สู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้นนนน[Ep2]

วันนี้มานั่งทำงานที่ห้องทำงานในมอ ที่ภาคมีห้องทำงานและโต๊ะให้ พร้อมคอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ต รู้สึกว่าชีวิตกลับสู่ภาวะปกติเมื่อได้มามหาลัย ดีใจที่ได้เจอคน บนชั้นที่อยู่มีทั้ง office อาจารย์และ นศ ป.เอก อยู่ใกล้ๆกันแต่เดินไปหาเฉยๆไม่ได้นะ ต้องนัดก่อน จากการไปทดลองสร้างแลนด์มาร์คไว้พบว่าห้องน้ำสะอาด น้ำแรงดีแม้ว่าจะอยู่บนเขา

Office ถ่ายจากโต๊ะทำงานตัวเอง

ในห้อง office มี นศ ป.เอก ตอนนี้ 4 คน อีก 2 คนไปเก็บข้อมูลยังไม่กลับ ห้องเรามีพี่ไซคนลาว พี่อีวานจากอินโด ทีเจจากอเมริกา และคุณด๋าว สาวเวียดนาม เนื่องจากเราเป็นคนมาใหม่ก็เลยมีคนมาพูดด้วยเยอะแยะ วันนี้เจอแอนนา ลูกครึ่งเวียดนามเกาหลี เป็นคนตลกๆดี เดินมาหาบอกว่า ได้ยินว่า นศ มาใหม่จากไทยตัวสูงมาก ไหนยืนให้ดูน่อย อีกคนคือมาร์คอยู่ office เดียวกับแอนนา เป็นเหมือนหัวหน้าแก๊งค์ชาวป.เอก ลักษณะแบบกึ่งพี่กึ่งน้า ฮีบอกว่าไหนๆ ยืนขึ้นมาเทียบความสูงกันแล้วก็กระหยิ่มยิ้มย่องที่ไม่เสียตำแหน่งบุคคลที่สูงที่สุดในภาควิชาไป #อย่างนี้ก็ได้เหรออออ

ตอนนี้ยังลงทะเบียนอะไรไม่เรียบร้อย ยังเปิดบัญชีไม่ได้ ฉะนั้นเดินเดือนจะยังไม่เข้า ไปซื้อของจนจะท่องสูตรคูรแม่ 25 ได้อยู่แล้ว ซื้อที่ไรต้องคูณ 25 ของที่นี่ราคาแพงเพราะส่วนมากเป็นของนำเข้า ส่วนราคาอาหารเท่าที่เดินดูมาจะเริ่มที่ 10 ดอล ร้านดีๆก็ 20 กว่าขึ้นไป ขนาดที่ได้กินอิ่มกำลังดีหรือจะห่อกลับก็ยังได้ ทางที่ดีคือซื้อของมาทำกินเอง สิ่งที่ชอบคือที่นี่ไม่ต้องทิปและของก็ขายตามราคาป้ายไม่ต้องบวกภาษี ณ ที่จ่ายเหมือนของที่อเมริกา นศ ที่นี่ส่วนมากกินง่ายๆตอนเที่ยง พวกแซนวิช ขนมปังอะไรแบบแห้งๆ ส่วนเราวันนี้ได้รับอานิสงส์จากพี่คนไทยเป็นปลากระป๋องปุ้มปุ้ยรสฉู่ฉี่มากินกับข้าวที่ทำมาจากหอเมื่อเช้า

The Hub เป็นที่นั่งกินข้าวเม้ามอย อยู่หน้าหอสมุดมหาลัย เดินจากคณะมาประมาณ 2 นาที

เมื่อวานตอนเย็นเจอหนุ่มชาวจีนในครัวที่หอ เดาว่าน่าจะอายุเท่ากัน ทำอาหารเย็นเป็นพาสต้าดูน่าอร่อย เลยชวนคุย ได้รู้ว่าเป็นวิศวกรแท่นขุดเจาะมาจากเซี่ยงไฮ ้ต่อไปนี้จะขอเรียกว่าไฮ้ มาที่นี่เพื่อความความฝันอยากเป็นเชฟอาหารฝรั่งเศสเพราะเคยดูหนังเรื่อง Julia and Julia แล้วฮีก็อิน เก็บเงิน ลาออกจากงานมาเรียนทำอาหาร ตอนนี้กำลังหาร้านฝึกงานอยู่ ไฮ้บอกว่างานเก่ารายได้ดีมากๆ ไม่ต้องพยายามอะไร เงินก็เข้าเรื่อยๆทุกเดือนเป็นงานที่มั่นคงสุดๆแต่ก็น่าเบื่อสุดๆเช่นกัน เราเลยถามว่าแล้วพ่อแม่ไม่ว่าเหรอที่ลาออกมาเรียนเชฟ ฮีบอกกว่าแรกๆก็คัดค้าน แต่ฮีเก็บเงินเองส่งตัวเองเรียนและบอกพ่อแม่ว่า It’s my life. I’ll do whatever makes me happy. แล้วก็ลากกระเป๋าออกจากบ้านเอเอฟสาขาเซี่ยงไฮ้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาและไม่คิดจะกลับไปจีนอีกเลย เป็นต้นตำหรับการหนีออกจากบ้านอย่างมีศักดิ์ศรี

เมื่อเช้ามาเรียนแบบไฮโซขึ้นมาหน่อย ใช้บัตร snapper จ่ายค่ารถบัส ปกติค่ารถถ้าจ่ายสดจะ 2 ดอล ถ้าใช้บัตร 1.66 ดอล บัตรนี้เป็นเหมือนบัตรเครดิตที่เอาไว้จ่ายค่าโดยสารบัส แท็กซี่ รถราง ค่าจอดรถ และอื่นๆที่ร่วมรายการ ซื้อได้ที่ซุปเปอร์ทั่วไป เติมเงินเข้าเรื่อยๆเหมือน Rabbit card บ้านเรา เวลาขึ้นรถก็เอาบัสไปติ๊ดที่เสาในรถ พอจะลงก็ติ๊ดก่อนลง ง่ายๆ

บัตร Snapper ซื้อจากซุปเปอร์ของแขก

วันนี้ไม่ค่อยมีไร มานั่งทำการบ้านที่ office เย็นๆจะไปวิ่งหน้าอ่าวและแวะซุปเปอร์ซื้อชอคโกแลตมินท์มากินฉลองอากาศดี เมื่อเช้าเปิดม่านหน้าต่างห้องนอนไว้ให้แดดเข้าห้องจะได้หายอับ ที่นี่นอกจากจะหนาวและยังชื้นอีก อยู่ไปนานๆกลัวเชื้อราขึ้นหัว แดดออกทีคือสวรรค์ เออ พูดถึงหัว ต่อไปนี้จะเลิกหวีผม เพราะพอออกมานอกหอลมแรงพัดผมปลิวหมด ซัลซิลสูตรของโทมัส ทอง ก็เอาไม่อยู่นะ ใครใส่วิกคงต้องติดกาวอย่างแน่นอ่ะ

คติประจำวันนี้: ป่องเยี่ยมดีชีวีมีสุข

ปล.ป่องเยี่ยมเป็นภาษาลาวแปลว่าหน้าต่าง

Like what you read? Give Terra Incognita a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.