Oliebollen volleybaltoernooi

De aankondiging van het toernooi had de verkeerde mensen kunnen trekken. Wie was gekomen om met bepoedersuikerde deegballen door de zaal te smijten moest teleurgesteld worden. Het gooi en smijtwerk zou gedaan worden met een volleybal. De oliebollen kunnen onbeperkt tussendoor genuttigd worden. Ik ben vanavond bij een volleybal toernooi voor het goede doel. Wat het goede doel is weet niemand. Maar na de eerste oliebol geproefd te hebben, heb ik wel een idee. De bakker.

De avond is georganiseerd door de plaatselijke volleybal vereniging. Jong en oud gaan vanavond strijden om de felbegeerde titel van winnaar van het oliebollen volleybaltoernooi. Ik heb me niet voorbereid. Volleyballen kan toch iedereen?

Na het omkleden betreed ik de zaal. Overal zijn mensen aan het warm draaien. Er wordt gerekt. Er wordt tegen ballen geslagen. Hard. Ik zoek mijn team op. We zijn een gemengd team. Zo heet dat hier. Met mensen die er wel aan doen. En mensen die er niet aan doen. Aan volleyballen in clubverband.

De regels worden uitgelegd. Mijn opmerking: ‘gewoon alle ballen naar voren rammen’ wordt mij niet in dank afgenomen. De serieuze volleyballers bespreken de techniek. Ik luister. Smash, touché, blok. De vaktermen schallen over de gymzaal vloer. Nadat de tactiek is besproken nemen we onze plaatsen in.

Er worden kniebeschermers tevoorschijn gehaald. Om in een wanhoopspoging naar de bal te kunnen duiken zie ik later. Niet om de bal te redden van het tikken tegen de vloer. Nee, om aanzien binnen de club te verkrijgen. Wie minstens vier keer per potje met een enorme snoekduik naar de bal duikt en daarmee de gymzaalvloer minstens drie meter brandschoon veegt, is in de kantine na de wedstrijd vier keer zo populair.

Ik besluit niet te duiken. Liever geen brandwonden. Het spel begint. Er wordt goed gespeeld. We winnen een paar potjes. We verliezen er een. Een cruciaal potje. In het team van de tegenstander zit de Messi van de volleybal club. Geen bal is hem teveel. Daar zijn we niet tegen opgewassen. We verliezen en gaan niet door. Maar het mag de pret niet drukken. Ik heb de smaak te pakken gekregen. De oliebollen die onbeperkt genuttigd mochten worden helaas niet.

Aan het einde van de avond wordt mij gevraagd of ik wil komen volleyballen bij de club. Helaas woon ik niet in de buurt. Anders had ik het misschien wel gedaan. Uiteindelijk ook met kniebeschermers.