Πηγή: https://uk.pinterest.com/pin/463589355371901459/
  1. Τους ασυνείδητους οδηγούς. Αυτούς που μιλούν στο τηλέφωνο ενώ πηγαίνουν με 20 χλμ/ω στα αριστερά. Αυτούς που στέλνουν sms και μπαίνουν στην αντίθετη λωρίδα. Αυτούς που σταματούν πάνω στη διάβαση των πεζών ή πιο μπροστά απ’ το φανάρι. Αυτούς που μαρσάρουν και κορνάρουν πριν καν ανάψει πράσινο. Αυτούς που στρίβουν ξαφνικά, δίχως φλας. Αυτούς που σταματούν χύμα. δίχως αλάρμ. Αυτούς που θαρρούν πως, επειδή έπιασαν τιμόνι, τους ανήκουν όλοι οι δρόμοι. Για χαλαρώστε λιγάκι και πάτε μάθετε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
  2. Τους ρατσιστές πάσης φύσεως. Όλους αυτούς που έτυχε να είναι αυτοί που είναι, εκεί που είναι, όπως είναι, αλλά νιώθουν πως ένας πολύχρωμος ιπτάμενος μονόκερος τους ξέρασε απ’ τον κώλο του και αυτομάτως θεωρούνται καλύτεροι / ανώτεροι απ’ όλους τους άλλους. Αναφέρομαι σ’ εκείνους κι εκείνες που βαυκαλίζονται ανελέητα με βάση την εθνικότητα τους, το χρώμα του δέρματος, τον σωματότυπο, το φύλο, την αναπτυξιακή αρτιότητα, τη σεξουαλική τους ταυτότητα και πάει λέγοντας… Έτυχε μικροί μου καγκουροδεινόσαυροι, Ε-ΤΥ-ΧΕ.
  3. Τους “φωτεινούς παντογνώστες”. Μιλώ γι΄αυτούς τους επαρμένους που συμπεριφέρονται σα να γνωρίζουν τα πάντα. Απλά. Τα πάντα. Αυτούς που κρίνουν κακοπροαίρετα κάθε προσπάθεια που γίνεται, απ’ όπου κι αν προέρχεται. Αυτούς που συμπεριφέρονται λες και όλοι θέλουν να μπουν στην τσέπη τους, σα να τους γνωρίζουν όλους κι έχουν λόγο εξαρχής να μην τους εμπιστεύονται. Σα να μη χρειάζονται καμία απολύτως επιπλέον πληροφορία για όσα συμβαίνουν γύρω τους, αυτοί μόνο κατέχουν “την αλήθεια”! Είναι οι ίδιοι που, ενώ πεινάνε, απλώνεις το χέρι να τους δώσεις ένα κομμάτι ψωμί και στο χτυπούν με βία, σκεπτόμενοι (λέμε τώρα) πως θες να τους δηλητηριάσεις. Αυτοί οι άνθρωποι αναπαράγονται, ψηφίζουν και καθορίζουν το μέλλον όλων μας. Εύκολα το λες και “καμία ελπίδα”.
  4. Τους “εγώ με τον παρά μου, γ*μώ και την κυρά μου”. Εργοδότες, πελάτες ή απλώς φραγκάτους/ες που πιστεύουν (εσφαλμένα) πως μπορούν να κάνουν ή να ζητούν απ’ τους άλλους να κάνουν γι’ αυτούς κυριολεκτικά οτιδήποτε, όσο παράλογο κι αν είναι. Άτομα που, επειδή έτυχε να έχουν οικογενειακή περιουσία ή κατάφεραν με κάποιο τρόπο — νόμιμο ή μη — να βγάλουν λεφτά, κυκλοφορούν και μοιράζουν δίφραγκα, απαιτώντας ότι κατεβάσει η γκλάβα τους! Στην κατηγορία μπαίνουν κι εκείνοι που, μπορεί να μην είναι χεσμένοι στο τάλιρο, αλλά φέρονται σε όσους τους εξυπηρετούν σα να είναι σκουπίδια. Γνωστοί και ως “αφού σε πληρώνω, θα σε γ@μήσω”. Αγένεια, ύφος και τουπέ σε άλλο level. Σ’ αυτό το σημείο λοιπόν, θα κάνω μια απλή υπενθύμιση: “Χωρίς τα πολύχρωμα χαρτάκια σας, είστε ένα αδιάφορο τίποτα”. Γκε-γκε;
  5. Τους κ@υλωμένους με την εξουσία. Όλους αυτούς που βρέθηκαν σε μια θέση απ’ όπου μπορούν να αποφασίζουν για τους άλλους ή να επηρεάζουν καταστάσεις και το εκμεταλλεύονται στο έπακρο. Η κατάχρηση εξουσίας θα έπρεπε να είναι κακούργημα, αλλά στην Ελλάδα του 2017, είναι απλώς αποδεκτό. Απ’ τους διεφθαρμένους πολιτικούς ως τους δικαστές-μαριονέτες, απ’ τους μπάτσους με ψυχολογικά ως τους βολεμένους σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες που “φτιάχνουν” τους δικούς τους και αδιαφορούν για — ή ταλαιπωρούν εσκεμμένα — όλους τους υπόλοιπους. Να τους θυμίσουμε ότι είναι απλώς άνθρωποι και θα ‘πρεπε να στέκονται πλάι μας κι όχι στις πλάτες μας. Άλλωστε, κάποια στιγμή η ασυλία τους θα πάψει να ισχύει και τότε, τι; Σκέψου το.
Πηγή: https://www.keepcalm-o-matic.co.uk/p/dont-keep-calm-and-fuck-this-fuck-that-fuck-everything-1/