l i f e

คำว่าชีวิตปกติฟังดูห่างไกลจากความเป็นจริงเข้าไปทุกที
เสียงระเบิดไม่เพียงพรากชีวิต
แต่สั่นคลอนทุกความเป็นไป
เราไม่รู้เลยว่าขณะที่ซื้อกับข้าว เลือกหนังสือพิมพ์ นั่งเล่นโทรศัพท์ ติดแหงกอยู่บนรถเมล์ เราจะหิ้วลมหายใจรอดพ้นไปจากตรงนั้นไหม
โทรศัพท์ที่ดังขึ้น ปลายสายอาจกลายเป็นเสียงคนแปลกหน้ารับแล้วกล่าวแสดงความเสียใจ

การก้าวออกจากบ้านคือการแบกรับความเสี่ยง
ไม่มีใครปกป้องเราได้ ไม่มีใครรับปากเราได้
เหตุการณ์จะจบลงเมื่อไหร่ไม่มีใครทราบได้

ขอแสดงความเสียใจกับผู้สูญเสีย

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.