Het was de avond van 24 december, en het sneeuwde onbehoorlijk grote vlokken.

De mier stond voor het raam, met zijn gezicht tegen het glas.
Bij elke vlok dacht hij iets liefs over de wereld.

Blij is fijn.
Ik houd van struiken.
Regen is lekker nat.
Liefde houdt van alles. Ook koekjes.
De vlinder heeft mooie wimpers.
Kadootjes.
Verdriet heeft een vriend nodig.
Kadootjes en koekjes.
De zon maakt me warm.
E (want dat vond hij een mooie letter).
Hoera voor koekjes!
Koekjes.

Even later zat hij aan de keukentafel. Hij at koekjes.

Er was vrede in het bos, en kruimels van koekjes. Omdat het kon.

Fijne kerst.