‘Leg dat #@!ding nou ‘ns weg!’: de 9 kritische vragen die je altijd al wilde stellen.

Foto: Jochem Myjer. Bofkont, doerak en kampioensvisser. Mooie gast ook vooral

Onlangs kwam mijn tweede boek(je) uit, ‘Leg dat #@!ding nou ‘ns weg!’. Het gaat over het effect van schermen op heel veel verschillende aspecten van ons leven, en is een hartstochtelijk pleidooi voor gezond gebruik. In het boekje leg ik uit wat foons doen met ons geduld, ons zelfvertrouwen, onze focus en onze relaties, maar ik probeer vooral duidelijk te maken hoe je die prachtapparaten relaxed kunt integreren.

Ik zou zelf namelijk ook niet meer zonder kunnen.

Tóch zijn er regelmatig mensen die denken dat ik een wereld zonder schermen nastreef. Dat ik een soort vlammende kruistocht ben begonnen tegen smartphones en tablets (en internet). En dat is absoluut niet het geval.

Vandaar dit artikel met negen kritische vragen en mijn antwoorden daarop.

Ik houd het graag positief!

Dit is niet mijn boekje op een iPhone: dit ís het boekje.
Vraag 1. ‘Dus jij bent anti-smartphone, Marnix?’

No way! Smartphones zijn geweldig, internet is awesome, en social media betekenen in veel opzichten een verrijking van ons leven. Blij mee! Maar dat neemt niet weg dat veel mensen minimaal tegen een verslaving aanleunen als het draait om hun telefoon. Die toename gaat al een paar jaar heel geleidelijk, en het verándert ons ook geleidelijk. En niet per se ten goede.

In mijn boekje beschrijf ik de (sociale) gevolgen van extreem foongebruik, én ik leg uit wat je eraan kunt doen. Geen zuur of veroordelend verhaal, maar juist een oproep om méér te leven, zonder je smartphone op te geven.

Vraag 2. ‘Je roept op je telefoon neer te leggen maar zit er zelf wél op?’

Scherp! Maar het ligt nét iets genuanceerder. Mijn boekje gaat over ‘gezond gebruik’, niet over je smartphone uit het raam flikkeren en de hele dag met een blocnote en een telraam rondlopen.

Een leven zonder foon is inmiddels min of meer ondenkbaar, dat lijkt me duidelijk, en dat is op zich ook helemaal geen probleem. Alleen kan het geen kwaad om een beetje te kijken naar hoe vaak je ‘m eigenlijk pakt, en welk gedeelte daarvan puur uit gewoonte of verveling is en dus niet draait om praktisch nut. Meestal hebben we geen flauw idee hoe groot de macht van de foon is over ons leven. Ik pleit ervoor dat een beetje te onderzoeken en eventueel wat aan te passen.

By the way: zou je een boekje over dit onderwerp serieus nemen als het geschreven was door iemand die nooit gebruik maakt van zijn foon (en dus geen idee heeft hoe lastig het is ervan af te blijven)? Ik weet precíes waar de valkuilen liggen, hoe de gewoontes er stiekem in sluipen, en hoe belachelijk veel tijd je kwijt bent aan activiteiten die je vaak maar heel weinig opleveren — in elk geval minder dan je waarschijnlijk denkt. Maar ik weet óók hoe je alles weer in evenwicht kunt brengen. Doe er je voordeel mee!

Vraag 3. ‘Zeg, niet om het een of het ander hoor, maar zonder foon had ik de oproep voor je boekje nooit gelezen!’

Nou, mooi! En precies zoals de bedoeling is. Want als ik ‘m met waskrijt op een stuk perkament had geschreven en vervolgens in het bos op een boom geprikt, had je het waarschijnlijk never gezien. De doelgroep van het boekje bestaat natuurlijk voor een deel uit mensen die (te) veel met hun smartphone bezig zijn. Als je mijn oproep niet leest omdat je nooit op je foon zit, heb je überhaupt al geen probleem, toch?

Vraag 4. ‘Leg dat ding nou ‘ns weg? En hoe heb jij die tweet dan geschreven?!’

Op mijn foon. Gewéldig ding waar je beláchelijk veel mee kunt doen. Hoera!

Ik ben een enorme fan van dat apparaat, EN ik weet dat hij verslavend werkt. Daar ben ik alert op. Geheelonthouding is in dit geval onzin, vrijwel onhaalbaar, maar vooral niet nodig. Een iets bewuster en klein beetje gezonder gebruik betekent namelijk al een enórme winst. Het gaat puur om alert zijn op je gewoontes, om wat meer aandacht aan je directe omgeving te besteden, en daarmee ook weer aan jezelf.

Op tafel bij Scheltema in Amsterdam
Vraag 5. ‘Haha, zelf twitteren en dan oproepen dat je minder moet twitteren. Hóe dan?!’

Misschien heel gek, maar mensen die misschien een beetje veel op social media zitten, bereik je het best via… social media! Daarom loop ik ook niet met een sandwichboard door de bibliotheek: ik deel mijn boekje graag op plekken waar de grootverbruikers opereren.

Ik ben niet heiliger dan wie ook, maar weet wél hoe belachelijk vaak ik op mijn telefoon zit als ik er niet een beetje bewust mee omga. Dat is wat ik probeer duidelijk te maken. Het gaat om autonomie, om je foon onder controle te krijgen en te houden.

Vraag 6. ‘Gast, die selfies met jouw boekje zijn toch ook gemaakt met een telefoon?’

Ja, klopt. Nogmaals: ik ben een grote fan van de smartphone. Super handig ding. EN ik ken de intense aantrekkingskracht van al die piepjes en trilletjes met hun verborgen boodschappen, de lekkere dopamine die vrijkomt door appjes en tweets en Facebookposts en Snaps, en het idee dat we via onze foon vastgebakken zitten aan de wereld. Het is geen ontkenning van de realiteit, maar vooral een kwestie van kritisch blijven op wat je doet. Profiteren van de veelzijdigheid van je foon, maar tegelijkertijd in de gaten houden dat je niet om de vijf minuten checkt of je nog wel bestaat. Dat is namelijk vrij treurig.

Het gaat om de balans.

Vraag 7. ‘Maar wat is ‘veel’ met je foon bezig zijn? Ik gebruik ‘m meestal puur voor werk en nog wat andere dingetjes. Valt reuze mee.’

Uhu. Ik geloof je meteen. En ik denk óók dat je er qua inschatting royaal naast zit. Mensen hebben nu eenmaal de neiging om hun ‘slechte’ eigenschappen te downplayen (kijk maar naar de gemiddelde alcoholist of verstokte roker), en alles wat ze goed doen juist te overdrijven. Uit onderzoek blijkt dat mensen over het algemeen TWEE keer zo vaak met hun foon bezig zijn als ze denken. Dat is geen bewust bagatelliseren, maar juist ónbewust gedrag.

Vraag 8. ‘Wat kan jou het eigenlijk schelen of ik veel op mijn foon zit!’

Eerlijk? Weinig. Op zich. Maar misschien denkt je partner daar heel anders over. Misschien is er een familielid dat het leuker zou vinden om weer wat vaker aandacht van je te krijgen. Misschien zijn er vrienden die ook weer eens in de kroeg willen staan zonder een telefoon die alles domineert. Dus het is hoe dan ook de moeite waard. En wat mij betreft: ik zou het helemaal niet verkeerd vinden als de wereld íets minder gericht is op schermen, en er weer wat meer écht contact is.

Vraag 9. ‘Wat kost-ie eigenlijk en waar kan ik ‘m kopen? Ik vraag dit voor een vriend.’

Vertel ‘m maar dat het boekje online nu al heel goed te koop is, en ook in offline winkels te bestellen of direct verkrijgbaar is. Voor maar € 9,95.

__

Leuk? Goed idee? Cadeautje nodig? Bestel ‘m bij de lokale boekhandel of bijvoorbeld online bij Bol.com

_

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.