The Last Day of 2017

People I would love to mention:

ถึง P. ไม่น่าเชื่อว่าปีนี้คุณก็ยังคงเข้ามา (หรือผมเองที่กลับไป) และมีบทบาทในชีวิตผม เอาเป็นว่าทุกอย่างมันทำให้ผมฟื้นตัวได้อย่างดี ในช่วงเวลาที่เรากลับมาคุยกัน ผมจะจดจำแค่เรื่องดีๆ แล้วกันนะ ดูแลตัวเองด้วย

แก๊งค์วืด (สิงโต, บีม, พลอย และ แคท) พวกเราผ่านปีนี้ไปด้วยกันอีกปีเนอะ และมันจะเป็นปีต่อๆ ไปที่จะได้ทำอะไรร่วมกันอีก แม้จะเจอกันยากมาก แต่เราก็อยากเจอกับคนที่มีเคมีตรงกันแบบนี้บ่อยๆ และขอบคุณที่ทำให้วันคล้ายวันเกิดของเราปีนี้พิเศษกว่าทุกๆ ปีด้วยเนื้อริบอายส์ละลายในปากด้วย รักทุกคนมากจริงๆ

แก๊งแบดมินตัน (แฟร์, บูม, โอ๊ต, ผึ้ง, วิน, บุ๊ค, จั๊ม, ตั้ว, ชาร์ป, เอ็ม, นนลี่ และ นิค) จริงๆ ทุกคนคงจำไม่ได้ แต่เราเคยไปจอยครั้งหนึ่งสมัยตีที่สวนลุม และปีนี้แฟร์ก็ชวนเรากลับมาเล่นกับพวกนายอีกครั้ง ทำให้เราได้รู้จักทุกคนมากขึ้น ได้ทำกิจกรรมอะไรหลายๆ อย่าง เรารู้สึกเป็นตัวเองมาก เวลาได้อยู่ด้วย จากวันหยุดสุดสัปดาห์ที่เรามักจะใช้เวลาปลีกวิเวกที่ไหนสักที่ การมาเจอเพื่อนกลุ่มนี้ ตีแบด กินข้าว และเล่นอะไรต่างๆ ด้วยกัน มันช่างเป็น 1 วันของทุกสัปดาห์ที่มีคุณค่า และคู่ควรที่จะรักษามันไว้ให้ยาวนานที่สุด

พี่บอลและอีฟ เพื่อนสนิทและพี่ที่เคารพของผม ปีนี้เราได้ยินดีกับการเป็นครอบครัวของทั้งสองคนและเราได้พบกันบ่อยขึ้น(มาก) เป็นอีกครอบครัวที่อยากกล่าวถึงเนื่องจาก “รัก” ทั้งสองคนมาก

ทราย, หมอตาวและคนรัก, พี่ทิพย์ ที่จับรถวนมารับผมถึงกทม. จากจันทบุรีเพื่อไปเที่ยวเขาค้อ และภูทับเบิกด้วยกัน ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ

ชาวโลกทุกคนที่เราได้พบกัน เปาโลที่คุยเก่งที่เจอที่ Kawaguchiko, โทเบียส Cinematrography ชาวดัชซ์ที่นั่ง Nightbus ไปเกียวโตด้วยกัน, KG (ชื่อมันออกเสียงยาก มันเลยให้เรียกแบบนี้) หนุ่มเกาหลีใต้ผู้ยอมแพ้ในงานวิจัยที่เล่าเรื่องราวความเป็นไปของวัยรุ่นเกาหลีให้ฟังในเกียวโต, Amily สาวเกาหลีใต้ที่เดินกลับที่พักด้วยกันยามค่ำคืนในฟลอเรนซ์ เสียดายที่ติดต่อกันไม่ได้หลังจากนั้น แม้จะพยายามทุกวิถีทางแล้ว, แก๊งเอเชีย 6 คนใน Hostel เดียวกันที่ฟลอเรนซ์, อายองและซูจี สองสาวเกาหลีใต้ที่พบที่ Interlaken ที่เอ่ยปากชวนไปกินเบียร์ แล้วโดนบ่นว่า “ช่วยชวนตอนที่ยังแต่งหน้าได้ไหม” ทั้ง 2 รอบ สำหรับบทสนทนาที่สนุกสนานหลังจากมีแอลกอฮอล์เข้าปาก เบียรร์ผสมสไปร์ทของชาวสวิสนี่มันโครตดีจริงๆ, ส้ม ชื่อไทยของสาวจีนที่เลือกมาใช้ชีวิตในกทม. วนกลับมาเจอและนั่งคุยกันอีกครั้งในค่ำคืนก่อนปีใหม่ ซึ่งเป็นการสนทนา 3 ชั่วโมงที่สนุกมากเลยทีเดียว

Eastern Europe Solo Journey

ทริปยาวเกือบเดือนที่เคยบอกไว้เมื่อสิ้นปี 2016 นั่นคือการเดินทางข้ามทวีปไปยังยุโรปครั้งแรก การนั่งเครื่องบิน 12 ชั่วโมงนี่มันเหนื่อยจริงๆ นะ แต่โชคดีที่ไฟล์ทกลางคืน ของมึนเมาทุกอย่างช่วยให้หลับสบายจริงๆ ไม่เชื่อลอง

Effiel Tower, Paris, France.

แม้จะเหนื่อยกับเดินทางแค่ไหน ทริปนี้ก็จะเป็นทริปที่อยู่ในความทรงจำไปอีกหลายปี เพราะมันเปิดโลกเรามากๆ ความยิ่งใหญ่ การวางแผนที่รัดกุม และซับซ้อนที่สุดในชีวิตก็ทริปนี้แหละ ทุกสิ่งอย่างทำเองหมดและแทบไม่มีอะไรผิดพลาดเลย ผู้คนที่ได้พบเจอในทริป แม้จะน้ำตาไหลตอนปลายปีที่มานั่งสรุปบัญชี แต่กลับไม่เสียดายสักนิดที่ได้ตัดสินใจเดินทาง อ่อ ไม่สิ…

Matterhorn, Zermatt, Switzerland.

สิ่งเดียวที่เสียดายคือ เราอ่านประวัติศาสตร์เกี่ยวกับประเทศที่จะไปน้อยไปหน่อย และมันกว้างกว่าที่เราคิดไว้มาก บางอย่างเราเลยไม่อินกับมัน แต่การเดินทางไปเจอประเทศที่มีอารยธรรม 2,000 ปี ประเทศที่เคยยิ่งใหญ่และเป็นมหาอำนาจของโลก และประเทศที่โอบล้อมไปด้วยภูเขาหิมะและการอยู่อาศัยร่วมกับธรรมชาติที่วางแผนมาอย่างดี มันก็ยังดีต่อใจและให้อะไรเรามากอยู่ดี

Aerial Sunset View from Piazzale Michelangelo, Florence, Italy.

Changing Job to join Agoda

หลังจากอยู่ในบริษัทที่คูลมากๆ มาเกือบ 4 ปีอย่าง Oozou ทริปยาวข้างบนทำให้เราคุยกับตัวเองมากขึ้น และค้นพบว่าสิ่งที่เราทำอยู่ มันเริ่มทำให้เราไม่ได้พัฒนาตัวเองอีกต่อไป การตัดสินใจย้ายงานก็มาถึงอีกครั้ง เราพิจารณาบริษัทหลายแห่งที่ต้องการทำงานด้วย แต่เลือกยื่นและสัมภาษณ์เพียงที่เดียวนั่นคือ Agoda ซึ่งตรงกับความต้องการเรามากที่สุดเพราะธุรกิจที่เกี่ยวกับการเดินทางล่ะหนึ่ง เราชอบการเดินทางมาก ซึ่งมันก็ไม่ได้อย่างที่คาดหวังเท่าไหร่ในประเด็นนี้

Spectacular Sunset Sky, Phuket, Thailand.

แต่สิ่งที่เราได้จริงๆ คือ การเรียนรู้ของที่นี่ เราได้พบเจอคนเก่งๆ ที่อยากทำของที่มีคุณภาพเต็มไปหมด วิธีการป้องกันข้อผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นกับลูกค้าจริงๆ สิ่งที่เราได้ทำลงไปมีผลและพบเจอกับลูกค้าจริงๆ เป็นล้านๆ คน มันเป็นเรื่องที่เรารู้สึกดีมากๆ ตอนแรกคิดว่าทำบริษัทที่เป็น Producr Development จะน่าเบื่อ แต่มันก็มีมุมมองที่เราปรับจนเรารู้สึกว่า ที่นี่แหละ คงเป็นที่ที่เราจะอยู่ไปอีกสักพักใหญ่ๆ เพื่อเรียนรู้และพัฒนาตัวเองไปในทางที่อยากจะเป็น

Investment & Crypto Currency

ลงทุนหนักมาก มี DCA กับกองทุนเปิดหลายต่อหลายตัวทุกเดือนอย่างมีวินัย กลับมาเข้าสู่ ตลาดหุ้นไทย (SET) อีกครั้ง และอ่านบทความเกี่ยวกับหุ้นและธุรกิจที่สนใจจะลงทุนแบบที่จะก้าวไปสู่การเป็น Value Investor จริงๆ ที่ไม่ได้มองแค่เรื่องกำไรขาดทุน แต่เป็นการอ่านงบการเงินและศึกษาความสามารถในการอยู่รอดและทำกำไรของธุรกิจที่เข้าไปลงทุนจริงๆ

Crypto Currency ด้วยความที่เข้าไปศึกษา Blockchain และลองเล่นดู เรียกว่าเหวี่ยงจนตกใจกลัว ไม่เคยมีความไม่กดดัน และต้องมานั่งดูตลอดเวลา (เพราะมันเทรดได้ 24 ชั่วโมง) แม้ว่าสุดท้ายแล้วจะชนะเจ้าสิ่งที่เลือกเข้าไปเล่น และได้กำไรมาเป็นตัวเลขที่น่าสนใจ และตอนนี้ก็ยกเงินออกมาหมดพอร์ทเพื่อพักสมองสักระยะหนึ่งจะดีกว่า ก่อนที่จะหัวใจวายตายซะก่อน

Panorama Swiss Alps, Zermatt, Switzerland.

ใครสนใจที่จะปรึกษาเรื่องการลงทุน ทำไมเราต้องลงทุน ไม่ว่าจะรูปแบบไหนก็ตาม ทักมาได้นะครับ เรายินดีมากที่จะใช้ประสบการณ์ที่มีถ่ายทอดให้ฟัง เพราะเราเชื่อว่าการวางแผนการเงินและการลงทุนเป็นความสามารถที่สำคัญมากของคนสมัยใหม่ที่จะต้องมีติดตัวเอาไว้

Shutterstock Contributor

ปีนี้จริงจังกับการส่งรูปมากขึ้น ส่งมากขึ้นไปอีกหลังจากกลับมายุโรป จนตอนนี้มีภาพในพอร์ทกว่า 1,500 รูปแล้ว แม้รายได้ในแต่ละเดือนยังไม่ได้ไกล้ความจริงของความฝันที่จะท่องเที่ยวถ่ายภาพเพื่อหารายได้ แต่ก็เป็นการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี และศึกษาวิธีการ และทดสอบกลยุทธ์ต่างๆ ที่จะทำให้ยอดขายเพิ่มขึ้นให้ได้

อีกเรื่องก็ที่เคยบอกว่า ภาพที่เราถ่ายทุกภาพ เราได้โฟกัสกับคุณภาพของภาพมากขึ้น ได้ฝึกเทคนิคเกี่ยวกับการถ่ายภาพมากขึ้น และเข้าใจถึงการอุทิศเวลาและชีวิตให้กับงานอดิเรกชิ้นนี้มากขึ้นมากทีเดียว

My Shutterstock Portfolio: https://www.shutterstock.com/g/macbaszii

สิ่งที่สุดที่ค้นพบคือ เราสามารถบาลานซ์ความซีเรียสในการถ่ายภาพได้ดีขึ้นมาก มีที่ทั้งถ่ายสนุก และถ่ายจริงจัง ถ่ายทุกอย่างที่อยากจะเก็บความทรงจำโดยบางทีไม่ได้สนใจว่าจะต้องนำมันไปขายซะทุกรูป

The Biggest Birthday Gift and Decision I have made.

ของขวัญวันเกิดให้ตัวเองชิ้นใหญ่ให้ตัวเอง กลับไม่ใช่สิ่งของหรืออะไรที่แพงแค่ราคา แต่มันแพงที่ความรู้สึก เพราะสิ่งที่ทำมันคือจิตใจที่ยอมเดินออกมาจากการลดคุณค่าของตัวเองเพื่อใครสักคน มุมมองและการเข้าใจในการอยู่เพื่อคนอื่นเราเปลี่ยนไป และหวังว่า เราจะใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังตัวและหัวใจมากยิ่งขึ้นในอนาคต

Sunrising with Basilica di Santa Maria della Salute, Venice, Italy.

Singapore’s Life

เหมือนเดิมคือไปงาน iOS Conf.SG อีกเช่นเคย ซึ่งในปีนี้ก็ยังสนุกอีกเช่นเคย ได้คุยกับคนมากหน้าหลายตาขึ้น คนที่คุ้นหน้าเราก็ไปเจอกัน ได้ปั่นจักยานกับคนที่ทำงานและใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น แม้จะหมดมมุถ่ายรูปแล้วกับประเทศนี้ แต่การไปครั้งหลังๆ มันคือการไปเรียนรู้ประสบการณ์การใช้ชีวิตในประเทศโลกที่หนึ่งที่ไกล้ที่สุดประเทศหนึ่ง การพัฒนาของประเทศนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ซึ่งปีหน้าก็คงจะได้ไปอีก

Scenic Sunset View from Marina Barrage, Singapore.

ปีนี้ได้เข้าบ่อนที่ Marina Bay Sands ด้วยและเข้าใจมุมมองของนักพนันจริงๆ ไอคำว่า “ผีพนันเข้าสิง” เป็นอย่างไรนี่แบบถ่องแท้มากๆ ขอบคุณพี่เน็ต, ไผ่, เบบ, นิ่ม, และคนอื่นๆ ที่ไปร่วมวงกันวันนั้น และอีกอย่างขอบคุณบทสนทนาที่ล้ำค่าของคุณลุง Taxi ที่เรานั่งกลับที่พักวันนั้น

อีกเรื่องคือได้รับโอกาสเยี่ยมชมออฟฟิศของ Google Asia Pacific และ Facebook Singapore จากความใจดีของพี่เอ และพี่ปิง ซึ่งเป็น One-day trip ที่สนุกและเป็นประสบการณ์ใหม่ในประเทศสิงคโปร์ที่ดีมากๆ ขอบคุณพี่แบงค์ที่ช่วยประสานงานครั้งนี้ให้ด้วยครับ

Lost my beloved friend

เปียโน โปเนีย คือเพื่อนสมัยฝึกงานเมื่อ 6 ปีที่แล้วที่ Opendream เป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง ร่าเริง มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีเอามากๆ และชอบพูดว่า “เราจะไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้” แล้วก็หัวเราะ แต่กว่าจะเข้าใจคำติดตลกที่เปียโนพยายามพูด เวลาก็ล่วงเลยผ่านมาหลายปีแล้ว เราผ่านช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันมามาก เปียโนเป็นผู้มอบความคิดในแง่ดีอะไรหลายอย่างให้เรา แม้ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตเปียโน เราเกิดความไม่เข้าใจกัน และไม่ได้คุยกันมาพักใหญ่ ในวันนั้นที่เราต้องบินไปญี่ปุ่นพร้อมกับข่าวร้ายในวันก่อนหน้า เราก็ได้พยายามอยู่กับเธอให้นานที่สุดเท่าที่เราจะทำได้แล้วจริงๆ

Piano’s Favorite Characters, Tokyo Disney Sea, Tokyo, Japan.

ถึงแม้ว่าไม่มีน้ำตาให้เพื่อนคนนี้แม้กระทั่งวันที่เขาจากไป เพราะเราไม่เคยและไม่อยากเสียใจที่มีเพื่อนคนนี้อยู่ในชีวิต เรายังคงจำคำพูดที่วนเวียนอยู่สักระยะหนึ่งในห้วงความคิดว่า “มันเร็วเกินไปจริงๆ หว่ะ เปีย”

Japan Trip with The Best Friends

ในที่สุดเราก็ได้เดินทางไปญี่ปุ่น (อีกแล้วหรอ?!) ไม่สิ ครั้งนี้เดินทางไปกับเพื่อนที่เคยสัญญากันไว้ว่าจะเดินทางด้วยกัน ตั้งแต่เราเดินทางไปเหยียบแดนพระอาทิตย์ในครั้งแรกเมื่อปลายปีก่อน ครั้งนี้พิเศษตรงเราได้สัมผัสรสชาติของการเดินทางที่แตกต่างกันในทริปเดียว เพราะเป็นทริปยาวที่เราเดินทางคนเดียว 6 วันและเที่ยวกับเพื่อนๆ อีก 8 วัน

The Red Carpet of Kyoto, Bishamon-do, Kyoto, Japan.

Tokyo Disney Sea ไม่เคยอยู่ในแผนการเดินทางถ้าไม่มีพวกเธอไปด้วย เราได้เสพย์ความสวยงามของ ภูเขาไฟฟูจิ แบบเต็มๆ ตาทั้ง 2 ครั้งที่ไป โครตโชคดีเลย เราได้ปั่นจักรยานรอบทะเลสาปด้วยกัน ได้เดินทางบนสายรถไฟที่ถือได้ว่าซับซ้อนเป็นอันดับต้นๆ ของโลกด้วยกัน

Fujisan with Autumn Leaves, Kawaguchiko, Yamanashi, Japan

และก็เช่นเคย เราวางแผน ซึ่งก็มีบางอย่างไม่ได้เป็นไปตามแผน และบางครั้งก็ต้องปล่อยใจ ปล่อยเหตุการณ์ให้มันเป็นไปอย่างที่มันเป็น อย่างเป็นธรรมชาติมากที่สุด แต่มันก็เป็นเรื่องน้อยนิดมาก เมื่อเทียบกับความสุข ความฝัน ที่เราและเพื่อนๆ ได้รับจากการออกเดินทางด้วยกันครั้งนี้

We were all together with Fujisan, Kawaguchiko, Yamanashi, Japan.

หวังว่าเราคงได้เดินทางร่วมกันอีก ขอบคุณนะ ทูน, น้ำ และจิ

อีกหนึ่งสิ่งที่คงไม่กล่าวถึงไม่ได้คือการได้พบผู้คนที่ทำงานอยู่ที่ญี่ปุ่น ได้ไปเจอพี่ไตตัน, นาเดีย, พี่พัท, พี่ต้น, พี่ซุน, พี่โป้งที่ Nanameue.inc เจออ๊อคที่พาไปกินราเมส้มยูซุสุดแปลกแต่อร่อยมาก เจอพี่เอฟที่พาเดินสวนโยโยงิด้วยกัน ทุกคนต่างเล่าประสบการณ์การใช้ชีวิตในโตเกียวซึ่งเป็นบทเรียนที่น่าสนใจยิ่ง

Odaiba Fireworks Festival, Odaiba, Tokyo, Japan.

Encountering Eyes Muscle Inflammation

ช่วงท้ายปี เราประสบปัญหาที่ตา เรียกว่าค่อนข้างหนัก หลังจากร่วมมือกับคุณหมอมาเป็นเวลาค่อนเดือน สุดท้ายคุณหมอก็วินิจฉัยว่าเราเป็น “กล้ามเนื้อตาอักเสบ” ซึ่งมันเป็นที่เราทำตัวเอง ใช้งานตาหนักเกินไป ในช่วงเวลาหนึ่ง ใช้คอมพิวเตอร์และโทรศัพท์มือถือแทบจะตลอดเวลา โดยไม่มีพัก หรือบริหารดวงตาใดๆ ซึ่งมันคงเป็นบทเรียนราคาแพงมากๆ เพราะอาการที่พีคๆ คือเราต้องใช้ชีวิตเหมือนคนตาบอดเลยเสียด้วยซ้ำ เกาะเพื่อน เกาะเสา ลืมตาได้แค่ 1–2 วินาทีก็มันก็ปิดลงมาอีก เราต้องคิดถึงอนาคตอีก 1 นาทีข้างหน้า และหลับตาทำมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ตอนนี้เราได้แต่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้มือถือและคอมพิวเตอร์ เปลี่ยนแว่นและเลือกแว่นที่ดีที่สุดกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ ใช้ยารักษาตามอาการและต้องไปพบแพทย์ทุกอาทิตย์เพื่อหยอดยาขยายม่านตาและคลายกล้ามเนื้อตา (เพราะก็ยังคงต้องไปทำงานอยู่ แม้จะรู้สึกผิดกับ Productivity ที่ไม่ได้ดีเท่าที่ควรจะทำในช่วงพิสูจน์ตัวเอง)

Light of Hope, Omotesando, Tokyo, Japan.

ในต้นปีนี้คงจะต้องไปคุยกับ Manager เพื่อหาวิธีที่จะบริหารการงานของเราภายใต้ข้อจำกัดที่มี เพราะเราอยากหายขาดจริงๆ ไม่ว่าด้วยวิธีอะไรก็ตาม เราอยากรักษาสิ่งที่ไม่มีอะไรจะทดแทนได้นี้ไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

Lost the Faith with iOSDevTH Meetup

แค่หมดกำลังใจ 2 ปีที่ผ่านมา การอุทิศเวลาเพื่อจัดงานนี้ร่วมกับกลุ่มคนที่เรารักและเคารพมันเป็นความรู้สึกที่ดีจริงๆ หวังอย่างยิ่งว่าวันหนึ่งจะมีคนจัดการงานนี้ให้อยู่รอดต่อไป หรืออะไรก็ตามที่จะเรียกกำลังใจให้ทำงานนี้ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

New Year Fireworks, Taksin Bridge, Bangkok, Thailand.

สุดท้ายนี้ สวัสดีปีใหม่ครับทุกคน ขอให้สุขสบายทั้งกายและใจ ดูแลสุขภาพตัวเองให้มาก และขอให้เป็นปีที่ดีสำหรับทุกคนในทุกเรื่องกำลังจะผ่านเข้ามา ทั้งเรื่องดีที่ควรจดจำให้มั่น และเรื่องร้ายที่จะผ่านเข้ามาเป็นบทเรียน

Like what you read? Give macbaszii a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.