για τη Βάσια

Μέτρα πρέπει να υπάρξουν σε κάθε περίπτωση και αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με τους ξένους όσο με την ανικανότητα / ατολμία των ελληνικών κυβερνήσεων να μαζέψουν την κατάσταση που οι ίδιες δημιούργησαν για δεκαετίες προσφέροντας μια πλασματική ευημερία στο λαό μας. Την λέω πλασματική γιατί αυτή δεν συνοδεύτηκε από πραγματικές πρωτοβουλίες ανάπτυξης παρά μόνο επιφανειακής σπατάλης πόρων στο μεγαλύτερο ποσοστό τους ευρωπαϊκών — πάνω από 300 δις ευρώ που μας χαρίστηκαν δεν μας τα δάνεισαν (αναφέρομαι στα Πακέτα Ντελόρ / Σαντέρ / ΕΣΠΑ κλπ).

Φτάσαμε σε ένα σημείο που η κατάσταση οδήγησε σε αδιέξοδο και η χώρα έπρεπε ή να πτωχεύσει ή να κάνει πραγματικές μεταρρυθμίσεις σε τομείς που τα συντεχνιακά και πελατειακά (του κράτους) συμφέροντα δεν επέτρεψαν να εφαρμοστούν. Από την άλλη πλευρά, η ανεξέλεγκτη φοροδιαφυγή που πολλές φορές καλλιεργήθηκε από κακές επιλογές του κράτους και διεφθαρμένους κρατικούς υπαλλήλους δεν επέτρεψε την συλλογή όλων των δημοσίων εσόδων που θα μπορούσαν να προστεθούν στον κρατικό κουμπαρά. Τέλος, η κακή διαχείριση των υπηρεσιών του δημοσίου στελεχωμένων πολύ περισσότερο από το αναγκαίο προσωπικό με εκλογικά συνήθως κριτήρια (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι σε αυτή την κατηγορία).

Όλα τα παραπάνω οδήγησαν στην εύκολη λύση για τις προηγούμενες κυβερνήσεις που ήταν η υπερβολική φορολογία και το ξεζούμισμα των περισσότερο εμφανών φορολογικά ομάδων και δίκαια οδήγησε στην αγανάκτηση τους.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήλθε στην εξουσία ευαγγελίζοντας μια νέα πολιτική που με κάποιο (όχι πολύ συγκεκριμενο τρόπο) θα άλλαζε αυτή την κατάσταση και θα ελάφραινε τους ώμους μας από τα παραπάνω αδικαιολόγητα (αν είχαν αναληφθεί σωστότερες / τολμηρότερες) υπέρβολικά βάρη,

Αντιμετωπίζοντας την κατάσταση αυτή με ελαφρότητα και έλλειψη εμπειρίας, η κυβέρνηση ακολούθησε μια αλλοπρόσαλη πολιτική τους τελευταίους 5 μήνες που μας αποξένωσε από την Ευρώπη (απο όλες τις χώρες αυτής, τουλάχιστον σε επίπεδο κυβερνήσεων ακόμη και αυτών που είναι ιδεολογικά πιο κοντινές) και έδωσε σοβαρό βήμα στους σκοτεινότερους ευρωπαϊκούς κύκλους να φωνάξουν “Ορίστε, σας τα λέγαμε — οι Έλληνες είναι ανίκανοι να έλθουν σε συνεννόηση, ζητούν συνέχεια χωρίς να δεσμεύονται σε τίποτα. Ας τους απομακρύνουμε το ταχύτερο δυνατόν και ας τους τιμωρήσουμε με τρόπο παραδειγματικό για τους υπόλοιπους λαούς”. Εδώ να πούμε ότι “Ευρώπη” δεν είναι μια ομοιογενής ομάδα αλλά ένα σύνολο χωρών με αρκετή διαφορετικότητα μεταξύ τους που ποτέ δεν κατάφερε να πετύχει την ευαγγελιζόμενη ευρωπαϊκή ενοποίηση (ίσως και κάποιοι δεν το θέλουν και πραγματικά).

Αυτή τη στιγμή, για όλους τους παραπάνω λόγους έχουμε βρεθεί με ένα σοβαρότατο πρόβλημα επιβίωσης της χώρας ως συγκροτημένης κοινωνίας για το οποίο δεν ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό η τρέχουσα κυβέρνηση η οποία παρέλαβε δυστυχώς μια “καυτή πατάτα” την οποία γνώριζε και παρόλα αυτά επεδίωξε να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, τώρα λοιπόν οφείλει να οδηγήσει το λαό σε συγκεκριμένη λύση χωρίς παλινωδίες, επιθετικές συμπεριφορές και με γνωστό σχέδιο και ορατά επιδικωκόμενα αποτελέσματα.

Χωρίς ένα τέτοιο γνωστό σχέδιο, η χώρα θα βγει σίγουρα από την περιοχή της Ευρώπης οικονομικά και πολιτικά χωρίς να έχει καμία ευκαιρία να αξιοποιήσει τα θετικά και να πολεμήσει τα αρνητικά αυτού του ανομοιογενούς πλήθυσμού που ονομάζεται Ευρώπη. Σαν να μη φτάνει αυτό, θα οδηγηθεί σε μια μακρυά σκοτεινή νύχτα που θα διαλύσει τον κοινωνικό και οικονομικό ιστό με αβέβαιη διάρκεια και βάθος.

Τώρα πια δεν είναι δυνατόν να χάσουμε ούτε 1 μέρα χωρίς συγκεκριμένο πλάνο το οποίο οφείλει να γνωρίζει ο λαός εκ των προτέρων της Κυριακής για να ψηφίσει το επιδιωκόμενο από την Κυβέρνηση ΟΧΙ.

Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, η μόνη ασφαλής επιλογή είναι το ΝΑΙ και ας κάνουν στο πλάι να οδηγήσει κανένας άλλος, γιατί προς το παρόν τα νταούλια και οι ζουρνάδες συνοδεύουν το κύκνειο άσμα μιας χώρας. Το ΝΑΙ θα επιτρέψει την ταχύτερη (αλλά όχι άμεση) δυνατή διαμόρφωση μιας πορείας της χώρας που δεν θα είναι εύκολη σε καμία περίπτωση αλλά σίγουρα συγκριτικά προτιμότερη από τη “μαύρη τρύπα” του ΟΧΙ.

Μακάρι να υπήρχε και τρίτη λύση αλλά δεν έχω δει κανέναν να περιγράφει κάποιο άλλο δρόμο με ρεαλιστικούς όρους και όχι ως έκθεση ιδεών.

Ελπίζω ότι δεν κούρασα, αλλά επειδή βλέπω όχι μόνο εσένα αλλά πολλούς ανθρώπους να αμφιταλαντεύονται στην επιλογή τους, προσπάθησα να δώσω μια όσο το δυνατόν πιο αναλυτική απάντηση στο ερώτημα σου.

Like what you read? Give kkalog a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.