขลา

ดวงตาเรียวเล็กของพี่จินฮวานมองมาราวกับจะเยาะเย้ย?

นั่นยังไม่เท่ากับ… สีหน้าของพี่จีวอน ที่ดูหลงใหลในผิวนวลนั่นเสียเหลือเกิน

ร่างกายนั้นถูกดูดเฟ้นครั้งแล้วครั้งเล่า

“อื้อ”

เสียงครางหวาน

ไม่…

ไม่ยอม…