Limburgs mosselfeest voor Wit-Russische kinderen

Nieuwerkerken — Wat heeft een Belgische mossel te maken met Chernobyl? In Sint-Truiden. Veel. Vzw OKiN probeert met het jaarlijkse mosselfeest geld in te zamelen.

OKiN, opvang kinderen in nood, is een liefdadigheidsorganisatie die gezondheidsvakanties organiseert voor kinderen uit Wit-Rusland. De kinderen komen uit gebieden in de buurt van Chernobyl, in hun streek is de radioactieve straling nog erg hoog. Dit leidt tot allerlei gezondheidsproblemen, zoals last van de schildklier en andere lichamelijke kwalen.

Een medewerker maakt de mosselpotten klaar.

Met mosselpotten in de aanslag staan de vrijwilligers van OKiN klaar om er een geslaagde eetnamiddag van te maken. Zulke benefietacties zijn hoognodig, verklaart Willy Ruyloft, voorzitter van de vzw. ‘De subsidies van de overheid zijn gestopt. We krijgen wel nog geld van stad Sint-Truiden, maar voor de rest zijn we aangewezen op acties zoals deze.’ Het geld is zeer welkom want het is een kostelijke zaak om de busreis van Wit-Rusland naar België te financieren. Ook de visa voor de kinderen regelen is een moeilijke zaak. En dan is er natuurlijk nog het warm maken van de Belgische gezinnen om als gastgezin mee te doen.

Opvang

Secretaris Liesje Adang geeft tussen de bestellingen door nog wat uitleg over de organisatie en de Wit-Russische gezinnen. ‘Het gaat vooral om erg arme gezinnen uit de regio rond Gomel. Een erg ruraal gebied.’ De meeste kinderen leven op de boerenbuiten waar de families afhankelijk zijn van hun eigen groenten een veeteelt. ‘In de winkels is het vaak gewoon te duur.’

OKiN bestaat al 25 jaar, ook voorzitter Willy was er vroeg bij. Hij vangt al sinds het begin kinderen op tijdens de zomermaanden. ‘Ik vang ondertussen het kind op van het meisje dat in het begin bij ons terecht kwam.’ De organisatie heeft hechte familiebanden met de gezinnen in Wit-Rusland.

Jodium

Christiane Tits en Patrick Meers uit Tongeren, net aan hun ijsdessert begonnen, beamen dat de gezinnen vaak erg arm zijn. Ze ontvangen Sacha al sinds 2006. Enkele jaren later kwam haar broertje Dima ook mee. ‘Het zijn fantastische kinderen, erg leergierig, gedisciplineerd en dankbaar. En we merken dat de vakantie hen deugd doet, ze genieten vooral van ons jaarlijkse uitstapje naar de kust om verse jodiumlucht op te snuiven.’

In de keuken is nog een medewerker bezig die jaarlijks een kind opvangt. Maar plots is het erg druk geworden. De vele vrije tafels die er eerst nog waren zijn allemaal ingenomen en de sfeer zit er goed in. De vzw lijkt erg gekend in de streek. ‘We ontvingen vorige zomer ongeveer 80 kinderen.’ glundert Willy, ‘2200 zelfs in de 25 jaar dat we al bezig zijn.’

Christiane en Patrick zijn al sinds 2016 gastgezin.

Lize Claes

Like what you read? Give Lize Claes a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.