Verliefd in 2017.

In 2017 wil ik verliefd worden.

In 2017 wil ik hopeloos verliefd worden en eindelijk weer die totaal onredelijke, overdreven heerlijke golven van geluk en vrolijkheid door mijn lijf voelen stromen. Ik wil dom glimlachend naar de lucht kijken, of naar een roestende vuilnisbak, en alles mooi vinden omdat ik de wereld weer mooi durf te kijken.

Ik wil me verliezen in iemand, én mezelf juist weer terugvinden.

Ik wil al blij worden als ik haar initialen lees, denk aan de bel op haar fiets, of ergens in bed een vergeten haarspeld vind. En misschien is dat allemaal wel wat veel gevraagd, maar ik heb lang niet durven dromen, en het voelt alsof het er weer tijd voor is. En ik het verdien.

Mag ik dat voelen?

In 2017 wil ik dolverliefd worden. Om in dwaas geluk te vieren dat ik uit de rokende ruïnes van mijn laatste verhouding ben geklommen, en omdat ik voor altijd weet dat niemand je ooit echt kan verraden.

Zelfs jij jezelf niet (of was je dat vergeten?).

In 2017 wil ik intens verliefd worden. Want ik heb ontdekt hoe belachelijk sterk ik ben, en hoe goed ik alleen kan zijn. En dat wil ik wel weer ‘ns een tijdje min of meer samen doen. Niet omdat ik niet zonder kan, maar omdat mét soms gewoon leuker is.

In 2017 wil ik hevig verliefd worden, net als in de film. Wat mij betreft zelfs met violen. Ook omdat ik wil weten of ik dan anders ga schrijven. Of mijn verhalen meer kleur krijgen, en of ik er misschien een extra laag aan kan toevoegen. Of dat ik juist alleen nog maar tintelende, warrige blijdschap kan uitspugen, als een alfabet van zeepbellen.

In 2017 wil ik vreselijk verliefd worden, puur uit nieuwsgierigheid of ik er weer net zo’n potje van maak als alle keren hiervoor. Ik wil ontdekken of ik echt zo veel geleerd heb als ik denk. Ik wil weten of mijn wonden inmiddels genoeg geheeld zijn om nieuwe zoete klappen op te vangen, en ik kan niet wachten om te zien wie er een stukje met me mee wil reizen.

Het wordt tijd om te kijken of ik wat zuiniger op mezelf ben, iets verstandiger.

In 2017 wil ik belachelijk verliefd worden en domme, onverstandige, naïeve, onzinnige, gekke dingen doen. Maar ik wil ook al die fijne ontwikkelingen die de afgelopen jaren voorzichtig zijn opgestart zien bloeien als nooit tevoren.

Stralen wil ik, als een grote witte engel in de zon, en vooral omdat ik weet dat ik dan niet in m’n eentje zal stralen, maar dat het besmettelijk zal zijn en ik iedereen om me heen moeiteloos aansteek.

Misschien dat ik nu een keer kan nemen in plaats van geven. Het zou goed voor me zijn. Gezond.

In 2017 wil ik kansloos verliefd worden, heel erg, en niet alleen op een vrouw maar op de hele wereld. Ik wil ruimte voelen voor het hele kleine en het enorm grote, en warmte voor de mensen die niet hebben geleerd hun kilte te ontstijgen en mij dat kwalijk nemen.

Maar niet ten koste van alles. Dat is geweest.

Daarom wil ik in 2017 eindelijk verliefd worden op mezelf.

Op mij.

Op mijn domme kanten en de briljante, de ondermijnende, de hardleerse en de hoopgevende. Op de kansloze en de charmante, de extreme en vooral de doodnormale. Ik wil overlopen van liefde voor mezelf, omdat ik weet dat dat de enige manier is om vol van liefde voor wie dan ook te kunnen zijn. En dan heb ik niemand meer nodig die me zogenaamd kan geven wat ik zelf niet heb, zoals ik keer op keer dacht voor alles uit de hand liep.

Ik hoop van harte dat jij in 2017 ook verliefd wordt op jezelf.

Het is je heel, heel erg gegund.

Alvast een mooi nieuwjaar.

-

Like what you read? Give MarnixAmsterdam© a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.