101 نکته برای سفر یک ایرانی به اروپا

برنامه ریزی سفر

1- قبل از تاریخ سفرتون، زمان زیادی رو برای برنامه ریزی، گرفتن ویزا، بلیط و بقیه موارد اختصاص بدید. چرا که با توجه به محدودیت هایی که ما ایرانیها داریم، ممکنه هرکدوم از این موارد زمان زیادی بگیره و برنامه سفر رو به هم بریزه.

2- یه سری پیش نیازها رو اگر بتونید برای سفر داشته باشید خیلی خوبه. مواردی مثل کارت نقدی یا اعتباری، شماره موبایل و … که در زیر هر کدوم رو توضیح میدم.

3- کارت نقدی: کارت های نقدی (دبیت کارت) کارت هایی هستند که شما در زمان تهیه اونها مبلغی رو به دلخواه پرداخت میکنید و اون مبلغ در کارت شما باقی می مونه. البته این کارت ها بسته به برند اون کارت (ویزا، مستر و…) و همچنین شعبه صادرکننده شرایط مختلفی داره. بهتره کل هزینه های دلاری سفرتون رو تخمین بزنید و به اندازه50 درصد بیش تر، یکی از این کارت ها تهیه کنید. توجه کنید که مدت زمان اعتبار کارت چقدر هست. ضمن اینکه حتما از فروشنده بپرسید که در صورت باقی موندن اعتبار، امکان تبدیل اون به ریال براتون وجود داشته باشه. دراین رابطه مهم ترین نکته این هست که از فروشنده ایی کارت تهیه کنید که از صداقتش مطمئن باشید. (میشه با یک خرید کارت 20 دلاری اون رو چک کرد). برای یافتن این فروشنده عبارت “خرید کارت ویزا مجازی” رو در گوگل جستجو کنید. معمولا قیمت این کارت ها 5 تا 10 درصد گرون تر از قیمت ارز در بازار درمیاد.

4- کارت اعتباری (کردیت کارت): این نوع کارت برای کسانی که مقیم ایران باشند صادر نمیشه و فقط مختص کسانی هست که شغل یا حرفه مشخصی در یکی از کشورهای طرف قرارداد داشته باشند. این کارت به نوعی اعتبار یا وثیقه هم محسوب میشه، به طور مثال با داشتن این کارت میتونید خودرو اجاره کنید.

5- شماره موبایل: برای اعتبارسنجی اکانت بعضی از سایت ها نیاز به این میشه که شماره موبایلی غیر از ایران وارد کنید. بهتره از یکی از دوستان خودتون که ساکن جایی غیر از ایران هست کمک بگیرید.

6- به جز کارت نقدی، بهتره به اندازه مخارج سفر پول نقد همراه داشته باشید. به هر حال ممکنه به هر دلیل اون کارت بسته بشه و شما دست تون به هیچ جایی بند نیست.

7- پول نقد رو هم به صورت درشت (100 دلاری) و هم به صورت ریز (1، 2 و 10 دلاری) تهیه کنید. مبلغ کلی رو هم تقسیم کنید و همه رو یکجا کنار هم نذارید. خدای نکرده اگر کیف تون گم بشه یا دزدیده بشه، ابن سبیل نشید!

8- به هر کشوری که سفر میکنید، فقط ارز همون کشور رو ببرید. چون نرخ تبدیل ارز بالاست و حدود 5 درصده.

9- میتونید به ازای هر مسافر 300 دلار ارز مسافرتی بگیرید. فارغ از دردسرهایی که برای ثبت نام و … داره، با توجه به تفاوت قیمت ارز دولتی و ارز آزاد، حدود 100 هزار تومان برای هر مسافر سود خواهد داشت! (راهنمای بیشتر)

10- بیمه مسافرتی هم باید تهیه کنید. مبلغ بیمه برای یک سفر با مدت زمان معمولی حدودا هر نفر 50 هزار تومان هست.

ویزا

11- نظم و صداقت: مهم ترین مسئله در ارتباط با کارمندان سفارت منظم بودن در ارائه مدارک، و صداقت داشتن در پاسخ به سوالات هست. کارمند سفارت باید مطمئن بشه که شما قصد بازگشت به کشورتون رو دارید و سعی کنید با مدارکی که دارید این رو بهش نشون بدید.

12- زمان مصاحبه: حتما 4 ماه قبل از سفر زمان مصاحبه بگیرید. چون زمان های مصاحبه 2 ماهه است و بعد از مصاحبه هم حدود 1 ماه طول میکشه تا وضعیت ویزا مشخص بشه. 1 ماه آخر بمونه برای برنامه ریزی دقیق سفر.

برای گرفتن ویزا، به جز نظم و صداقت باید مدارک تون هم تکمیل باشه. چندتا از این مدارک که اصلی تر هستند رو در زیر میارم:

13- دعوت نامه: داشتن یک فامیل درجه یک، یا ارتباط داشتن با یک شرکت تجاری کمک میکنه تا یک دعوت نامه معتبر داشته باشیم. دعوت نامه به سفارت نشون میده که شما یک دلیل اصلی برای سفر به اون کشور دارید.

14- حساب بانکی: داشتن یک حساب بانکی پر پول و با گردش بالا به سفارت نشون میده که شما برای تامین مخارج سفر خودتون مشکلی ندارید. اگر می تونید از آشناها پولی قرض کنید و توی حساب بانکی خودتون گردش ایجاد کنید.

15- سند ملک: اگه خونه ای به نام خودتون یا همسرتون، یا هرکدوم از همراهاتون هست، حتما با خودتون همراه ببرید. اگر هم مستاجر هستید، و هر ماه درگیر پرداخت اجاره خونه هستید، که هیچی!

16- سابقه بیمه و معرفی نامه شرکت: حتما از طرف محل کارتون یه معرفی نامه باضافه سابقه خودتون همراه داشته باشید. داشتن یک شغل معتبر و سابقه بیمه نشون میده که شما دلیل خوبی برای بازگشت به کشور دارید.

17- محل اقامت: معمولا آژانس ها برای شما یک اتاق از یک هتل رزرو میکنن و هزینه زیادی (حدود 100 هزار تومان) برای همین کار میگیرن. کافیه شما یه کارت نقدی داشته باشید و این کار رو بدون هیچ هزینه ای خودتون انجام میدید.

پرواز

18- عجله کنید: شما میتونید بلیط خودتون رو رزرو کنید و صبر کنید تا نتیجه ویزا مشخص بشه. اما پیشنهاد میکنم این کارو نکنید. بلیط خودتون رو در زودترین زمان ممکن بخرید، چرا که هم تاریخ های بیشتری برای انتخاب خواهید داشت و هم هزینه بسیار کمتری پرداخت میکنید. البته اگه بد شانس باشید و ویزا براتون صادر نشه، حدودا 30درصد هزینه بلیط سوخت میشه. ولی خوب معمولا این نسبت به خرید بلیط در روزهای آخر به صرفه تره.

19- با کلاس نباشید: سعی کنید ارزون ترین خط هوایی رو انتخاب کنید. تقریبا همه خطوط هوایی بین المللی کیفیت بالاتری از خطوط داخلی دارن و در اکثر حالات خدمات شون بالاتر از سطح انتظار ماست.

20- از کجا بخریم: اگر کارت نقدی (یا اعتباری) رو تهیه کردید، خودتون مستقیم از سایت مربوط به ایرلاین خرید کنید. اگر هم مجبورید ریالی خرید کنید، به دفتر اصلی اون خط هوایی برید تا کمیسیون اضافه به آژانس های هوایی پرداخت نکنید.

21- گران نخرید: حتما قبل از اقدام به خرید قیمت بلیط خطوط هوایی ختلف رو در زمان های مختلف مقایسه کنید. این کارو میتونید از طریق وب سایت کایاک یا اسکای اسکنر انجام بدید.

22- مطالعه کنید: بعد از خرید بلیط حتما شرایط قرارداد رو بخونید. این که چقدر بار میتونید همراه ببرید، و سایر شرایط روی بلیط شما نوشته شده.

23- اگر طول سفرتون حدود یک هفته یا کمتره، با ماشین برید فرودگاه. هزینه پارکینگ بدون سقف برای یک هفته کمتر از 50 هزار تومانه، در حالی که آژانس هر طرف رو حدود 60–70 هزار تومان میگیره.

24- اگه با ماشین رفتید فرودگاه، یه چادر هم برای ماشین تون ببرید. چون باد و خاک و طوفان های بدی میاد و موقع برگشتن کلی باید ماشین رو تمیز کنید.

25- زود بروید فرودگاه. هرچه زودتر کارت پرواز براتون صادر بشه، جای بهتری در پرواز دارید. به خصوص اینکه اگر چند نفر هستید، دیر رفتن مساوی هست با صندلی های پر و پخش و دور از هم در پرواز.

26- معمولا پروازهای ایران به اروپا و آمریکا توقف داره. حواستون باشه که ساعت ورود و خروج هر پرواز به وقت محلی همون شهر هست و باید ساعت تون رو تغییر بدید.

27- سعی کنید چمدون های خاص و متفاوت داشته باشید. ممکنه چمدون ها شبیه به هم باشه و مسافران دیگه چمدون شما رو به اشتباه بردارن.

حمل و نقل

28- نقشه شهر رو بخورید. قبل از رفتن سعی کنید نقشه شهر مقصد رو کامل ببینید، محل اقامت خودتون رو پیدا کنید، و مسیرهای اصلی رو بشناسید.

29- حمل و نقل عمومی: بسته به این که مقصدتون چه شهری هست، چند نفر هستید، و قصد دارید کجاهای شهر رو بگردید، نیازتون به وسیله نقلیه متفاوت هست. ولی معمولا یکی از بهترین راه ها استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی هست.

30- به محض ورود به فرودگاه مقصد، از باجه های مربوط به حمل و نقل عمومی یک بلیط تهیه کنید. پیشنهاد میکنم بلیطی به اندازه طول مدت اقامت خودتون تهیه کنید تا دیگه دغدغه خرید و شارژ اون رو نداشته باشید.

31- مفت خوری نکنید. اگر از وسایل حمل و نقل عمومی بدون بلیط استفاده کنید، ریسک این رو داره که ماموران کنترل بیان و اون وقت باید حدود 10 برابر جریمه بدید.

32- نقشه های آفلاین: قبل از شروع سفر نقشه شهر مقصد رو در نرم افزار Google Map ذخیره کنید. راهنمای این کار اینجا نوشته شده.

33- استفاده از گوگل مپ: در اکثر شهرهایی دنیا گوگل مپ برنامه حمل و نقل عمومی رو هم در خودش جا داده. برای همین کافیه با امکان دایرکشن آشنا باشید. مبدا و مقصد رو وارد کنید و نرم افزار خودش همه راه های ممکن رو به همراه زمان لازم براتون ردیف میکنه.

34- گواهینامه بین المللی: اگر در شهر مقصد میتونید خودرو اجاره کنید، حتما قبل از شروع سفر یه نسخه بین المللی از گواهینامه خودتون تهیه کنید. خیلی کار سختی نیست. (اطلاعات بیشتر)

35- اجاره خودرو: نرخ اجاره خودرو در هر روز از حدود 60 دلار شروع میشه و بسته به خودرو و شرکت انتخابی، بالاتر میره. اگرتعداد همراهان زیادی دارید، بهترین کار برای گردش در شهر و بیرون شهر اجاره خودرو هست. فقط دقت کنید که برای اجاره کردن نیاز به کارت اعتباری دارید. باضافه اینکه راننده هم حتما گواهینامه بین المللی داشته باشه و قوانین رو رعایت کنه. شوخی بردار نیست! (یکی از بهترین ها در اروپا سیکست هست)

36- شاید شنیده باشید که شرکتی به نام اوبر در حال متحول کردن حمل و نقل در دنیا هست. خدمت این شرکت به این صورته که هرکس میتونه با خودروی خودش یه عنوان یک راننده بیاد و مسافر سوار کنه. برای مسافرا هم تجربه خیلی خوبیه، با یک کلیک خودروهای اطراف تون رو میبینید که به سمت شما میان و لحظاتی بعد از انتخاب، یکی شون جلوی پای شما ترمز میکنه. ضمن اینکه قیمتش نسبت به تاکسی معمولی پایین تره. (توجه کنید که برای ثبت نام حتما شماره موبایل مربوط به اون کشور رو نیاز داره)

37- اگر بین شهرها سفر میکنید، یه راه مناسب استفاده از کارپولینگ (به اشتراک گذاری خودرو) هست. آدم های زیادی هستن که همون مسیر رو با خودروی خودشون میرن و شما با هزینه کمی میتونید همسفر اونها بشید. (در اروپا بلابلاکار بهترین گزینه ست)

38- دوچرخه: اگر قصد چرخ زدن در وسط شهر رو دارید و آب و هوا هم همراهی میکنه، تجربه دوچرخه سواری رو اصلا از دست ندید. میتونید با حدود 10 دلار یک دوچرخه رو برای یک روز کرایه کنید و تا آخر شب توی شهر دور بزنید. روزی که میخاید دوچرخه سواری کنید، قصد خرید رو کنار بذارید و فقط برای تماشای شهر رکاب بزنید. نکته مهم: حتما باید قوانین راهنمایی رو رعایت کنید، وگرنه با نگاه خشم الود مردم روبه رو میشید.

اقامت

39- خوب، رسیدیم به یکی از جذاب ترین قسمت های سفر. این که کجا اقامت کنیم. راه های مختلفی پیش رومون هست که در زیر اونها رو میارم:

40- یکی دیگه از ایده های خیلی مطراح این سال ها در دنیا ایر بی ان بی هست. در این سایت شما میتونید یک اتاق از خونه تون، یا کل خونه رو به افراد دیگه اجاره بدید. یک گشت و گذار ساده در این سایت این قدر هوس انگیز هست که حتما دل تون میخاد یکی از اون خونه های شیک و بزرگ شهر مقصد رو انتخاب کنید. برای این کار مواردی رو باید در نظر داشته باشید:

41- برای جستجوی خونه اولین گام اینه که محل موردنظر خودتون رو در نقشه شهر مشخص کند و بعد در یک شعاع نزدیک به اون خونه ها رو ببینید. چرا که این طوری در وقت و هزینه تون صرفه جویی میشه.

42- امکانات اولیه خونه مثل اینترنت وایرلس، لباسشویی، اتو و … رو حتما بررسی کنید. اگه خونه ای این موارد رو نداشته باشه اذیت میشید.

43- به جز قیمت اجاره روزانه، توجه کنید که هزینه نظافت چقدره، به ازای نفرات اضافی چقدر میگیره، در صورت کنسل کردن جریمه چقدره و …

44- بعد از فیلتر کردن موارد بالا، مهم ترین قسمت بررسی ستاره ها و نظرات مشتریای قبلی هست. خیلی مهمه که یه خونه (و صاحبخونه ش) ستاره های زیادی گرفته باشه و در عمل هم خودش رو اثبات کرده باشه.

45- بعد از انتخاب چند گزینه نهایی، حتما با صاحب خونه ها از طریق خود سایت تماس برقرار کنید و ازشون در مورد شرایط اجاره و زمان و … سوال کنید. این که هر صابخونه چقدر زود به پیام شما جواب بده مهمه.

46- برای انتخاب و رزرو یه خونه اکانت شما باید وریفای باشه. از این جا به بعد شما باید با آی پی غیر از ایران وارد سایت و اکانت خودتون بشید. باید اکانت های شبکه اجتماعی خودتون رو به سایت وصل کنید. تصویر پاسپورت خودتون رو در سایت آپلود کنید و مهم ترین نکته این که یه شماره موبایل غیر از ایران در سایت وارد کنید و به وسیله کد ارسال شده اکانت خودتون رو اعتبار ببخشید. (وریفای کنید!)

47- بعد از همه موارد بالا، باید به وسله کارت نقدی یا اعتباری هزینه کل اجاره رو پرداخت کنید. در غیر این صورت جایی برای شما رزرو نمیشه.

48- بعد از رزرو کردن، اطلاعات تماس مستقیم با صابخونه و آدرس دقیق خونه براتون ارسال میشه. سعی کنید مجدد با صابخونه تماس بگیرید و اطلاعات رو هم پرینت کنید و فیزیکی همراه خودتون داشته باشید.

49- خوبی ایر بی ان بی اینه که میتونید در طول سفر با خود صابخونه هم صحبت کنید. اگر سوالی در مورد اون شهر دارید ازش کمک بخاید و آمار جاهای باحال شهر رو دربیارید.

50- بعد از تموم شدن اقامت خودتون، حتما باید در مورد خونه و صابخونه نظر بدید. حتما این کارو بکنید تا نفرات بعدی با دید بهتری انتخاب کنن.

51- اگه دوست داشته باشید رایگان اقامت کنید، میتونید از کوچ سرفینگ استفاده کنید. این سایت یک شبکه اجتماعی است که افراد قسمتی از خونه یا اتاق خودشون رو به رایگان در اختیار بقیه قرار میدن. برای استفاده از این سایت باید موارد زیر رو رعایت کنید:

52- چند ماه قبل از مسافرت باید شروع به فعالیت در سایت کنید تا اکانت تون پر و پیمون بشه، یعنی دوستان زیادی داشته باشید، عکس های زیادی بذارید و … . این باعث میشه تا میزبان بیشتر به شما اعتماد کنه و با احتمال بیشتری درخواست شما رو قبول کنه.

53- اگه همون کارت نقدی رو تهیه کردید، 25 دلار هزینه کنید و اون وقت اکانت شما معتبر (وریفاید) میشه. این جوری احتمال ردشدن درخواست شما خیلی پایین تر میاد.

54- برای برنامه ریزی مسافرت، حتما از چند هفته قبل برنامه ریزی کنید، بین میزبان ها جستجو کنید، و براساس میزان اعتبار در سایت (تعداد رفرنس ها) گزینه های خودتون رو انتخاب کنید.

55- حتما و حتما با میزبان صحبت کنید و اطلاعات دقیق سفر خودتون رو بهش بدید. همچنین اطلاعات تماسش رو هم بگیرید و باهاش صحبت کنید.

56- بعضی از میزبان ها در سایت اعلام کرده اند که میتونن وقت بذارن و با مهمان به گردش در شهر برن. این میتونه گزینه جالبی باشه.

57- اگر هم دوست دارید خیلی شیک و مجلسی اقامت کنید، هتل رزرو کنید. به سبک قدیم وارد هتل میشید و اتاق رو تحویل میگیرید. البته توجه کنید که معمولا قیمت هتل نسبت به ایر بی ان بی حدود 2 برابر درمیاد.

خوراک

58- یکی دو وعده غذای سبک و فاسد نشدنی همراه خودتون داشته باشید.

59- راحت ترین راه برای سیرشدن خرید از رستوران های معروف و زنجیره ای مثل مک دونالد و کی اف سی است که غذاهایی با قیمت مناسب و با طرز پخت یکسان رو ارائه میکنند. این جوری شما از طعم و سلامت غذا اطمینان خواهید داشت. قیمت این غذا بین 5 تا 10 دلار برای هر پرس است.

60- اگر اهل ریسک کردن هستید، سعی کنید به شکل مردم محلی غذا بخورید. رستوران های محلی و غذاهای معروف رو پیدا کنید و تست کنید. متوجه میشید که واقعا غذای ایرانی یه چیز دیگه ست! این طور غذاخوردن هزینه ش بیشتره و برای هر پرس باید بالاتر از 15 دلار بپردازید.

61- اگر وقت آزاد دارید، از سوپرمارکت ها میتوانید انواع غذای آماده، نیمه آماده، یا مواد اولیه بخرید. اتفاقا کار جالبی هم هست، چرا که تنوع خیلی بالایی داره. درسته که این طوری هزینه هاتون پایین میاد (کمتر از 5 دلار در هر پرس)، اما باید به ظرف و ظروف و آشپزخونه هم دسترسی داشته باشید.

62- حتما یک بطری آب یا قمقمه همراه خودتون ببرید. هر روز صبح بطری رو پر کنید و در طول گردش آب همراه داشته باشید. قیمت هر بطری آب 300 میلی لیتری بیشتر از 10 هزار تومان درمیاد.

ارتباطات

63- اینترنت برای شما یک چیز حیاتیه. به جز این که باید حواستون باشه محل اقامت تون حتما اینترنت داشته باشه، اینترنت همراه روی موبایل هم نیاز دارید.

64- اینترنت همراه: قیمت اینترنت 3جی خیلی بالاست. به طور مثال یک گیگابایت انتقال داده حدودا 10 تا 20 دلار براتون آب میخوره. برای همین حواستون باشه تا میتونید توی محل اقامت تون و شب ها، از اینترنت استفاده کنید. در طول روز فقط برای مسیریابی و استفاده های ضروری اینترنت رو روشن کنید.

65- برنامه های غیرضروری رو غیرفعال کنید. به خاطر قیمت بالای اینرتنت موبایل، حتما روی گوشی تون تنظیماتی رو اعمال کنید که تنها برنامه های موردنظر شما (مثل گوگل مپ) بتونن به اینترنت موبایل متصل بشن.

66- هزینه های ارتباط با ایران از طریق سیم کارت همراه اول یا ایرانسل سرسام آور هست. پاتون رو که گذاشتید توی هواپیما سیم کارت تون رو فراموش کنید. (تعرفه تماس بین المللی همراه اول و ایرانسل)

67- برای زنگ زدن به ایران، سعی کنید از اینترنت کابلی و از برنامه های ارتباطی (وایبر، اسکایپ و …) استفاده کنید تا براتون هزینه ساز نباشه.

68- برای تماس با تلفن های داخل کشور مقصد (هتل، همراهان و …) باید سیم کارت بگیرید. معمولا توی فرودگاه محل هایی برای فروش سیم کارت هست و مدل های مختلف و بسته های متنوعی هم داره. بهتره سیم کارتی رو بگیرید که تماس نامحدود داشته باشه و حدود 1 گیگابایت دیتا. (برای حدود یک هفته خوبه). این سیم کارت حدود 20 دلار قیمت داره.

69- اگه بتونید سیم کارت هایی پیدا کنید که اعتبار زمانی نداشته باشن و در سایر کشورها هم بشه ازشون استفاده کرد، خوبه یه دونه بخرید و با خودتون بیارید ایران. بعدا برای فعال سازی بعضی از اکانت ها که ایران تحریم هست به درد بخور میشه. البته قیمت این سیم کارت ها از بقیه بالاتره.

70- از اونجایی که ممکنه صبح تا شب در مسیر و گردش باشید، و اتفاقا استفاده تون از گوشی همراه برای مسیریابی، عکس گرفتن و … زیاد هست، حتما پاوربانک همراه خودتون ببرید.

71- خیلی از سایت ها هنوز ورژن های موبایلی ندارن، یا نرم افزار موبایلشون به خوبی کار نمیکنه، برای همین بهتره یک لپ تاپ سبک همراه خودتون داشته باشید.

72- توجه کنید که سیستم عامل لپ تاپ تون کرک شده نباشه. این جوری خیال تون راحت تره.

73- نرم افزار گوگل ترنسلیت رو نصب کنید. بعضی موقع ها با افرادی روبه رو میشید که حتی یک کلمه هم انگلیسی بلد نیستند.

74- برای مواقعی که اینترنت در دسترس نیست، یه دیکشنری آفلاین انگلیسی به آلمانی (یا هر زبون دیگه) نصب کنید. دقت کنید که قبل از رفتن باید دیتای دیکشنری روکامل دانلود کنید.

75- تحقیق کنید که تبدیل پریز برق نیاز دارید یا نه. چرا که در کشورهای ورودی پریز برق به صورت متفاوتی هست.

خرید

76- هر فرودگاه معمولا فروشگاه های خوشگلی داره، ولی قیمت ها معمولا 2 برابر قیمت واقعی هست. اصلا دست تو جیب تون نکنید.

77- اگر به دنبال خرید هستید (که حتما هستید) بیشتر سراغ فروشگاه های با برند بین المللی بروید. چرا که کیفیت و قیمت مشخصی دارند و قابل اعتماد خواهند بود. البته سراغ برندهای لوکس نروید، وگرنه از دیدن تگ قیمت ها شاخدار خواهید شد.

78- معمولا همه فروشگاه قسمتی از فضای خود را به کالاهای حراج (آف) اختصاص میدهند. معمولا فقط این کالاها در مقایسه قیمت کالا با ایران ارزش خریدن دارند. چرا که قدرت خرید بالاتر مردم، تا حدی قیمت های کلی را بالاتر برده است.

79- اگر بار اول سفر میکنید، دوست دارید برای همه نزدیکان سوغاتی بیاورید. یکی از راه های مناسب این کار پیدا کردن فروشگاه های خیلی ارزان است. فروشگاه هایی بزرگ که کلیه کالاهای خود را با قیمتی کمتر از 20 دلار میفروشند. حتما میشود در بین کالاهای زیاد، سوغاتی های باحالی برای دوستان خود پیدا کنید. به این فروشگاه ها میگن:

five and dime stores (مثلا فروشگاه woolworth)

80- بازارچه های دست دوم یا flea market:

بد نیست سری هم به این بازارچه ها بزنید. مردم از ته انباری های خود اشیایی را عرضه میکنند که بعضا قیمت بسیار پایینی دارد.

81- شما روی همه خریدها مبلغی به عنوان مالیات ارزش افزوده (حدود 10 تا 20 درصد) پرداخت میکنید که با شرایطی میشه این مبلغ رو در فرودگاه زمان خروج از اون کشور پس گرفت: (راهنمای دقیق تر)

82- در زمان خرید از هر فروشگاه باید نامه مربوط به بازگشت مالیات رو از فروشگاه بخاید. فروشگاه باید اون رو پر کنه و مهر هم بزنه.

83- فکر میکنم شرط صدور این نامه حداقل خرید 300 دلار روی هر فاکتور باشه.

84- طبعا این مالیات رو روی کالاهایی میتونید پس بگیرید که اونا رو از کشور خارج کنید. مثل پوشاک یا وسایلی که خریدید. پس فاکتور رستوران رو نبرید برای پس گرفتن مالیاتش.

تفریح

85- از اونجا که در سفر معمولا وقت کم است و اعمال بسیار، بهتر است برای روزهای خود برنامه ریزی کنید. برای این کار حتما به دو چیز توجه کنید:

86- فاصله: سعی کنید در هر روز مکان هایی رو بازدیدکنید که فاصله کمی با هم دارند. اگه بتونید پیاده این مسیرها رو برید هم جذاب میشه.

87- ساعت: توجه کنید که محل های بازدیدشما چه ساعت هایی باز هستن، و بر اساس اون برنامه روز خودتو نرو مرتب کنید. وگرنه همیشه با در بسته روبه رو میشید.

88- حتما می پرسید خوب من اطلاعات بالا رو از کجا بیارم. بسیار ساده ست: از tripadvisor.com

89- حتما نرم افزار تریپ ادوایزر رو روی موبایل خودتون داشته باشید. این نرم افزار بر اساس نظر مردم بهتون میگه که در هر شهری، کدوم یکی از تفریحات جذاب تر هستن، چه ساعاتی باز هستن، قیمت شون چقدره و …

90- یکی از ویژگی های خوب تریپ ادوایزر اینه که برای هر روز برنامه میده. بهتون پیشنهاد میده که در طول یک روز چه جاهایی رو و با چه ترتیبی برید. چقدر برای هر کدوم وقت بگذارید و … (این راهنما به اسم تراول گاید در صفحه هر شهر وجود داره)

91- اگر بیکار شدید، برید سراغ نرم افزار فوراسکوئر. این نرم افزار بهتون میگه که در اطراف شما چه جاذبه هایی وجود داره و برای رفتن به اونجا راهنمایی تون میکنه.

92- معمولا لیست رخدادهای محلی مهم در سایت شهرداری هر شهر نوشته شده. سعی کنید توی اونها شرکت کنید تا از نزدیک با مردم آشنا بشید.

93- لیست مکان هایی که توی ایران شعبه ندارند رو هم بد نیست داشته باشید. تجربه فروشگاه های اپل استور، کافه های استارباکس، رستوران های زنجیره ای و … برای یک بار ارزشمنده.

94- تاریخ دوربین تون رو درست تنظیم کنید. اگر هم قابلیت مکان یابی داره اون رو هم فعال کنید. بعدا در مرتب کردن و پیدا کردن عکس ها خیلی بهتون کمک میکنه.

سایر

95- مفید باشید. بعد از اتمام سفر حتما نظر خودتون در مورد جاهای مختلف رو در تریپ ادوایزر بنویسید تا دیتای غنی تری داشته باشه.

96- درسته سرعت اینترنت خیلی متفاوته و آدم تازه میخاد تجربه یه اینترنت خوب رو داشته باشه. اما مراقب باشید سراغ سایت های دانلود غیرقانونی نرید، وگرنه ممکنه ردیابی بشید و مسئولیت جرائمش با خودتون هست.

97- با خودتون کادوها یا هدیه های کوچکی به عنوان سوغات از ایران ببرید. معمولا افرادی پیدا میشن که بهمون کمک میکنن و آدم دوست داره یه جوری ازشون قدردانی کنه.

98- هزینه های خودتون رو با در نظرگرفتن دسته بندی های مختلف ثبت کنید. این جوری در هر لحظه یه بالانس مالی خوب دارید. پیشنهاد من استفاده از نرم افزار اکسپنسیفای هست.

99- خیره نشید. نگاه کردن زیاد به آدم ها و دقت در رفتار اونها خیلی بی ادبانه به حساب میاد. بین خودمون باشه: فضولی نکنید.

100-درون توالت ها معمولا آب ندارند، اگر حتما نیاز دارید، یه دونه از این بطری های آب معدنی دماوند به جای آفتابه ببرید.

101-یاد بگیرید. سعی کنید با طرز فکر مردم اون شهر آشنا بشید و زاویه دید شون نسبت به زندگی رو بفهمید. به نظرم ارزشمندترین چیزی هست که برای آدم بعد از سفر باقی می مونه.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.