Kendimle Tekrar Tanışma Hali
Kıyıya çarpan dalgaların sesi var sadece kulaklarımda. Sakin. Sessiz. Yumuşak ve sert.
Kalbimden öküz kalktı. Mağrama ışık geldi. Kaybolan benliğimi yerine koydum. Alaca kuşlara şen mavilikler ısmarladım. Ney sesine blues aktı.
Merhaba. Kendimle tekrar tanıştım.
Rezonans halini hatırlamak önemli. Üzerinde yaşadığın kadim gezegenle aynı tınıya gelmezsen ne canın ne de cananın kıymeti var. Ben tekrar kendime geldim. Serinlik var göğüs kafesimin içerisinde saklı.
Kurda sormuşlar neden ensen kalın diye. Kurt “Nihayet hatırladın amınakoyim yıl oldu ne zaman gelecen diye kocadım.” demiş.
Uluyalım bu gece. Gök kubenin semalarında sedamız çın çın çınlasın. Kanatlarımıza kar taneleri takılsın. Onlardan mey yapar içeriz eğer pençemizi keskinleştirebilirsek.
Tınnnnnnnnnnn…… Çınnnnnnnnnnnnn…. Tınnnnnnnnnnn…… Çınnnnnnnnnnnnn….
Diyapozom niyetine evrensel sanat. Düş ve idrak işlerinin birbirinden ayrılmasına hayata dönmek denir. Bu da benim şarkım iyi dinleyenlerin duyabileceği.
Günlüğü gizlemenin çeşitli yolları vardır. Herkese açık bir internet sayfası ideal bir araç değil. Ama bu sayfayı bilen yoksa gayet de ideal oluyor.
Tınnnnnnnnnnn…… Çınnnnnnnnnnnnn…. Tınnnnnnnnnnn…… Çınnnnnnnnnnnnn….
Kimsenin anlayamayacağı bir hayat yaşamıyorum. Hayatımın baharında nefes alıyorum. Vermek üzere üstelik bu sefer. Yazmayı sevsem de sevmesem de benim dünyam bir tutam incelik içeriyordu her zaman için. Burada da o kadarı var, ne eksik ne fazla.
Yaratan Rab’binin Adıyla oku, o seni alaktan yarattı.
