Το πάθημα ελήφθη, όβερ!Ζητείται το μάθημα..

Αργοπεθαίνοντας στο στενοσόκακο της λησμοσύνης, με ματιά θολή ανασηκώνουμε τα μάτια στον ουρανό.

Αταίριαστες εικόνες, συναισθήματα και πράξεις, στρέφουν αργά το βλέμμα ψηλά.

Γυρεύουνε την Ελπίδα μα τα θρέφει η απελπισία.

Όποιος μπερδεμένα οργίζεται και ισοπεδώνει όσα τα τελευταία 5 χρόνια βιώνουμε, τώρα προδομένος από τον ίδιο του τον εαυτό, στέκεται να αφουγκράζεται το χτύπο της ραγισμένης του καρδιάς, σαν τύμπανα πολέμου.