Μιλήσαμε με Αυτόν που Έκανε Σκι στην Τσιμι-σκί

Όταν η συμπρωτεύουσα έγινε χιονοδρομικό κέντρο.

Διανύουμε έναν από τους πιο κρύους χειμώνες των τελευταίων ετών, με το φαινόμενο που πλήττει τη χώρα από άκρη σε άκρη να έχει πλέον και όνομα: το λένε «Αριάδνη» και δίνει πόνο. Η κακοκαιρία έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας τεράστια προβλήματα σε δρόμους, συγκοινωνίες, ύδρευση και ηλεκτροδότηση.


Η παρέα που εκμεταλλεύτηκε το χιόνι

Πριν από δύο μέρες, το περιοδεύον φεστιβάλ κρύου επισκέφτηκε και τη Θεσσαλονίκη με το χιόνι να φτάνει μέχρι τη θάλασσα. Μια παρέα δεν αγχώθηκε, μετέτρεψε το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα: αποφάσισε να βγει στους δρόμους για να κάνει σκι. Έδεσαν λοιπόν έναν ιμάντα στο αυτοκίνητό τους και έσυραν τους σκιέρ φίλους τους -όπως τραβάει ένα σκάφος κάποιον που κάνει θαλάσσιο σκι- στα στενά της πόλης, αλλά και στον όμορφο παραλιακό της δρόμο. Τα παιδιά έφτιαξαν ένα καλαίσθητο τρίλεπτο βίντεο για να θυμούνται τη βραδιά που έκαναν σκι στην Τσιμι-σκί. Με αφορμή την όλη φάση, επικοινώνησα με ένα από τα μέλη της παρέας, τον Ανδρέα Μπατσίλα, για να μάθω περισσότερα για την πραγματικά cool (το πιάσατε;) ιδέα που είχαν.

Ο Λευκός Πύργος

VICE: Πώς σας ήρθε να βγείτε για σκι στη χιονισμένη πόλη ;

Ανδρέας Μπατσίλας: Αγαπάμε πολύ το βουνό και αυτό είναι κάτι που έχουμε κάνει ξανά στα χιονοδρομικά. Οπότε, την πρώτη φορά που χιόνισε στην πόλη μας, είπαμε να βγούμε να κάνουμε σκι και να χαρούμε έστω για λίγο την κακοκαιρία. Η αρχική ιδέα ήταν να γλιστρίσουμε σε μία κατηφόρα, αλλά όσο ήμασταν έξω η παρέα μεγάλωνε μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και οι ιδέες πολλαπλασιαζόταν. Προφανώς δεν κάναμε κάτι που δεν έχει γίνει ξανά, αλλά πιστεύω ότι του δώσαμε τη δική μας ερμηνεία και ελπίζω να μπορέσαμε να στείλουμε λίγη από τη καλή μας διάθεση σε όποιον από τους γνωστούς και φίλους μας το είδε.

Πες μου αλήθεια, πόσες τούμπες φάγατε ;
Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές ήμασταν πολύ κοντά στο να πέσουμε επειδή τα σκι κολλούσαν στο χιόνι, αλλά αφήναμε το σκοινί και ευτυχώς -ή δυστυχώς, διότι θα ήταν ωραίο πλάνο- δεν είχαμε επικές τούμπες, ούτε εγώ ούτε ο Γιώργος.

Σε κάποια φάση του βίντεο είδα κάποια φώτα από περιπολικά. Σας σταμάτησαν ;
Είσαι πολύ παρατηρητικός. Εκείνη την ώρα ήμασταν σε έναν δρόμο με πολύ κίνηση και είχαμε επιλέξει να μην τραβάμε τα σκι, καθώς δεν θέλαμε να δυσκολέψουμε κανέναν στη μετακίνησή του ή να δημιουργήσουμε πρόβλημα στην κυκλοφορία.

Αναγνώρισα τον παραλιακό δρόμο της Θεσσαλονίκης. Ποια άλλα μέρη περιλάμβανε η βόλτα σας;
Προσπαθήσαμε να αποφύγουμε το κέντρο που είχε παραλύσει και να πάμε σε δρόμους που δεν είχε αυτοκίνητα, οπότε κινηθήκαμε κυρίως στην ανατολική Θεσσαλονίκη, έξω από το Μέγαρο, στην Καλαμαριά και στον Φοίνικα.

Με τι ασχολείσαι;
Τελειώνω τις σπουδές μου στην Αρχιτεκτονική του ΑΠΘ και παράλληλα εργάζομαι ως μαθητευόμενος αρχιτέκτονας.

Το βίντεο είναι πολύ καλά γυρισμένο. Τι εξοπλισμό χρησιμοποιήσατε;
Δεν χρησιμοποιήσαμε επαγγελματικό εξοπλισμό: μια GoPro, μια μικρή point and shoot κάμερα και δύο πλάνα από κινητό. Βέβαια στην παρέα υπήρχε ο Στιβ Κέτνερ που κάνει βιντεοσκοπήσεις επαγγελματικά, οπότε ήξερε τι να κάνει. Όσον αφορά τα πλάνα από το drone στην αρχή του βίντεο, τραβήχτηκαν από τον Γιάννη Μπούκλη που μας τα παραχώρησε.

Πόσο επικίνδυνο είναι εν τέλει να κάνεις σκι μέσα σε μια πόλη;
Μπορεί να είναι από πολύ επικίνδυνο και απερίσκεπτο, μέχρι σχεδόν ακίνδυνο. Εμείς επιλέξαμε να μην κινηθούμε σε δρόμους με κόσμο, αλλά να επισκεφθούμε τα πιο κεντρικά σημεία αργά το βράδυ. Φορούσαμε κράνος και δεν αναπτύξαμε ποτέ ταχύτητα πάνω από 30 χιλιόμετρα την ώρα.

Οι ελληνικοί δρόμοι είναι περιβόητοι για τις κακοτεχνίες, τις λακκούβες και τα σαμαράκια. Σας δυσκόλεψαν ;
Μπορώ να πω ότι η χιονοκάλυψη των δρόμων ήταν αρκετά καλύτερη από τα ελληνικά βουνά τον Απρίλιο.

Ο κόσμος που σας έβλεπε, πώς αντιδρούσε;
Συναντήσαμε ελάχιστο κόσμο, αλλά η αντίδραση όλων ήταν πολύ θετική. Πολλοί μάλιστα τράβηξαν αμέσως τα κινητά τους για να βγάλουν βίντεο. Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω τα μέλη της ομάδας που δεν ανέφερα προηγουμένως και είναι πάντα εκεί για τέτοιες τρέλες: τον Γιώργο Γκίνη, που ήταν ο πρώτος τολμηρός που προσφέρθηκε να τον τραβήξουμε με αμάξι, τον Στέργιο Κοκορότσικο και τον Σπυρέτο Εικοσιδυό που έφεραν τα οχήματα τους και μας τράβηξαν.

Θα το ξανακάνετε αν χιονίσει του χρόνου ;
Κοίτα, δεν ευχόμαστε να χιονίσει και του χρόνου, μιας και τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην πόλη ήταν πολλά, αλλά στο βουνό σίγουρα θα κάνουμε ξανά κάτι παρόμοιο.

Πηγή