Startup Stories: Sunrise

Maandagochtend, negen uur. Ik sta in de Gasoline Alley, een van de vele koffiebars die Soho, New York, rijk is. Niet omdat ik een kilo van hun ongetwijfeld fantastische house blend wil kopen — had gekund — maar omdat ik er heb afgesproken met de Belgische ondernemer Jeremy Le Van. We waren eigenlijk van plan de middag ervoor samen een koffie te gaan drinken, maar dat ging last-minute niet door. Terwijl ik op mijn gsm tokkel en de minuten verstrijken word ik steeds nerveuzer. “Shit, zou hij weer afzeggen?” mompel ik terwijl ik staar naar de exotische mix van kantoormensen en hipsters die koffie komen halen. Er hangt een fiets aan de muur. Uiteraard hangt er een fiets aan de muur.

Net wanneer ik op het punt sta om mijn rugzak op te pakken en teleurgesteld te vertrekken zwaait de deur open en stapt een kerel binnen die me vragend aanstaart. “Thomas?” klinkt het met een licht Frans accent. Jeremy excuseert zich uitgebreid — “de metro is echt zo onvoorspelbaar in deze stad!” — terwijl we aan een tafeltje gaan zitten. Het is me gelukt.

Het mag een klein wonder heten dat ik Jeremy kan spreken nu zijn leven voorgoed op z’n kop is gezet. Enkele weken geleden werd zijn bedrijf, Sunrise, namelijk opgekocht door Microsoft — de 142ste overname in de geschiedenis van de Amerikaanse techgigant.

Maar hoewel de overname — die Microsoft naar verluidt 100 miljoen dollar kostte — een mijlpaal is, blijft Jeremy er belachelijk kalm onder. “Voor ons verandert er eigenlijk zeer weinig. Iedereen die in dienst is blijft gewoon verder werken, en ons kantoor houden we ook in New York”, zegt hij.

Nadat Jeremy in Brussel een opleiding grafische vormgeving heeft gevolgd trekt hij naar San Francisco om er interactive media te studeren. “Door die studie, en een stage die er op volgde, ben ik steeds meer gaan focussen op mobile design”, zegt hij. “Toen ik nadien naar New York verhuisde klopte ik aan bij BuzzFeed en Foursquare. Bij die laatste mocht ik uiteindelijk aan de slag.”

Op dat moment — juli 2011 — werken er zo’n zestig mensen aan de app waarmee je vrienden kan laten weten waar je bent. Wanneer Jeremy anderhalf jaar later teleurgesteld het bedrijf verlaat was dat aantal verdubbeld. “De startup was enorm snel gegroeid. Te snel. Er kwamen managementlagen bij, veel conflicterende opinies en de sfeer was niet goed. Mijn vriend Pierre en ik hielden er niet meer van en besloten het bedrijf te verlaten”, vertelt Jeremy. “Na ons hebben er trouwens nog heel wat anderen de deur achter zich dichtgetrokken”, glimlacht hij.

Zijn vriend, de Fransman Pierre Valade, en hij zijn van plan om een klein hoekje van de technologische wereld voorgoed te veranderen. Die van de agenda’s. “Toen we met Sunrise begonnen was het gewoon een dagelijkse mail die gelinkt was aan je Google Calender of andere (online) agenda’s. Iedere ochtend — vandaar de naam Sunrise — kregen de gebruikers een overzicht toegestuurd met alle afspraken of evenementen die voor die dag gepland stonden. Dankzij mond-tot-mondreclame haalden we zo al snel 30.000 gebruikers die wilden dat we Sunrise tot een app gingen ombouwen.”

Een heel cool idee, vinden zowel Pierre als Jeremy, maar er duiken enkele problemen op: er is geen geld om een extra werknemer aan te nemen en ze moeten de Verenigde Staten verlaten omdat hun visum vervallen was na hun vertrek bij Foursquare.

Op dat moment nemen ze een cruciale en geniale beslissing. “We vonden een Amerikaan, Joey, die bij ons in dienst wou komen. Omdat we geen geld hadden om hem te betalen en weg moesten uit de Verenigde Staten besloten we het nuttige aan het nodige te koppelen: we verhuisden terug naar Brussel en namen Joey mee. Met het beetje geld dat we gespaard hadden konden we daar de huur betalen en trakteerden we Joey op reisjes naar Londen en Parijs”, zegt Jeremy lachend.

Tussen februari en mei 2013 werken ze met dat beetje geld naarstig door aan hun app. “Niet met een bepaald businessmodel in ons achterhoofd. We boren geen nieuwe markt aan maar zorgen er gewoon voor dat we de allerbeste kalender — toch iets wat miljoenen mensen dagelijks gebruiken — maken.”

In mei 2013 volgt een investeringsronde waardoor Pierre en Jeremy nieuwe werknemers kunnen aannemen om zo een webversie van Sunrise uit te kunnen bouwen. Het lukt hen om een visum voor de Verenigde Staten te regelen waardoor ze terug naar New York kunnen verhuizen.

Jeremy neemt een slok van z’n koffie en antwoordt op mijn vraag waarom ze niet in België bleven: “We willen een Amerikaans bedrijf zijn, omdat we de Verenigde Staten als onze eerste, belangrijkste markt zien. En dan woon en werk je het beste in de Verenigde Staten. Als China je belangrijkste markt is ga je als startup ook niet vanuit België blijven werken.”

“Hoe wil je eigenlijk voorkomen dat je niet dezelfde fouten begaat die indertijd bij Foursquare gebeurden, waardoor ook jouw werknemers het niet meer fijn zouden vinden?”, vraag ik Jeremy. Even is het stil. “Goeie vraag. We nemen niet te veel mensen aan, maar denken steeds: “Hoe kunnen we met een klein team het werk van 50 mensen doen?” Dat kan enkel als we voor een productieve sfeer zorgen. Zo lopen we elkaar niet constant te mailen maar communiceren we alleen via Slack (een chat tool) en Github. We houden geen grote wekelijkse standup met iedereen samen, maar praten iedere dag met een ander team — iOS, Android, Web… — over wat ze de voorbije week hebben gedaan. We weten min of meer waar iedereen mee bezig is, maar het is zeker niet zo dat we 1984-gewijs gaan oplijsten wie precies wat heeft gedaan” zegt Jeremy lachend.

Zo timmerden Jeremy en z’n clubje verder aan De Ultieme Kalender. Eentje die je Facebook-evenementen samenvoegt met de verjaardagen van je vrienden, je afspraken in iCloud of Google Calendar, concerten op Songkick… En die daarnaast 25.000 extra agenda’s (Alle Champions League-matchen! Het bouwverlof! Officiële feestdagen in Trinidad en Tobago!) aanbiedt.

Een product dat aanslaat, getuigen de intussen drie miljoen gebruikers. En de overname door Microsoft, die midden februari werd afgerond. “Best grappig hoe dat eigenlijk is begonnen”, zegt Jeremy. “In september 2014 kreeg ik een berichtje op LinkedIn, gestuurd door een strateeg van Microsoft. Of we even konden praten, vroeg hij. Voor ik het wist hadden we een call, en niet veel later gingen we op bezoek naar hun hoofdkwartier. De rest van het team wist al vrij snel dat er misschien iets ging gebeuren: we hadden een topic in Slack over de ontwikkelingen en toen er een team van Microsoft op bezoek kwam hebben die mensen met iedereen gepraat. Om elkaar beter te leren kennen, uiteraard, maar ook om te kijken of we dezelfde visie delen. Vaak hoor je bij zo’n overnames een promopraatje waarin gezegd wordt dat “beide bedrijven dezelfde visie hebben”, maar wij wilden dat het ook écht het geval was. Satya Nadella, de CEO van Microsoft, is ook op bezoek geweest in ons kantoor. Dat was wel grappig, die man heeft zelfs een bodyguard.”

Ik sluit mijn notitieboekje — ja, ik schrijf nog met pen en papier — en neem een foto van Jeremy op de plek waar we zaten. “En nu?”, vraag ik, “Is het hoofdstuk rond? Tijd voor een nieuw avontuur?”. Jeremy glimlacht. “Nee, ons werk is nog maar voor vijf procent af, er is nog zo veel te doen! Die smartwatch, bijvoorbeeld, biedt echt veel mogelijkheden.”

Hij twijfelt even. “Wat me echt interessant lijkt, is om Microsoft te veranderen van binnenuit. Tot nu toe heeft de focus te vaak op het technische gelegen, en niet op het design. Nu Satya Nadella aan het hoofd staat merk je dat er een frisse wind door het bedrijf waait.” Ik knik instemmend en zeg dat ik sinds jaar en dag fan ben van de Lumia-telefoons, waarop ik mijn gsm bovenhaal. “Is dat een..? Mag ik?”, vraagt Jeremy. Nog voor ik goed en wel heb kunnen antwoorden heeft hij mijn gsm vast en staart hij gebiologeerd naar mijn scherm. “Waar zit de kalender?”, vraagt Jeremy. Hij klikt en schuift met zijn duim, zoomt in op dingen en swipetvan dag naar dag terwijl het geknetter in z’n hoofd bijna hoorbaar is. Jeremy heeft gelijk: het avontuur is nog maar begonnen.

  • Dit artikel verscheen op mijn blog, ljosmyndun.tumblr.com, en maakt deel uit van een reeks waarin ik ondernemers spreek. Heb of ken je zelf een ondernemer waar ik langs zou moeten gaan? Shoot!
Like what you read? Give Thomas Smolders a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.