copycomplex

Ik moet beslissen: ben ik copyright of copyleft?

Om eerlijk te zijn, copyright interesseert mij niet zo. Ik heb er nooit lang en goed over nagedacht wat dit eigenlijk allemaal inhoudt. Tijdens de les over copyright werd ik verplicht om dit wel te doen, wat verrassend ingewikkeld bleek. Ik kwam te weten dat ik niet zomaar ‘Happy Birthday’ mag zingen tijdens een verjaardagsfeestje en dat de broccoli bij opa in de serre misschien wel illegaal gekweekt wordt. Geen wonder dat ik meer richting copyleft begin te leunen.

Omdat ik geen artiest ben die zelf muziek maakt of mixt, boeken schrijft of choreographies verzint, wordt ik ook niet met copyright geconfronteerd. Alhoewel, als ik dan toch verplicht wordt om hierover na te denken: Ik hou er niet veel rekening mee. Ik download muziek, ik kijk films en series online en jawel, allemaal illegaal. Misschien moet ik me schuldig voelen, ik betaal niet voor iets waar iemand veel werk in heeft gestoken. Het wordt me dan ook veel te gemakkelijk gemaakt om hier overal gratis aan te geraken.

Als ik zelf iets zou maken en iemand maakt hier gebruik van zonder te betalen of sterker nog, gaat mijn werk kopiëren, zou ik dit zeker niet oké vinden. Dan zou copyright mijn beste vriend zijn en zou ik me ook veel meer bewust zijn van de regels. Regels dat, volgens mij, veel te moeilijk zijn om vast te liggen. Want hoe wordt er beslist dat er een copyright staat op groenten? Of wie heeft er beslist dat ‘Happy Birthday’ niet door iedereen zomaar gezongen mag worden? Als dit dan ook regels van copyright zijn, noem ik dit gewoon muggenzifterij. Alhoewel ik graag discussieer, is dit onderwerp zelfs voor mij te complex.