Αυτό θέλουμε ;

«Προτιμώ μια Εκκλησία τραυματισμένη, λαβωμένη και λερωμένη επειδή βγήκε στους δρόμους, από μια Εκκλησία άρρωστη από την κλεισούρα και τη βολή που της εξασφαλίζει το γάντζωμα στις βεβαιότητές της» Οι δηλώσεις αυτές μπορούν να ξενίζουν ειδικά αν ανατρέξει λίγο στην μνήμη του ή στο διαδίκτυο, που υποκαθιστά την μνήμη , και δει από ποιον έχουν ειπωθεί αυτές οι κουβέντες : Πάπας Φραγκίσκος.

Οι δηλώσεις αυτές που δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως συγχωροχάρτι για σημαντικές παθογένειες που είχε αντιμετωπίσει αλλά και αντιμετωπίζει η Καθολική Εκκλησία , σηματοδοτούν όμως μια καθοριστική αλλαγή σελίδας , έναν ολοκληρωτικά διαφορετικό τρόπο με τον οποία η Εκκλησία πρέπει να βλέπει τον εαυτό της , την διακονία της αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την Κοινωνία στην οποία απευθυνείτε. Μια Εκκλησία που δεν εστιάζει σε μια μικρο-αστική ηθικολαγνεία , που στέκεται μακριά από τις ίδιες τις διδαχές της Αγίας Γραφής αλλά σε μια ποιμαντική δράση εκεί που η κοινωνία έρχεται αντιμέτωπη με παθογένειες, ανασφάλειες , κοινωνικούς αποκλεισμούς . Αδικίες προερχόμενες από ένα οικονομικό σύστημα που παράγει περισσότερη αδικία από αυτή που θέλει να αντιμετωπίσει.

Τα λόγια αυτά και οι ανάγκες της κοινωνίας έρχονται στην επιφάνεια του διαλόγου, διστακτικά λόγω της πλήρους ανικανότητας της πλειοψηφία των ΜΜΕ της πατρίδας να παράξουν οτιδήποτε προσομοιάζει έστω σε ανάλυση και δεν εμπεριέχει κακοβουλία , ψέμα και χυδαιότητα, κάθε φορά που η Ορθόδοξη Εκκλησία μας είναι στην επικαιρότητα. Μια Εκκλησία που με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον πολυδιαφημισμένο χωρισμό κράτους-εκκλησίας, βρίσκεται στην επικαιρότητα για τους λάθος λόγους. Μια Εκκλησία, ως θεσμός και όχι ως κοινωνική πραγματικότητα, που εμφανίζεται ως έρμαιο στα χέρια ενός πολιτικού συστήματος που τα κρίνει όλα με μέτρο την συναλλαγή και το πρόσκαιρο εκλογικό όφελος. Μια εκκλησία που κάνει διαπραγματεύσεις ώσαν επιχείρηση και θεολογεί έχοντας ως βασικό της πρόταγμα την ικανοποιήση των απαιτήσεων της και έναν λόγο Εθνικό και όχι Χριστιανικό.

Και είναι κρίμα. Γιατί η Εκκλησία δεν συμμετέχει σε μικροπολιτική

Παράγει βαθύ κοινωνικό έργο. Έργο που χάνει την θέση που του αξίζει στην επικαιρότητα όταν πέφτει στην παγίδα ανθρώπων που με ειδωλολατρικά στοιχεία : που προσκυνουν ως είδωλο την απάτη και τον πολιτικό αμοραλισμό. Ας γίνει ο Πάπας Φραγκίσκος παράδειγμα προς μίμηση.