De boodschap

van het leven?


Ja, die is er dus niet. Er is geen boodschap. Sorry. Er is niks wat je moet doen of laten, en groeien of zelfverbetering is slechts een idee.

Je kunt nooit beter zijn dan je op welk moment dan ook bent. En dat betekent dus dat je altijd helemaal 100% perfect bent, ook al beweert je denken dat het niet zo is.

Er is geen pad dat je moet afleggen, er is alleen maar wat is, op dit moment. Een pad suggereert een verschil tussen nu en nu, en dat is onmogelijk.

Je doet niks verkeerd. Nooit.

Goed of slecht of kwaad zijn relatief; je kunt het gebruiken in een sociale context, maar het zegt niets over het leven an sich. Meningen zijn tijdelijk.

Er bestaan geen spirituele medailles: je kunt niet beter worden
in spiritualiteit, hoeveel yoga of mindfulness je ook doet.

Spiritualiteit is geen genoegen meer nemen met de onrust die je van binnen voelt, met de dogma’s van het menszijn, de trucjes van je hoofd, het voor de hand liggende, en alle misvattingen over wie je zou moeten zijn of worden. Het is weten op gevoel dat je niet bent wie je dacht te zijn, en daar volledig vrede mee hebben, ook al begrijp je er misschien niks van. Het is respect voor zowel de ongelooflijke complexiteit van alles als de enorme eenvoud van het totaal, het einde van alle vragen en een trotse, nederige buiging naar het leven. Klinkt ingewikkeld, maar is juist heel praktisch, heel gewoon, heel direct.

Je bent zowel het hele leven als een miniem onderdeel ervan. En in jou bestaat de mogelijkheid om álles te ervaren. Boosheid, romantische liefde, frustratie, angst. Heel echt, soms enorm benauwend, maar nooit meer dan aangeleerde labeltjes die je op een bepaald energietje plakt. En vooral: nooit wie je écht bent.

Want wat je denkt is niet wie je bent.

Denken is een stukje van wat je bent, het ontstáát in wat je bent, maar uiteindelijk niet meer dan een handige tool (om praktische dingetjes mee te doen), die we veel te veel macht hebben gegeven. Denken snapt niks van leven.

Het leven gaat nergens heen, vindt alles prima, en verwacht helemaal niks van je. En waar jij ook gaat, dat is waar je bent.

Dus wees even stil. Adem in en uit. Kijk om je heen. Observeer wat er gebeurt, wat je denkt, voelt. Misschien is er wat onrust, of blijdschap, of irritatie. Misschien is de wereld gek geworden. Of misschien ben je alleen met een grote wolk in de blauwe lucht. Het is allemaal goed. Laat het moment op je inwerken. Je hoeft er niks van te vinden, en als je dat wél doet (de kans is vrij groot) is dat ook oké.

Ja, ben je er? Ben je hier?

Dit is het.