Mooi blog en helder en direct geschreven.
Peter Molenkamp
1

Hoi Peter, dank voor je compliment. Even over je vraag:

Het ligt voor de hand het fenomeen van lichamelijk kwetsen anders te benaderen. Omzichtiger. Het is immers vaak veel duidelijker en laat niet zelden zichtbare littekens achter. Mijn eerste reactie zou dan gaan over het feit dat het veel minder subtiel en daardoor ook vaak bedreigender is.

Er zit nogal wat verschil tussen iemand letterlijk aanvallen en het minachten van zijn lichamelijke integriteit, of iemand geestelijk in het nauw brengen of met woorden proberen te beschadigen. Dat laatste kan absoluut heel heftig aanvoelen, maar er zijn veel meer gradaties in impact, en het is veel makkelijker je af te sluiten voor beledigend taalgebruik. Bovendien is het effect ervan veel lastiger aan te tonen.

Je kunt je natuurlijk veel minder goed wapenen tegen lichamelijk kwetsen. Het is vaak directer en er komt meestal fysieke pijn bij kijken, en dat is natuurlijk veel tastbaarder dan wat woorden kunnen aanrichten. Maar ook dit is niet bepaald heel eenduidig: er zijn ook mensen die relatief onaangedaan blijven onder fysieke mishandeling. Dat hangt van de persoon af. Feit is wel dat één bepaalde belediging bij tien mensen tien totaal verschillende reacties teweeg kan brengen (van relatief onaangedaan tot hevig gekwetst), terwijl een vuistslag of verkrachting meestal niet weg te relativeren is. Meestal is de impact van fysiek geweld veel groter, voor iedereen die ermee in aanraking komt.

Als ik zeg dat mensen moeten kunnen zeggen wat ze willen, lijkt me dat niet te vergelijken met een oproep iedereen maar te mishandelen of misbruiken. Die tweede vorm van beledigen is veel duidelijker een inbreuk op het gevoel van veiligheid en welbevinden van mensen.

Mijn betoog gaat er niet om dat iedereen elkaar maar moet gaan lopen te kwetsen, omdat het een leuk tijdverdrijf is of zo. Ik pleit duidelijk niet voor het vermijden van confrontaties met anderen, maar het leren omgaan met wat mensen allemaal tegen je kunnen zeggen of over je schrijven. Ik zal niet ontkennen dat het voor heel veel mensen heel lastig en pijnlijk kan zijn als iemand ze verbaal minacht, maar dat vind ik geen reden om dan maar te proberen beledigen helemaal uit te bannen. Wat mij betreft levert dat geen gezonde maatschappij op, maar een samenleving waarin niemand meer iets van een ander kan hebben.

Kun je daar wat mee?

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.