#GIRLBOSS


#GIRLBOSS is een boek van Sophia Amoruso, oprichtster en CEO van Nasty Gal. In 2006 kreeg Sophia een hernia, waardoor ze werk moest vinden om een zorgverzekering te krijgen. Ze krijgt een baantje als ID checker in een kunstschool. Ze had veel tijd om te doden tijdens dat baantje, dus begon ze een eBay winkel genaamd Nasty Gal Vintage waar ze vintage kleding verkocht. De naam is geïnspireerd op de single en gelijknamig album Nasty Gal van Betty Davis. Davis stond bekend om haar sexy funky muziek en was een echte ‘badass’. Deze vrouwelijkheid wilde Sophie laten uitstralen met haar kledingwinkel.

Het boek begint met een introductie, waarin een timeline van haar leven staat en de reden waarom ze dit boek heeft geschreven. Ze begint in 1984, haar geboortejaar. Dertig jaar later, in 2014, is ze de CEO van een $100-miljoen-plus bedrijf met 350 medewerkers. Sophia heeft dit boek geschreven om anderen mensen iets mee te geven en iets te laten leren. Sophia wil mensen meegeven hoe je van je eigen fouten kan leren en van de fouten van anderen. Het boek zal je helpen met het ontdekken van je eigen zwaktes en het benutten van je sterkten. Ze zegt ook nadrukkelijk dat ze het boek niet heeft geschreven om je te leren hoe je snel rijk wordt, of hoe je een bedrijf moet beginnen. Ze sluit de introductie af met drie adviezen die je moet onthouden, namelijk: groei nooit op, wordt niet saai en trek je niets aan van mannen.

Don’t ever grow up. Don’t become a bore. Don’t ever let the Man get to you. Okay? Cool. Then let’s do this. #GIRLBOSS for life.

Het boek is verdeeld in twee delen: het eerste deel gaat over Sophia, Nasty Gal en is een bibliografie. Het tweede deel gaat over tips and tricks waarin Sophia advies geeft over ondernemerschap. Beide delen zullen in deze blog naar voren komen, aangezien het super leuk en inspirerend is om het bibliografiedeel te lezen, maar het advies ook zeer nuttig en toepasbaar kan zijn.

#GIRLWHAT?

Een #GIRLBOSS is iemand die de baas is van haar eigen leven, en krijgt wat ze wilt omdat ze daar hard voor werkt. Het is namelijk niet gemakkelijk om een GIRLBOSS te zijn. Het is hard werken om er een te worden, en daarna is het nóg harder werken om een GIRLBOSS te blijven. Je moet alles in twijfel trekken en vragen stellen, het leven serieus nemen maar jezelf niet te serieus nemen. Een GIRLBOSS is een echte badass en let niet te veel op rolmodellen. De energie die je besteed om op anderen te letten kan je beter aan je eigen leven spenderen. Wees je eigen idool. Als een GIRLBOSS moet je dingen in je leven achterlaten die je tegenhouden, en moet je je eigen kansen creëren. Je moet zijn wie je wil zijn en doen wat je wil doen. Hiervoor moet je vechten en dingen dóen.

THE BEGINNING

Zoals bovenaan beschreven, kreeg Sophia een hernia waardoor ze een zorgverzekering nodig had. Haar baantje als ID checker was niet heel spannend, waardoor ze veel op MySpace zat. Ze kreeg veel vriendenverzoeken van eBayverkopers die hun vintage winkels wilden promoten. Na 90 dagen kreeg ze haar zorgverzekering en liet ze haar hernia behandelen. Tijdens de herstelperiode was ze bij haar moeder thuis en verveelde zich zo erg dat ze dacht: wat die eBayverkopers doen kan ik ook. Ze kocht het boek Starting an eBay Business For Dummies en de eerste stap was om een naam te bedenken.

NASTY GAL VINTAGE

Ze noemde het Nasty Gal Vintage, genoemd naar haar favoriete album van Betty Davis. Sophia was altijd al fan van vintage kleding en de jaren 70. Op Craigslist vond ze een theatergroep die failliet was, en had een mooie deal met ze gemaakt om al hun kleren over te nemen. Sophia deed wat van haar eigen kleding erbij en toen had ze een voorraad om te kunnen verkopen. Ze kocht een kledingrek en stomer bij Target, liet een vriendin model staan voor de kleding en begon met verkopen. De verkopen gingen steeds beter en Sophia ging steeds slimmer inkopen. Dit werkte erg verslavend. Ze was vaste klant bij tweedehandswinkels en speurde op Craigslist naar inboedelverkopen van overleden mensen. Toen ze 22 jaar was, verhuisde ze naar Pleasant Hill, California, waar haar hele huis vol zat met kleding. In haar vrije tijd voegde ze zo veel mogelijk meisjes toe op MySpace om haar kledingveilingen te promoten en mensen naar haar eBaywinkel te leiden. Voor iedere veiling schreef ze een MySpace bulletin en blog post. Ook reageerde ze op iedere comment die iemand achterliet op haar pagina. Sophia behandelde haar klanten alsof het vrienden waren en deed erg haar best. Onbewust deed Sophia twee kernpunten van het runnen van een succesvol bedrijf, namelijk het kennen van je klanten en weten hoe je gratis marketing krijgt. Sophia regelde modellen via MySpace (die ze betaalde met een lunch bij een snackbar), was zelf de fotograaf en zocht de kleding uit. Ze zorgde ervoor dat geen twee gelijksoortige items op hetzelfde moment werden weergegeven in haar winkel. Hierdoor concurreerden de items niet met elkaar en werd een maximale winst gemaakt.

Sophia kreeg te horen van klanten dat ze voor stylinginspiratie naar de pagina van Nasty Gal Vintage keken. Sophia realiseerde zich dat ze klanten een styling service bood, aangezien de modellen van head to toe gestyled waren.

I always knew that Nasty Gal Vintage was about more than just selling stuff: What we were really doing was helping girls to look and feel awesome before they left the house.

Sophia wilde zich meer gaan focussen op styling, dus zocht ze een fotograaf. Ze kwam terecht op Paul Trapani’s website en belde hem. Hij kende Nasty Gal en wilde gratis voor haar werken als zij de rest (locaties, modellen, etc.) zou regelen. Zo gezegd zo gedaan.

EBAY — EBYE

Concurrentie op eBay was sterk. Andere verkopers plaatsten vervelende opmerkingen of probeerden te saboteren door fouten te rapporteren. Hierdoor konden veilingen verwijderd worden van eBay, waardoor de veilingen er handmatig weer opgezet moesten worden.

Dealing vintage is like dealing drugs — you never reveal your source.

Wat Nasty Gal zo succesvol maakte was niet door wat ze verkocht, maar hoe. In plaats van zich bezighouden met wat de concurrenten aan het doen waren, was Sophia bezig met het zo uniek mogelijk maken van de winkel. De klanten reageerden hierop — ze waren bereid meer te betalen voor Nasty Gal Vintage dan voor de concurrenten. Dit viel natuurlijk in het verkeerde keelgat, waardoor de concurrenten bleven aanvallen. Op een gegeven moment werd het zo vervelend dat het moeilijk te negeren was. Begin 2008 verkocht Sophia een paarse jurk aan een andere eBay verkoopster, die er $400 voor had betaald en er dol op was. Men speculeerde dat Sophia en de verkoopster samenwerkten om de prijzen op de veilingen omhoog te drijven, en dat de jurk niet eens vintage was. Dit leidde, samen met de enorme groei van Nasty Gal, tot het verlaten van eBay.

THE GROWTH

Sophia kocht een grote loft en liet een vriend een website bouwen. Ze had geen gegevens van haar eBay klanten, maar nog wel al die vrienden op MySpace. Binnen één dag was ze uitverkocht. Dit leidde snel tot het aannemen van haar eerste werknemer, Christina Ferrucci. Ze werkt er nu nog steeds als buying director. Zes maanden na de launch van de website, wilde Sophia ook nieuwe kleren gaan verkopen. Ze ging naar een trade show om merken binnen te halen, maar ze zeiden nee. Als entrepreneur moet je koppig zijn, en je krijgt niets als je er niet om vraagt. Sophia liet haar website zien via haar smartphone om te laten weten wat ze missen. De verkopers wilden toen wel zaken doen met haar. De zaak die eerst uitsluitend uit vintage bestond, werd een online bestemming waar de coolste meisjes niet alleen vintage maar ook kleine ontwerpers tegen goede prijzen kon vinden, vormgegeven op een manier die niemand had gezien. Vanaf dit moment maakte Nasty Gal een enorme groei door. Sophia bleef ook met haar klanten praten, na het verval van MySpace via andere social media kanalen.

My customers told me what they wanted, and I always knew that if I listened to them, we’d both do okay. We did better than okay, though. Together we were fucking amazing.

Een jaar na de verhuizing naar de loft was de ruimte al te klein geworden. Ze gingen van ruim 300 vierkante meter naar ruim 500 vierkante meter, met een parkeerplaats en een fysieke winkel. Toen werd ook het eerste team ingehuurd. Na acht maanden was deze ruimte ook al te klein geworden, en verhuisde Nasty Gal naar een groot warenhuis. Nasty Gal was maar liefst 700% gegroeid ten opzichte van het voorgaande jaar. Sophia nam een director of operations aan, Frank, die haar enorm heeft geholpen met het structureren van haar bedrijf.

As the business grew, I grew, and the ambiguity that once terrified me became something I thrived on.

Een klein jaartje later, de herfst van 2010, was Nasty Gal het warenhuis ontgroeid. Sophia besloot om naar Los Angeles te verhuizen met haar team en is nog steeds een snelgroeiend bedrijf, nu met ruim 350 werknemers.

HIRING, STAYING & FIRING

Als je aangenomen wil worden moet je je best doen bij de toekomstige werkgever. Sophia stuurde altijd een goede CV en gaf deze aan de manager. Daarna belde ze de manager na of bleef langsgaan om ervoor te zorgen dat de manager haar niet vergat. Concurrentie is meestal sterk, dus je moet iemand van zijn of haar stuk blazen.

Een sollicitatiebrief is erg belangrijk. Dit kan je onderscheiden van de rest, die vaak dezelfde opleiding en ervaring heeft. Een sollicitatiebrief is een manier om een deel van je persoonlijkheid te laten zien en het onderscheidt meisjes van echte GIRLBOSSes. Sophia beschrijft vier fouten die men maakt in een sollicitatiebrief:

1. De sollicitatiebrief gaat over wat jij wil, zoals persoonlijke interesses. Je moet in een sollicitatiebrief juist beschrijven wat jij kan doen voor je werkgever.

2. Je sollicitatiebrief zegt dat niets wat je ooit hebt gedaan van toepassing is op het werk waarvoor je solliciteert. Een sollicitatiebrief kan de punten verbinden tussen waar je bent geweest, waar je nu bent en waar je heen wil gaan.

3. Je geeft constructieve kritiek terwijl daar niet om gevraagd wordt. Vertellen in een sollicitatiebrief dat je denkt dat het bedrijf beter kan is dus geen goed idee.

4. De brief is slecht geschreven of het lijkt alsof je er weinig tijd in hebt gestopt. Zorg er altijd voor dat je brief lekker leest en dat er geen taalfouten in zit.

Ook een CV is erg belangrijk. Het is fijn als je werkgever kan zien dat je moeite aan de design van je CV hebt gestopt. Maak ook gebruik van ‘echte’ woorden: maak het leesbaar en begrijpbaar. Je moet ook laten zien dat je niet alleen ideeën hebt, maar dat je deze hebt uitgevoerd.

Hierop volgt het interview. Er is geen kant-en-klaar advies over hoe je dit goed kan doen. Vaak moet er gewoon een klik zijn. Misschien lukt het niet de eerste keer, maar dat is niet erg. Je moet open blijven staan en keep your head up. Er zijn een paar dingen die het makkelijker kunnen maken.

Zo heeft LinkedIn het een stuk gemakkelijker gemaakt om te connecten met mensen die je verder kunnen helpen. Je moet je LinkedIn profiel gebruiken als online CV, het kan een goede eerste indruk zijn.

I will tell you that networking is yet another subject where my mantra of “You don’t get what you don’t ask for” applies.

Daarnaast moet je je goed voorbereiden, zowel slimme antwoorden op slimme vragen als slimme antwoorden op domme vragen. Dit kan je best oefenen. De meer interessant, gedenkwaardig en ongewoon je antwoord is, de beter. Je werkgever moet tenslotte acht uur per dag met je samen willen werken. Wees wel eerlijk en toon nieuwsgierigheid, het is goed als je zelf ook vragen stelt. Aangezien je niet de vragen weet moet je onderzoek doen naar jouw rol in het interview: doe onderzoek naar het bedrijf en de functie, en denk na over je persoonlijke rol, je toegevoegde waarde. Je moet echter niet te veel vertellen over waarom je weg bent gegaan bij je vorige werkgever. Dit geeft meestal de verkeerde signalen af. Ook moet je niet te informeel doen en weten wanneer je iets moet zeggen of juist je mond moet houden. Schrijf ten slotte een bedank email of briefje na het gesprek.

Als je eenmaal de baan hebt, moet je als GIRLBOSS ambitieus zijn. Je wil je werk goed doen en uiteindelijk jezelf omhoog werken. Om dit te doen, moet je nooit zeggen ‘’dit is niet mijn werk’’. Je moet bereid zijn om werk beneden en boven je niveau te doen. Daarnaast moet je een aardig persoon zijn en eerlijk zijn over wat je wel en niet kan. Je moet grenzen erkennen en niet gaan slijmen bij je baas. Je moet eerst jezelf bewijzen voordat je om promotie vraagt. Wacht ten minste een jaar hiermee, en doe het alleen als je buiten je functieomschrijving werkt. Als een GIRLBOSS moet je hard werken, harder dan de rest.

It takes a lot more than just knowing how to put an outfit together to succeed in the fashion industry, so more power to you if this is where you want to be; just don’t expect it to be an extended trip to the mall. And if you’re a cute girl expecting to just get by on her looks, go apply elsewhere. We’ve already got a ton of cute girls working at Nasty Gal, and they’re all busting ass.

Als je als leider iemand moet ontslaan, moet je objectief blijven. Als iemand zijn werk niet goed doet, leidt het hele bedrijf hiervan. Je moet het aangeven aan die persoon, zodat je hem of haar de kans geeft om zichzelf te verbeteren. Als dit niet lukt en je denkt erover hem of haar te ontslaan, moet je alles documenteren. Probeer het kort en aardig te houden, maar niet te persoonlijk want anders neemt je werknemer het te persoonlijk op.

Ontslagen worden is pijnlijk, maar kan ook een wake-up call zijn of een duw in de juiste richting. Wat je ervan leert is helemaal aan jou.

RUNNING A BUSINESS

Er zijn twee soorten entrepreneurs: degene die een bedrijf start omdat ze ervoor geleerd hebben en ervoor kiezen, en degene die een bedrijf start omdat het de enige optie is. Nasty Gal valt in de tweede categorie, en zou hebben gefaald als het tot de eerste categorie behoorde. Het bedrijf paste zich steeds aan en groeide weer. Bij e-commerce moet alles goed gebeuren, en omdat Nasty Gal zo klein begon, ging alles goed. De klant stond echt op nummer één en klantenservice was de eerste prioriteit. Je moet luisteren naar de consument. Als je denkt dat de consument dom is en je bent alleen uit op hun geld, merken de klanten dat. Als je succesvol een bedrijf wil runnen moet je weten hoe je gratis marketing krijgt. Om dit te krijgen moet je je werk goed doen en je aan je beloftes houden. Daarnaast moet je je klanten iets meegeven wat ze kunnen delen. Social media is belangrijk, en vooral als CEO moet je snel je customer feedback weten.

Call me crazy, but I truly believe that Nasty Gal is a feeling. And though our community lives in many different places, it’s that feeling that unifies our customers and makes us about much more than selling clothes.

Als je een bedrijf begint moet je er gewoon voor gaan, en kijken hoe het gaat. Je moet goed luisteren en aanpassingen blijven maken. Het starten van een bedrijf is hoe dan ook riskant, maar het is veel riskanter als je veel overhead hebt en investeerders die wachten op een return on investment. Je moet ook op persoonlijk vlak veel opofferen. Waarschijnlijk ben je een lange tijd blut. Droom groot, maar de eerste stap richting deze dromen is waarschijnlijk klein. Doe het rustig aan. Wacht met PR totdat je hebt uitgezocht hoe de basics gaan van het runnen van je eigen bedrijf. Voor advies hoef je niet per se naar school. Maak gebruik van gratis onderwijs als Google en Youtube. Kijk rond op het internet en maak er goed gebruik van.

Je kan ondernemend zijn zonder een ondernemer te zijn. Ondernemende mensen doen dingen met passie, comfortabel met het nemen van risico’s en gaan snel verder na het maken van fouten. Je moet deze levenskracht meenemen in wat je dan ook doet.

All humans are entrepreneurs not because they should start companies but because the will to create is encoded in human DNA.
— Reid Hoffman, cofounder of LinkedIn

WAAROM #GIRLBOSS

#GIRLBOSS is een zeer inspirerend boek voor ieder ambitieus persoon. Haar eigen verhaal is uniek, bijzonder en laat je nadenken over hoe gek dingen soms kunnen lopen. Daarnaast geeft ze advies die je kan gebruiken in je eigen leven, of je nu wel of niet een eigen bedrijf wil beginnen. Haar schrijfstijl is informeel met veel humor en zeer persoonlijk. Ze sugarcoat het niet, ze is heel eerlijk en open over haar eigen gebreken, haar fouten en het verloop van haar leven.

Het is een boek die zeer gemakkelijk weg leest en geen moment saai is. Het lijkt meer op een soort dagboek of een mooie story telling dan op een bibliografie/adviesboek. Ze licht vele kanten van haar persoonlijke leven, Nasty Gal en het ondernemerschap toe. Naast een mooi en leuk verhaal, is het boek zeer leerzaam voor iedereen die iets over ondernemerschap wil weten. En dit ondernemerschap hoeft niet te betekenen het starten van een bedrijf, maar het ondernemen van je eigen leven.

Het verhaal van Sophia heeft mij nog meer geïnspireerd om mijn eigen pad te vinden, gemotiveerd te blijven en mijn ambitie te koesteren. Ik wil ook bij de groep #GIRLBOSSes horen en iets toevoegen aan deze wereld. Hoe hopeloos het op het begin misschien lijkt, het kan nog alle kanten opgaan. Sophia is van een ID checker naar een CEO van een enorm gaaf bedrijf gegaan, totaal onverwachts en slechts in een paar jaar tijd. Dit doet mij mijn ogen openen voor mijn eigen toekomst. Wie weet waar ik sta over een aantal jaar. De Nasty Gal spirit en ambitie draag ik in ieder geval met mij mee.


One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.