สู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้นนนน [Ep10]

วันนี้มีเรียนการเขียน 9–12 แล้วมีนัดพบซุปรอง บ่ายสอง

คาบการเขียน เรียนเรื่องการทำ critical review จากบทความที่อ่าน คือต้องอ่านและเขียน argument เบาๆ เพื่อบอกว่าบทความนี้ยังมีอะไรขาดเหลืออยู่บ้าง ยากนะ แค่อ่านเฉยๆกว่าจะเข้าใจยังยากเลย อ.ให้การบ้านมา 5 ข้อ ให้เขียนส่ง ทำทั้งบ่ายเลย แต่ยังไม่เสร็จ

วิวที่คุ้ยเคย และจะต้องคุ้นเคยกันไปอีกนาน

เช้านี้ฝนตก แต่พอบ่ายแดดออกแล้วลมแรง อากาศสี่ฤดูในหนึ่งวันมาอีกแล้ว ไม่ได้ไปนั่งอ่านหนังสือข้างนอก เพราะโชคดี มีช่วงที่แดดส่องถึงโต๊ะทำงาน เลยนั่งทำไปตากแดดไป คิดถึงบ้าน อยากกินเส้นเล็กน้ำตกหมู

ก่อนไปพบซุปรอง เตรียมตัวไปอย่างดีว่าจะพูดอะไรยังไง ไม่รู้ว่าซุปรองเป็นคนยังไง เลยเตรียมไปเยอะ 5555 พอไปพบจริงๆ คือแกดีมาก เป็นกันเอง เคยไปไทยบ่อย รู้จักขอนแก่นด้วย

ซุปรองคือ David Crabbe หรือที่เราเรียก(ในใจ)ว่า Crabbe (1999) เพราะเคย cite งานเค้า เลยเรียก(ในใจ)แบบน ี้อ.เป็นซุปที่ดูไม่เคร่งเครียด คือบอกว่า ถ้ามีอะไรให้โทร.มานัดได้ ไม่ใช่เพราะอยากทำตัวเข้าถึงยากอะไร แต่ด้วยความที่เป็นเหมือนหัวหน้าของคณะ Education เลยมีประชุมบบ่อยๆ ก็พูดเรื่องงานที่จะทำและพูดถึงวิธีการวิจัยที่น่าจะเป็นไปได้และควรทำ อ.เป็นซุปหลักของแอนนาด้วย

วันนี้ซุปหลักมาด้วย ตอนพูดถึงเรื่องทำงาน แกบอกว่า อย่าเครียดมาก ให้ไปเที่ยวด้วย เราเลยบอกว่าก็ไปมาบ้าง เมื่อวานไปเดินสวน อ.เลยบอก เออ ดีมาก จะได้รู้ว่าที่นี่มันมีที่ให้ไปเดินเยอะ เดินบ่อยๆจะไม่เหนื่อย และที่นี่มันเหมาะกับการเดินมาก คิดดูว่าเดินๆไปสองชั่วโมงนะ ไม่เจอใครเลย ยกเว้นนก พูดแล้วยิ้มตาหยีให้อีก อืม…การันตีความเวิ้งว้างของที่นี่ได้ชัดเจน

ในการเรียนระดับ ป.โท หรือป.เอก สิ่งหนึ่งที่เป็นปัจจัยของการทำเสร็จเร็ว ช้า คือซุป ถ้าความสัมพันธ์กับซุปดี มีความเข้าใจและคาดหวังอะไรที่คล้ายๆกัน ก็จะไม่ต้องเครียดมากกับเรื่องนี้ เอาเวลาไปคิดเรื่องทำวิจัยอย่างเดียวก็เครียดพอแล้ว เรื่องเงินก็ค่อยๆปรับๆไป อยู่นี่ต้องประหยัดมากๆ เพราะของแพง ดังนั้น สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ ใช้เท่าที่จำเป็น ไม่ต้องมีมากมายก็พออยู่ได ้ของอร่อยๆอยากกินก็จดไว้ กลับบ้านไปจะไปกินให้หายอยากเลย จำได้ว่าก่อนมา กินส้มตำทุกวัน เพราะคิดว่ามานี่จะไม่ได้กิน แล้วก็เป็มตามที่คิดจริงๆ คือแค่จะหาซื้อพริกกับกระเทียมยังหายากเลย

แอนนาบอกว่า Crabbe 1999 เป็นอ.ที่ชิลมาก คือ แอนนาไม่อยาก publish แกก็บอกว่าก็ไม่ต้อง จนกว่ารู้สึกว่ามีอะไรที่อยากโชว์ให้ชาวโลกได้รับรู้ คือซุปบางคนจะชอบกดดันให้เด็กตัวเอง publish เยอะๆ โดยที่บางทีเด็กไม่ได้ชอบหรือมีงานพร้อม งานก็ออกมาไม่ดี แอนนาเล่าว่าไปสารภาพกะแกว่า แอนนาเป็นคนขี้เกียจ อาจจะเขียนงานช้า ไม่ทันใจ อ.ก็บอกว่า ตราบใดที่รู้ว่าตัวเองทำอะไร ต้องการ achieve อะไร การค่อยๆทำไปตามจังหวะตัวเองนั้นย่อมดีกว่าการเร่งทำ สรุปคือรีวิวเบื้องต้นจากผู้มีประสบการณ์ร่วม Crabbe 1999 น่าจะดี

ที่มหาลัยตอนนี้เค้ามีประท้วงกันเบาๆ เนื่องจาก ม.มีนโยบายจะเลิกจ้าง อ.สอนภาษาต่างชาติ เช่น เยอรมัน ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น เรียกว่า Vic Language cut นโยบายนี้ทำให้ นศ บางส่วนไม่พอใจ เพราะเป็นการตัดโอกาสการเรียนรู้ เค้าเลยทำใบปลิวด่าอธิการ แล้วเขียนด่าในห้องน้ำอีก นี่คือความ passive aggressive ของชาวนิวซีแลนด์

เบาๆ
ไม่เบา
มีคนตอบกระทู้บนประตูห้องน้ำ

วันก่อนประมูลไดร์เป่าผมมาได้อันนึง พรุ่งนี้น่าจะได้ไปเอา เคยคิดว่าถ้าไดร์ผมไปเรียนจะสวยขึ้น 10% แต่จริงๆไม่ว่าจะไดร์หรือหวี พอก้าวขาออกจากหอ ลมก็ทำให้ผมเสียทรงได้ทันที อยู่ที่นี่อย่าคาดหวังไรมาก เดินขึ้นลงภูเขาทุกวันได้ก็บุญแล้ว

คติประจำวัน: กำลังใจและวินัยคือสิ่งสำคัญ

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.