Πρώτη φορά

Χείλη κόκκινα αμύνονται,

κρεβάτια γυμνά σιωπούν.

Τη χαραυγή μιλούν για ώρες σκοτεινές,

αντιλαλούν οι ζεστοί χειμώνες.

Ρολόγια σημάνουν

τον ερχομό του έρωτα.

Πριν πλυθούν με φως τα σώματα,

ενώνονται.

Λέξεις φιλούν τη μοναξιά

που αποχαιρετά το παρόν.

Πρώτη φορά αντηχεί η ψυχή

να ομολογήσει την επιθυμία.

Φανερά θυμούνται τα μάτια

τα λόγια που ξεστόμισαν.

Like what you read? Give Maria Konstantinopoulou a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.