ՃԱՆԱՊԱՐՀՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆ ԴԵՊԻ ԱՆՑՅԱԼ

Աստղիկը միշտ ուզում է վերադառնալ անցյալ, դեպի մանկություն:Նա միշտ պատմում է այն իր զգացողությունների մասին,այն հիանալի պահերի մասին, որ ապրել է իր ծնողների հետ։

«Որքան կուզենաի հայտնվել իմ մանկության 1–10 տարիների այդ տարիքում:Մանկական երազներ,երազանքներ,մանկական սեր,մանկական տարիներ:Չէմ ուզում մեծանալ,ուզում եմ մնալ միշտ փոքր,այնպես ինչպես 10–12 տարի առաջ:Ճիշտ է կա այն սերը որը տալիս են իմ ծնողները,բայց այն որ մանուկ ես քեզ գրկում են, այն հաճելի զգացողությունը երբ որ հայրտ տուն է գալիս վազում ես դեպի հայրտ քեզ գրկում, սիրում, հանում ամպերով ճիշտ է փոխաբերական իմաստով, բայց զգացողություն որը երբեք չէմ մոռանա:Ճիշտ է հիմա էլ կա այդ սերը, այդ զգացողությունը, բայց առաջվանը չէ: Ուզում եմ լինել միշտ նրանց կողքին, միշտ նրանց գրկում, միշտ փոքր:Հայրական և մայրական սեր, որը չէմ մոռանա և չէմ փոխի ոչ մի ուրիշ բանի հետ:Ախ մանկության տարիներ որոնք էլ երբեք հետ չէն վերադառնալու»

Երանի մի օր կատարվի բոլորիս երազանքները թեկուզ անհնարինը:Թեկուզ լինելով 20 կամ 40 տարեկան, միևնույն է մենք բոլորս անկախ տարիքից ունենք երազանքներ։

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.