B3: Muzikale druktemakers

Het is 23:53. Als ik de coupe binnen stap lijkt het rustig. Dat houdt niet lang stand, want een groepje druktemakers maakt een einde aan de stilte. Ik rol met mijn ogen en kruis mijn vingers in de hoop dat ze deze coupe aan zich voorbij laten gaan. Drie jongens en een meisje zien de lege plekjes naast mij. Met veel bombarie nemen ze plaats. Nadat ik voorzichtig een slokje neem van mijn veel te hete thee, pers ik een vriendelijk lachje van mijn gezicht. “Nou jongens, wat vonden jullie?” vraagt het meisje, terwijl ze een grote kaart van Utrecht uit haar zak tovert. Ik ga er meteen vanuit dat ze naar een concert zijn geweest. Interessant. Ik ontgrendel vlug mijn telefoon en klik de concertagenda aan. Rare tik, altijd al gehad. Lifehouse in Tivoli. Daar gok ik op. “Ja, ik vond ze wel goed. Maar de zanger kwam bijna niet boven het geluid van de band uit” zegt één van de jongens teleurgesteld. De anderen knikken instemmend. Al snel raak ik de lijn in het gesprek kwijt en trek wat in elkaar verwikkelde oordopjes uit mijn tas. Lifehouse, dat lijkt me de perfecte manier om deze treinreis mee af te sluiten.