บทหนึ่งของชีวิตที่ TC ตอนที่ 2

ร่องรอยอารายธรรม

จำได้ดีว่าตอนเรียนปริญญาตรีชีวิตไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมเท่าไหร่ ยิ่งเรียนโทใบที่แล้วนี่แทบไม่ได้ทำอะไรกับเขาเลยนอกจากไปเรียน ไปห้องสมุด กลับบ้านวนไปมาตลอดปีกว่าๆในมหาลัย


มาเรียนคราวนี้เลยตั้งใจว่าจะมีส่วนร่วมให้มากที่สุดเท่าที่ชีวิตจะยังสนุก จะต้องหาสมดุลย์ระหว่างการเรียนและกิจกรรมให้ได้ อาจเพราะส่วนหนึ่งมาจากประสบการณ์การทำงานที่มหาลัยมาก่อนเลยทำให้เรารู้ว่าเรียนอย่างเดียวไม่มีสังคม ไม่มีเพื่อนไม่ใช่เรื่องดี และชีวิตที่ดีต้องมีหลายมิติมากกว่าแค่การเรียน


ตั้งแต่เข้าเรียนที่นี่เทอมแรก หญิงเลยเป็นอาสาสมัครไปทุกงาน เล็กน้อยใหญ่โต ฟรีไม่ฟรีก็ทำหมดถ้าว่าง ตารางอำนวย แรกๆก็เขินบ้างด้วยความใหม่ไม่รู้จักใคร ไม่รู้จะคุยกับคนอื่นยังไง หน้าที่คืออะไร เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง พอทำไปบ่อย “ติดใจ” เพราะเราได้อะไรมากกว่าแค่เพื่อนใหม่ ได้ลองทำหลายๆตำแหน่งทั้ง เตรียมงาน เสิร์ฟอาหาร และตำแหน่งโปรดคือช่างภาพประจำงาน จนเพื่อนๆหลายคนคิดว่าหญิงเป็นช่างภาพประจำโปรแกรมไปแล้ว

หญิงว่าเสน่ห์ของการเป็นอาสาสมัคร คือ การได้ออกไปทำอะไรสักอย่างที่เราไม่ได้ทำบ่อยๆ การได้มีส่วนร่วมเล็กๆของความสำเร็จ “การได้ให้” นำมาซึ่งความสุขเสมอ

การเป็นอาสาสมัครยังเป็นแหล่งสร้างระสบการณ์ตรงอีกมากมาย หญิงได้เรียนรู้เรื่องการทำงานกับคนหลายแบบ หลายระดับ ระบบการทำงานหลายอย่าง ทั้งการวางแผน การทำงานให้เป็นระบบ การสื่อสารกับคนหมู่มาก และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอย่างไรให้มีประสิทธิภาพ


จนถึงตอนนี้ป้ายที่มีในรูปนี้เป็นร่องรอยอารายธรรมที่หญิงได้สร้างไว้ มองย้อนกลับไปก็รู้สึกดีเสมอที่เราได้เคยส่วนหนึ่งของงานหลายๆงาน และประสบการณ์ฟรีเหล่านี้ที่ให้ทำให้หญิงมองของสมดุลย์การเรียนและการทำงานไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป


เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของบันทึก “บทหนึ่งของชีวิตที่ TC”
ปกติแล้วไม่ค่อยได้เล่าเรื่องเรียนที่อเมริการอบนี้ให้ใครฟังเท่าไหร่นัก ส่วนหนึ่งก็เพราะคิดว่าไม่น่าสนใจอะไรและอีกส่วนหนึ่งก็เวลาก็ผ่านไปไวจนบางครั้งแค่เราวิ่งตามจังหวะชีวิตให้ทันก็ยากพอแล้ว
แต่เพราะว่าบทหนึ่งของชีวิตที่ทีซีที่กำลังจะจบลง หญิงก็เลยอยากจะเล่าเรื่องราว ความทรงจำ ความสนุก เหนื่อย ล้า อุปสรรคที่เจอตลอด 3 ปี ผ่านภาพที่หญิงถ่ายไว้ อย่างน้อยก็ไว้เตือนความทรงจำว่าเราเคยเจอ เคยผ่านอะไรมาบ้างเท่านั้นเอง…..
Show your support

Clapping shows how much you appreciated KruYing Onsutee’s story.